Leki przeciwbakteryjne, m.in. antybiotyki i sulfonamidy, może przepisać wyłącznie lekarz po zdiagnozowaniu choroby. Jeśli rzadkiej kupce niemowlaka towarzyszą wymioty i/lub gorączka, nie zwlekaj i od razu skonsultuj się z lekarzem! Takie objawy mogą świadczyć o zakażeniu rotawirusami lub o innej infekcji wirusowej.
Moje dziecko od urodzenia robiło bardzo często kupy, bardzo rzadkie, co karmienie kupa, ale także i po między(przy płaczu też leciało), synek miał bardzo odparzoną pupę,strupy, częste gazy, zmiany krocza. Skutkiem tego było bardzo małe przybieranie na wadze, towarzyszyły również temu wymioty i ulewanie (dodam, iż karmiłam wyłącznie piersią). Lekarz specjalista zalecił mi przejście na dietę bezmleczną oraz karmienie raz piersią a raz nutramigenem zagęszczonym nutritonem, dodatkowo dostało debridat oraz gastrotus. Przez około 3 tygodni była widoczna poprawa, z dnia na dzień pupa ogasła, kupy około 3 razy na dzień i w konsystencji musztardy. Wymioty i ulewanie była widoczna poprawa. Po 3 tygodniach dziecko zaczęło robić luźniejsze stolce i częściej, od jakiegoś czasu pojawiła sie sucha skóra za uszami (jest do chwili obecnej). Lekarz zalecił podawanie dwa razy mleka, a raz piersi. Nie zgodziłam się z tym, ponieważ przestałabym karmić piersią (dziecko i tak czasami się buntuje). Lekarz także zalecił podawać jeszcze przez 4 tygodnie leki (Debridat i Gastrotus) po tym upływie dalej nie ustąpiły wymioty i ulewania, w tej chwili nie także Nutriton. Do chwili obecnej karmię raz, mlekiem ,a raz piersią, a w nocy tylko piersią, gdy większe odstępy miedzy karmieniem piersią zmniejszały mi laktację. W chwili obecnej dziecko ma raź rzadkie kupy(częściej), raz zielone, a niekiedy normalne. Synek ma także zaczerwieniony tyłek, raz bardziej , a raz mniej, wietrzę tyłek oraz smaruję tormentiolem na przemian z innymi potrafię wykluczyć co uczula moje dziecko, i tak jestem na diecie, nie jem jajek, mleka (i jego pochodnych), czekolady, kakaa, cytrusów, orzechów, prawie wszystkich warzyw,owoców (czego skutkiem jest ból głowy i złe samopoczucie). Dodam, że dodatkowo podaje Nutramigen dziecku od około 6 tygodnia, w chwili obecnej synek ma 4 miesiące. Chciałabym karmić piersią jak najdłużej, ale nie wiem jak mam postępować, tym bardziej, że niedługo zacznę wprowadzać dziecku nowe pokarmy. Bardzo proszę o pomoc... KOBIETA, 26 LAT ponad rok temu Duży wpływ na kształt i konsystencję kupki dziecka ma sposób karmienia. Inaczej będzie wyglądała pielucha niemowlaka żywionego piersią, a inaczej tego pijącego z butelki. Warto zacząć Fot: Sergey Khamidulin / Zielonkawa kupka u niemowlaka lub starszego dziecka powszechnie uważana jest za nieprawidłowy stan. Zawartość pieluchy może być pierwszym sygnałem rozwijających się schorzeń lub innych dolegliwości u małego dziecka. Mimo to stolec o zielonym kolorze zdarza się często i nie musi świadczyć o chorobie. Pierwsza ciemnozielona kupka dziecka to smółka. Kolejne to kupy przejściowe. Dziecko może wypróżniać się na zielono z racji rozwijającej się choroby czy sposobu żywienia. Przyczyną może być karmienie piersią lub mlekiem modyfikowanym czy urozmaicanie diety. Zielona kupka u noworodka - smółka i kupy przejściowe Pierwszy stolec wydalony przez noworodka to tzw. smółka, która ma gęstą, lepką, kleistą konsystencję, ciemnozielony kolor i bywa całkiem bezwonna. Smółka powstaje już podczas życia płodowego - jelita dziecka zapełniają się od 20 tygodnia ciąży. Składa się z mazi płodowej, wód płodowych, żółci, złuszczonego nabłonka śluzówki przewodu pokarmowego, enzymów trawiennych, bilirubiny, biliwerdyny oraz cholesterolu. Pierwsza kupa jest zazwyczaj bardzo obfita. Często po jej wydaleniu spada masa ciała dziecka (nawet do 10% masy urodzeniowej). Proces wydalania smółki powinien nastąpić w ciągu pierwszej doby od przyjścia dziecka na świat. Całkowite oczyszczanie organizmu trwać może nawet przez 4 dni. Jeśli nie doszło do jej terminowego wydalenia konieczna jest konsultacja lekarska, ponieważ jej brak może świadczyć o niedrożności jelit noworodka lub o chorobie Hirschsprunga (wrodzone schorzenie unerwienia jelita). W przypadku niedotlenienia płodu smółka może zostać wydalona jeszcze podczas życia w łonie mamy. Dochodzi wtedy do zabarwienia wód płodowych na zielonkawy kolor. Ich odejście powinno prowadzić do jak najszybszego rozwiązania ciąży, ponieważ oznacza stan zagrażający życiu i zdrowiu dziecka. Rozwinąć się może wówczas zespół aspiracji smółki (MAS). Występuje on u 2-10% noworodków, u których stwierdzono smółkę w wodach płodowych. Spowodowany jest zachłyśnięciem się przez dziecko zanieczyszczonymi wodami płodowymi, na skutek czego dochodzi do niedrożności oddechowej i zaburzenia oddychania. Kolejne po smółce są stolce przejściowe o zielono-brunatnym lub zielono-żółtym zabarwieniu zawierające widoczne grudki mleka. Mają lekko kwaśny zapach. Mogą pojawiać się nawet kilka, kilkanaście razy w ciągu doby. Nie jest to ostateczna forma dziecięcej kupy. Stolce przejściowe są wydalane przez niedojrzały układ pokarmowy, który nie przyzwyczaił się jeszcze do przyswajania pokarmu. Mogą być luźne, papkowate, wodniste i niejednokrotnie spienione. Odpowiada za to zachodzący w jelicie grubym proces fermentacji laktozy i zawarta w mleku matki siara. Z biegiem czasu i w miarę urozmaicania jadłospisu dziecka poprzez włączanie do diety nowych produktów spożywczych kupa z zielonej zmieni kolor na brązowy. Zielona kupka u niemowlaka karmionego piersią Gdy dieta dziecka opiera się na mleku matki kupka może być grudkowata, ziarenkowata, o konsystencji musztardy lub gęstej śmietany. Przybiera kolor jasnożółty, złocisty, musztardowy, intensywnej zieleni lub seledynowy. Ma kwaśny zapach. Zielone zabarwienie kupy może być determinowane techniką karmienia piersią. Podczas krótkiego i naprzemiennego karmienia z obu piersi niemowlakowi dostarczane jest mleko pierwszej fazy, które zawiera dużą ilość laktozy. Jej nadmiar nasila proces fermentacji treści jelit, co może być przyczyną zielonej kupki. Stolec przybiera taki kolor, gdy utlenia się w momencie kontaktu z powietrzem. W przypadku dziecka karmionego piersią zielona kupka może oznaczać, że w diecie matki znajduje się produkt, którego niemowlę nie toleruje. Ma ono jeszcze słabo rozwinięty układ pokarmowy i jest bardzo wrażliwe na produkty spożywcze powszechnie zaliczane do alergizujących. Zielona kupka z domieszką śluzu i krwi może sygnalizować alergię pokarmową. Matka powinna wtedy wprowadzić dietę eliminacyjną i wykluczyć z codziennego jadłospisu przede wszystkim mleko i inne przetwory mleczne, a także pomidory, cytrusy, truskawki, wiśnie, orzechy, czereśnie, czekoladę, potrawy wzdymające i napoje gazowane. Zielona kupka u niemowlaka karmionego mlekiem modyfikowanym Zielona, jasnożółta, żółto-brązowa i brązowo-zielona kupka u niemowlaka karmionego sztucznie może wynikać z podawania modyfikowanego mleka wzbogaconego w żelazo czy mieszanek ze zhydrolizowanym białkiem. Kupy te mają znacznie bardziej stałą konsystencję w porównaniu ze stolcem dziecka karmionego piersią. Są zdecydowanie twardsze i bardziej zwarte. Ich zapach bywa nieco zgniły i mają konsystencję masła orzechowego. Co może oznaczać krew w stolcu? Dowiesz się tego z filmu: Zobacz film: Czy krew w stolcu lub w moczu oznacza chorobę? Źródło: Bez recepty. Zielona kupka dziecka w wyniku urozmaicania diety Wraz z wprowadzeniem nowych pokarmów do menu dziecka zmianie ulega zawartość pieluchy. Kupka często przejmuje kolorystykę spożytych produktów. Silnie barwiącymi na zielono są: groszek, brokuły i szpinak. Rozszerzanie diety sprzyja przyspieszonemu pasażowi jelitowemu. Zielona kupka zawierać może wówczas niestrawione lub nadtrawione resztki pokarmu. Ciemnozielony stolec - przyczyny zielonej kupy u starszych dzieci Za pojawienie się zielonego stolca u dziecka 2-3 letniego i starszego odpowiadać mogą: infekcje bakteryjne i wirusowe, zwłaszcza rotawirusami, stany zapalne, biegunka, ząbkowanie, żółtaczka, niewłaściwe wchłanianie jelitowe, zakażenia grzybicze, nadmiar żelaza, zatrucia pokarmowe, alergie pokarmowe, zwłaszcza nietolerancja laktozy, kuracja antybiotykowa, pozostająca w stolcu w formie niezmienionej bilirubina, zmieniona flora bakteryjna jelit. Zielone zabarwienie kupy jest domeną niemowlaków. Dlatego, gdy pojawi się u starszego dziecka, należy skonsultować się z pediatrą, który dokładnie określi przyczynę tego stanu. Temat kupki, szczególnie w pierwszych miesiącach życia dziecka, dość często pojawia się w rozmowach z rodzicami. Kolor kupy niemowlaka mówi wiele o tym, co dzieje się w brzuszku malucha, co on lub mama karmiąca piersią jedli oraz czy wszystko przebiega prawidłowo. Dobrze jest wiedzieć, jaki jest prawidłowy kolor kupy u niemowlaka i czy czarna kupa u dziecka powinna wzbudzić

O lambliozie i innych chorobach pasożytniczych rozmawiamy z Danutą Gruszowską, lekarzem medycyny rodzinnej i pediatrą* Ewa Kozakiewicz: Czy dzieci bardzo są narażone na choroby wywołane przez pasożyty? Danuta Gruszowska, lekarz medycyny rodzinnej i pediatra: Przy zachowaniu podstawowych standardów higienicznych i dopilnowaniu, by dzieci myły rączki po wyjściu z toalety i przed posiłkami, co ubezpiecza malucha przed zakażeniem, jak również jadły tylko umyte owoce i jarzyny - choroby te raczej nie zagrażają dziecku. Na co mamy powinny zwrócić szczególną uwagę, jak rozpoznać objawy, świadczące o tym, że mogły pojawić się u dziecka pasożyty? Niepokojące objawy to powinien ostry ból brzucha, wzdęcia, biegunka, z którą trudno sobie poradzić, bladość, apatia dziecka i brak apetytu, spadek jego wagi. Czasem maluch może skarżyć się na bóle głowy, mieć stany podgorączkowe, może być nadmiernie drażliwy. Z takimi objawami warto zgłosić się do lekarza, który poszuka przyczyny. Jak się przekonać, czy dziecko ma owsiki? Uważna mama może zobaczyć je sama w stolcu malucha. Najpewniejszym sposobem wykrycia owsików jest stwierdzenie jaj pasożytów. Wykonuje się test celofanowy: nakleja się plaster celofanowy w okolicy odbytu dziecka, mocno go przyciska i szybko odkleja, po czym przykleja plaster na szkiełko podstawowe. Jaja pasożytów są widoczne pod mikroskopem. Oczywiście można wykonać badanie kału na pasożyty. Dziecko zakażone owsikami często demonstruje typowe objawy. Jaja owsików są składane przez pasożyta w okolicy odbytu i objawy pojawiają się w fazie namnażania pasożytów. Przedszkolaki gorzej śpią, skarżą się na swędzenie czy pieczenie w okolicy odbytu. Wtedy należy oglądnąć tę część ciała dziecka. Zwykle widać, że skóra jest zmieniona, zaczerwieniona, są nawet przeczosy (ubytek naskórka – mała ranka), czasem można zauważyć też samego owsika. Co zrobić, jeśli istnieje podejrzenie o pasożyty, a badanie kału go nie potwierdza? Lekarz podejmuje leczenie dziecka na podstawie objawów klinicznych. Ja najczęściej stosuję lek przeciwpasożytniczy, syrop Pyrantelum (występuje też w postaci tabletek) albo Vermox. Leki podaje się nie tylko dziecku, ale całej rodzinie. Trzeba tylko odpowiednio przeliczyć ilość podawanego medykamentu w zależności od wagi ciała (10mg/kg wagi) poszczególnych członków rodziny. Syrop zwykle podawany jest jednorazowo na czczo, a leczenie powtarza się po dwóch tygodniach, jeśli objawy nadal nie ustępują. Wynika to z fazy namnażania owsików, trwającej zwykle od 10 –12 dni. Choć choroba nie jest groźna, bezwzględnie należy ją wyleczyć. Podczas terapii konieczne są też wzmożone zabiegi higieniczne, którym musi podlegać cała rodzina mieszkająca z dzieckiem. Najlepiej wygotować bieliznę pościelową, ręczniki itp. W jakiej porze roku najczęściej pojawiają się u dzieci pasożyty? Najczęściej po powrocie z wakacji, kiedy dzieci mają więcej kontaktu z naturą: grzebią w piasku, leżą na trawie, gdzie mogą być jaja pasożytów, albo napiją się wody z niepewnego źródła i zakażą lamblią, która powoduje lambliozę. Co to jest lamblioza? Lamblioza jest pasożytniczą chorobą zakaźną, którą wywołuje Lamblia Intestinalis zwana również Giardia Lamblia. To jest pierwotniak, który żyje w śluzówce jelita cienkiego, czyli w górnym odcinku jelita - w dwunastnicy, może też czasem przebywać w drogach żółciowych i dawać duży dyskomfort brzuszny w postaci wzdęcia czy bólów kolkowych w okolicach pępka i wątroby. Dziecko może mieć okresowe biegunki, gorzej się czuje – jest ospałe i apatyczne, a badanie morfologiczne wykazuje niedobór żelaza. Czy łatwo wykryć Lamblię? Zwykle diagnozujemy bóle brzucha tzn. wykonujemy panel diagnostyczny ( USG brzucha). Jeśli nic nie stwierdzamy, badamy stolec tzw. testem ELISA w celu wykrycia antygenu lamblii. Warto podkreślić, że to badanie nie obciąża dziecka w żaden sposób. Czasem można stwierdzić cysty lambli w badaniu kału na robaki, albo zastosować test immunofluorescencji (też w stolcu). To główne metody diagnostyczne, ale warto podkreślić, że nie mamy wielu zachorowań na lambliozę. Ta choroba może też przebiegać różnorodnie – w postaci ostrej, kiedy dziecko ma ostrą biegunkę i bóle skurczowe brzucha, albo przewlekle – wtedy biegunki powtarzają się okresowo w fazie namnażania pierwotniaka, czasem też przebiega bezobjawowo i następuje samowyleczenie, możliwe przy dużej odporności organizmu dziecka. Lamblioza daje następstwa: wyniki morfologii dziecka są niepokojące, występują zaburzenia wchłaniania – a maluch gorzej się rozwija, czy nawet pojawia się wysypka skórna. Generalnie jednak spotykam się z łagodnym przebiegiem tej choroby. Wysypka skórna może być objawem choroby pasożytniczej? Tak. Nawracające wysypki skórne, które pojawiają się u dzieci i często myślimy, że to jakiś rodzaj alergii, mogą być spowodowane przez pasożyty. Kierując dziecko do poradni alergologicznej zawsze musimy przeprowadzić rutynowo badanie stolca na pasożyty. Pasożyty mogą dawać we krwi podniesiony poziom krwinek kwasochłonnych i wywoływać wysypkę. Robi się wtedy morfologię z rozmazem i bada stolec na pasożyty trzy razy w odstępach kilkudniowych, aby trafić na fazę namnażania się jaj pasożyta.

Gorączka u dzieci to podwyższenie temperatury ciała powyżej 38 st. Celsjusza. Jej pojawienie się może być wynikiem infekcji wirusowej lub bakteryjnej, przebytego szczepienia (tzw. odczyn poszczepienny) lub wyrzynania się zębów. Nagły wzrost temperatury występuje także w przebiegu chorób zakaźnych – ospy wietrznej, odry

fot. Fotolia Lekko podwyższona temperatura nie jest groźna. Wprost przeciwnie, podczas infekcji pobudza układ odpornościowy do działania! Jeżeli jednak przekroczy 38 stopni u niemowlęcia albo 38,4 u dziecka powyżej 1. roku, trzeba ją obniżyć. Rób to jednak z głową, bo nawet mały błąd może pogorszyć stan malucha! Błąd nr 1: samodzielne dobieranie dawki leku Za duża porcja syropu na gorączkę może podrażniać żołądek dziecka lub prowadzić do zatrucia. Za mała – nie zadziała. Nie decyduj samodzielnie, jaką dawkę leku podać. Żeby to ustalić, lekarz weźmie pod uwagę nie tylko wiek, ale i wagę malucha. Nigdy nie zmieniaj też odstępu między dawkami. Leki z paracetamolem podaje się co 4 godziny, a z ibuprofenem co 6-8 godzin. Błąd nr 2: podawanie aspiryny Już miesięczny maluch może dostać preparat z paracetamolem (np. Panadol Baby, Apap, Calpol, Efferalgan), a trzymiesięczny – środek z ibuprofenem (np. Ibufen, Ibum, Nurofen). Te leki są bezpieczne dla żołądka i wątroby. Niebezpieczna jest za to aspiryna (zawiera ją np. Polopiryna czy Upsarin). U dzieci, które nie mają jeszcze 12 lat, może wywołać tzw. zespół Reye’a: nieodwracalne uszkodzenia układu nerwowego i wątroby. Błąd nr 3: przegrzewanie dziecka Otulanie albo podawanie gorących, napotnych herbatek jest dobrym pomysłem, ale tylko przy stanie podgorączkowym (37–38 stopni). Maluch z wyższą temperaturą nie może być przegrzewany, bo to prowadzi do wzrostu gorączki. Powinien być ubrany w lekkie, bawełniane ubranie (zmień je, gdy będzie wilgotne) i dobrze byłoby, gdyby dużo pił, najlepiej chłodnej wody lub mleka z piersi. To sprzyja obniżaniu gorączki. Błąd nr 4: zimna kąpiel Jeżeli leki na gorączkę jeszcze nie zaczęły działać, a termometr wskazuje powyżej 39 stopni, spróbuj ochłodzić ciało dziecka chłodnymi okładami. Zamocz gąbkę albo pieluszkę tetrową w chłodnej wodzie i połóż ją na uda i kark malucha. To nieco wystudzi krew płynącą do mózgu. Lepiej jednak nie wkładaj gorączkującego dziecka do chłodnej kąpieli, bo niekiedy szok termiczny może wywołać u niego drgawki. Błąd nr 5: lekceważenie gorączki lub stanu podgorączkowego Chociaż lekko podwyższonej temperatury się nie obniża, to nie wolno jej lekceważyć. Czasem oznacza tyle, że dziecku jest za gorąco, ale równie dobrze może być sygnałem, że malucha coś bierze. Nawet z lekkim stanem podgorączkowym dziecko nie powinno wychodzić na spacer ani do żłobka. Nie lekceważ też nigdy gorączki, której nie towarzyszą inne symptomy. Może świadczyć o zakażeniu układu moczowego! Dowiedz się więcej o zdrowiu dziecka: na podstawie tekstu Sylwii Niemczyk/Twoje dziecko Początek gorączki u dziecka łatwo jest zauważyć i nie potrzeba do tego termometru. Gorączkujące dziecko ma szkliste oczy i zaczerwienioną buzię, boli je głowa, często jest spocone, ale narzeka na przenikliwe zimno. Nie ma też ochoty na zabawę, jest marudne, pokłada się i chce mu się spać. Wówczas wystarczy tylko dotknąć

1. Gorączka u dziecka. Czyli? Prawidłowa temperatura ciała mieści się mniej więcej w przedziale 36,4-37 st. C, chociaż u dzieci zakres ten może być szerszy i wynosić 36,2-37,2 st. C. O gorączce mówimy, gdy temperatura przekracza 38 st. C. Musimy też wziąć pod uwagę, gdzie mierzymy temperaturę. Jeżeli korzystamy z pomiarów w odbycie należy odjąć pół stopnia. Pamiętajmy też, że termometry bezdotykowe są najmniej dokładne - warto kilka razy dokonać pomiaru (zwykle zaleca się około trzech razy) i wyciągnąć średnią. 2. Kiedy zbijać gorączkę? To jedno z najczęstszych pytań. Gorączka nie jest chorobą, jest objawem. Powinniśmy przede wszystkim łagodzić dolegliwości, a nie od razu walczyć z gorączką. Podwyższona temperatura działa pobudzająco na nasz układ odpornościowy, który wówczas lepiej walczy z wirusami. Z drugiej strony, same wirusy wolniej namnażają się w wyższych temperaturach. Zatem odpowiadając na pytanie: po leki przeciwgorączkowe sięgamy, kiedy dziecko przy gorączce ewidentnie źle się czuje, jest bardzo rozdrażnione lub apatyczne, ma dolegliwości bólowe, odmawia przyjmowania płynów. Ważną bowiem kwestią jest nawadnianie dziecka gorączkującego, które traci więcej płynów, chociażby przez parowanie i przyspieszony oddech. 3. Jak podawać leki przeciwgorączkowe, co jest ważne? Leki przeciwgorączkowe należy podawać w odpowiednich dawkach, aby były skuteczne, a także bezpieczne dla naszego dziecka. Możemy podawać jeden rodzaj leku, pilnując odstępów między kolejnymi dawkami (pomiędzy kolejnymi dawkami paracetamolu minimum cztery godziny, a pomiędzy kolejnymi dawkami ibuprofenu minimum sześć godzin). Możemy też stosować zamiennie obydwa leki, w tej sytuacji odstęp pomiędzy nimi jest dowolny. Jeżeli chodzi o skuteczne i bezpieczne dawki leków dla dzieci to dla ibuprofenu będzie to 7,5-10 mg/kg masy ciała na dawkę (dotyczy to zarówno postaci doustnych jak i doodbytniczych), a dla paracetamolu 10-15 mg/kg masy ciała dla preparatów doustnych oraz 20-25 mg/kg masy ciała dla postaci doodbytniczych. 4. Paracetamol czy ibuprofen? Których leków nie stosować? Na co uważać? Na to pytanie nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Paracetamol może być podawany już od pierwszych dni życia, natomiast ibuprofen zalecany jest po trzecim miesiącu życia. W zależności od reakcji dziecka na leki, a także od choroby, która jest przyczyną gorączki, podajemy jeden lub drugi preparat. Można je również stosować zamiennie w sytuacji, gdy temperatura nie zmniejsza się po podaniu jednego z nich. Jeżeli dziecko wymiotuje lepiej podać lek w postaci czopków doodbytniczych. W tej formie lek podamy także najmłodszym niemowlętom, które często ulewają. U dziecka, które wymiotuje bezpieczniej jest zacząć obniżać temperaturę paracetamolem, ponieważ ibuprofen może podrażniać śluzówkę żołądka i jelit, w której i tak już się toczy stan zapalny. Dodatkowo ibuprofen nie jest zalecany u dzieci odwodnionych, do czego właśnie predysponują nieżyty żołądkowo-jelitowe. To są tylko niektóre sytuacje, na które musimy uważać. Zawsze należy skonsultować z lekarzem wszelkie nasze wątpliwości, zwłaszcza gdy dziecko ma chorobę przewlekłą, przyjmuje na stałe różne leki (mogą zachodzić interakcje). Najważniejszą rzeczą dla nas, rodziców, powinna jednak być świadomość, że u dzieci poniżej 12 nie stosujemy kwasu acetylosalicylowego. Wiąże się to z ryzykiem wystąpienia rzadkiego powikłania - zespołu Reye'a, związanego z zaburzeniami świadomości oraz niewydolnością wątroby. Leki przeciwgorączkowe dla dzieci. O czym powinniśmy pamiętać? 5. Czy forma podania leku ma znaczenie? Leki przeciwgorączkowe dostępne są jako preparaty doustne (syropy, tabletki, kapsułki), doodbytnicze (czopki) oraz dożylne (zarezerwowane do użytku w warunkach szpitalnych). U noworodków i niemowląt w pierwszych miesiącach życia lepiej podawać czopki (paracetamol, pamiętajmy, że ibuprofen jest zalecany dopiero po trzecim miesiącu życia). U starszych, w zależności, jak nam jest wygodniej podać, co dziecko lepiej toleruje, a także jakie ma objawy - przy wymiotach np. będziemy podawać czopki, przy biegunce preparaty doustne. Tabletki i kapsułki podajemy oczywiście dzieciom starszym (nie wcześniej jak po szóstym roku życia, żeby uniknąć zadławienia). 6. Co z kompresami, chłodnymi kąpielami - mogą pomóc czy zaszkodzić? Stanowią pewną pomoc w obniżaniu temperatury ciała, ale to nie od nich powinniśmy zaczynać. Najpierw należy podać dziecku lek przeciwgorączkowy, żeby obniżył "ustawienie termostatu" w głowie, a dopiero potem robić chłodne kompresy (zwykle na kark, czoło, pachwiny) lub kąpiel chłodzącą (taka kąpiel powinna mieć temperaturę o stopień, dwa mniejszą niż temperatura ciała dziecka). W przeciwnym razie możemy spowodować, że nasza pociecha będzie doświadczać nieprzyjemnych dreszczy, bowiem bez podania leku przeciwgorączkowego organizm będzie dążył do utrzymania temperatury, jaka aktualnie jest "ustawiona" w mózgu. 7. Co powinno nas zaniepokoić? Zawsze czerwonym światłem powinien być stan dziecka. Gdy jest nadzwyczaj rozdrażnione albo apatyczne (rodzic często opisuje ten stan "to nie moje dziecko") powinniśmy skonsultować się z lekarzem. Musimy dbać o prawidłowe nawodnienie, dziecko może nie mieć apetytu przez kilka dni i nie musimy go zmuszać do jedzenia, ale powinniśmy dbać o prawidłowe nawodnienie - powinniśmy często proponować dziecku coś do picia (najlepiej wodę, ale może też być rozwodniony sok, np. jabłkowy). Zdecydowanie niepokojące jest występowanie wybroczyn, mogą one świadczyć o rozwijającym się poważnym zakażeniu ( o sepsie). Wybroczyny to małe czerwone, brązowe lub fioletowe plamki na skórze, które nie bledną pod uciskiem (możemy to ocenić uciskając miejsce z plamką przezroczystym przedmiotem np. linijką, szklanką). Dziecko z wybroczynami towarzyszącymi gorączce wymaga pilnej konsultacji na SOR. 8. Czy schemat postępowania jest taki sam u noworodka, niemowlęcia i małego (i starszego) dziecka? Jeżeli chodzi o noworodki i gorączkę to jest to połączenie, które wymaga pilnej konsultacji pediatrycznej. U tak małych dzieci (tj. w pierwszym miesiącu życia) nawet stan podgorączkowy (temperatura ciała pomiędzy 37,3 a 38 st. C) może świadczyć o rozwijającej się poważnej infekcji. Noworodki często przechodzą infekcje z bardzo niespecyficznymi objawami, dlatego wymagają pilnej interwencji. U niemowląt do trzeciego miesiąca życia również każda gorączka i stan podgorączkowy wymagają konsultacji. Natomiast u starszych dzieci, które przy gorączce czują się dość dobrze możemy poczekać z konsultacją dwa-trzy dni. Ważne, żeby w tym czasie dbać o odpowiednie nawodnienie i łagodzenie innych dolegliwości związanych z infekcją (katar, kaszel). Jeżeli dziecko poza gorączką nie ma innych objawów, to dobrze jest jak najszybciej zrobić badanie ogólne moczu, aby wykluczyć zakażenie dróg moczowych. 9. Czy gorączka jest powodem, aby iść z dzieckiem do lekarza? Kiedy to robić? A kiedy od razu do szpitala? Tak, gorączka wymaga konsultacji lekarskiej, ale nie zawsze musi być ona pilna. U starszych niemowląt i dzieci, które są ogólnie w dobrej formie możemy poczekać dwa-trzy dni, pamiętając o badaniu moczu w sytuacjach, gdy gorączce nie towarzyszą inne objawy, lub dziecko ma do tego wskazania np. poszerzenie układów kielichowo-miedniczkowych w nerkach. Pilnej konsultacji wymagają noworodki i niemowlęta do trzeciego miesiąca życia, towarzyszące gorączce wymioty, zły stan dziecka, obecność wybroczyn na skórze, wysypka. Szczególnej uwagi wymagają też dzieci z chorobami przewlekłymi jak np. cukrzyca, wady serca. Natomiast pilnej konsultacji na SOR wymagają dzieci w złym stanie, apatyczne. Gdy obserwujemy u nich narastającą ilość wybroczyn na skórze, a także gdy nie udaje nam się nawodnić dziecka i dochodzi do odwodnienia organizmu. 10. Czego objawem może być gorączka? Przyczyny gorączki u dzieci mogą być różne. Najczęstsze to oczywiście infekcje: wirusowe, bakteryjne i, rzadziej, grzybicze. Infekcje mogą dotyczyć różnych układów: oddechowego, pokarmowego, przewodu pokarmowego, dróg moczowych, ale też bardziej poważne, układu nerwowego (zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych). Poważną przyczyną gorączki jest również udar cieplny. Z rzadszych przyczyn występujących u dzieci będą to: zaburzenia endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy), choroby metaboliczne, układu nerwowego, niektóre leki. Jedną z częstszych przyczyn gorączki u dzieci są szczepienia. Natomiast ząbkowanie może dać nieznaczne podwyższenie ciepłoty ciała, raczej nie przekraczające 38,2 st. C. 11. Czy z gorączką dziecko może wychodzić na dwór? Zdecydowanie nie. Powinniśmy ograniczyć wyjścia do koniecznego minimum np. na wizytę do lekarza. Spacery są zalecane u dziecka, które przynajmniej od doby ma prawidłową temperaturę ciała i dobrze się czuje.

Skąpomocz w ciąży może świadczyć o zagrażającym życiu ciężarnej i dziecka stanie przedrzucawkowym (inaczej gestoza, czyli zatrucie ciążowe). Głównymi objawami, na podstawie których stawia się rozpoznanie gestozy, jest nadciśnienie tętnicze występujące po 20. tygodniu ciąży u kobiet z dotąd prawidłowym ciśnieniem
Gorączka u dziecka często pojawia się nagle i szybko rośnie, dlatego, gdy zauważysz jej objawy, zacznij regularnie mierzyć dziecku temperaturę. Ponieważ wysoka gorączka u najmłodszych może być bardzo niebezpieczna, sprawdź, kiedy i jak należy obniżyć gorączkę u dziecka. Co robić z rozpalonym dzieckiem? Gorączka u dziecka: objawy. Kiedy i jak obniżać gorączkę u dziecka? Spis treściGorączka u dziecka: objawyGorączka u dziecka: jak właściwie zmierzyć temperaturę?Gorączka u dziecka: kiedy do lekarza?Gorączka u dziecka: kiedy i jak ją obniżyć?Gorączka u dziecka - możliwe przyczyny Gorączka u dziecka może pojawić się zarówno z powodu ząbkowania czy zwykłego przeziębienia jak i być objawem bardzo groźnej choroby. Dlatego zawsze, gdy dziecko ma wysoką gorączkę, należy skonsultować się z lekarzem. Gorączka u dziecka: objawy O tym, że dziecku trzeba zmierzyć temperaturę, bo najprawdopodobniej jest ona podwyższona mogą świadczyć: zarumienienie (rumień) lepka, spocona skóra płacz (niepokój) uczucie zmęczenia, apatia bóle głowy lub/i mięśni, kości, brzucha suchość śluzówek drgawki gorączkowe Co to jest gorączka? temperatura między 37,2°C a 38,0°C to stan podgorączkowy wymagający obserwacji dziecka temperatura między 38,0°C a 38,5°C to umiarkowana gorączka, przy której należy dziecko ochłodzić i/lub podać lek przeciwgorączkowy temperatura powyżej 38,5°C to wysoka gorączka, wymagająca podania leków przeciwgorączkowych i intensywnego jej obniżenia temperatura powyżej 40°C wymaga bardzo pilnej pomocy lekarskiej Sonda Jakie dolegliwości mogą być spowodowane rotawirusem? Biegunka, wymioty, gorączka Kaszel, dreszcze, bóle mięśni Katar i duszności Gorączka u dziecka: jak właściwie zmierzyć temperaturę? Temperaturę można zmierzyć dziecku na kilka sposobów: w jamie ustnej - należy poczekać pół godziny od ostatniego posiłku lub wypicia napoju przez dziecko oraz upewnić się, że dziecko będzie w stanie wystarczająco długo przytrzymać termometr, nie otwierając ust (będzie to trudne przy silnym zatkaniu nosa i nasilonym kaszlu); w przypadku bardzo małych dzieci dobrym sposobem może okazać się termometr w smoczku, który w silikonowej części ma czujniki, a w tarczy – wyświetlacz w uchu - termometry douszne na podczerwień są bardzo wygodne - wsuwa się je do ucha dziecka – wynik pokazuje się po sekundzie i jest bardzo dokładny, gdyż błona bębenkowa ma identyczną ciepłotę, co ośrodek termoregulacji w mózgu w odbytnicy – u małych dzieci jest to najpewniejszy sposób pomiaru ciepłoty ciała pod pachami – pomiary te, choć wygodne i mniej krępujące dla dziecka, są mniej dokładne niż pomiary w ustach i odbytnicy Uwaga: lekarze odradzają termometry paskowe, przykładane do czoła – służą one wyłącznie do określania przybliżonej ciepłoty ciała i nie dają gwarancji prawidłowego pomiaru. Przed użyciem nowego termometru należy uważnie zapoznać się z instrukcją jego użytkowania, aby pomiar był wykonany prawidłowo. Gorączka u dziecka: kiedy do lekarza? Odpowiedź nie jest prosta, gdyż zależy od wieku dziecka i objawów towarzyszących. Na pewno pilnej konsultacji wymaga gorączkujący noworodek czy niemowlę. Starsze niemowlęta i małe dzieci powinien zbadać lekarz, gdy gorączce towarzyszą inne, niepokojące objawy, takie jak całkowita odmowa jedzenia i picia, duszność, kaszel, wymioty, ostra biegunka, apatia lub znaczne pobudzenie, przeczulica, silny ból głowy, zaburzenia świadomości. Natomiast sama gorączka lub gorączka z łagodnymi objawami kataralnymi, trwająca nie dłużej niż trzy dni może być obniżana bez konsultacji lekarskiej. Gorączka u dziecka: kiedy i jak ją obniżyć? Zdaniem większości lekarzy, gorączkę u dziecka należy zacząć obniżać, gdy przekroczy 38,5ºC, by nie dopuścić do wystąpienia drgawek gorączkowych. Leki przeciwgorączkowe dla dzieci W przypadku gorączki u dzieci podaje się leki zawierające paracetamol lub ibuprofen, przy czym należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza oraz producenta preparatu. Są one dostępne w formie syropów i czopków. Dzieciom do 12 roku życia nie podaje się aspiryny, ze względu na możliwość wystąpienia zespołu Reye'a. Domowe sposoby na obniżenie gorączki u dzieci Najskuteczniejsza w obniżaniu temperatury jest chłodna (ale nigdy zimna) woda - można robić chłodne okłady na czoło i/lub nogi, przy czym należy je dość często zmieniać, albo zanurzyć dziecko w wodzie o temperaturze o 2 stopnie niższej niż temperatura jego ciała. Gorączka u dziecka - możliwe przyczyny Do najczęstszych przyczyn gorączki u dzieci i niemowląt należą: trzydniówka zapalenie ucha infekcje jelitowo – żołądkowe, za które najczęściej odpowiadają rotawirusy Gorączka może też pojawić się w okresie szczepień obowiązkowych (razem z innymi objawami, takimi jak: zaczerwienie lub obrzęk w miejscu ukłucia, niepokój, senność) oraz ząbkowania. Inne możliwe przyczyny gorączki u dzieci i niemowląt to: przeziębienie zapalenie migdałków zapaleniu pęcherza moczowego choroby zakaźne wieku dziecięcego: odra, świnka, różyczka, ospa wietrzna zakażenie meningokokami, pneumokokami Meningokoki, pneumokoki i rotawirusy szczególnie groźne dla małych dzieci Meningokoki to bakterie, które powodują inwazyjną chorobę meningokokową, przebiegającą jako sepsa lub zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Równie groźne są pneumokoki, czyli dwoinka zapalenia płuc. Pneumokoki mogą wywołać wiele schorzeń. Do najczęstszych zakażeń, nazywanych inwazyjnymi należą: ostre zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zakażenie krwi (bakteriemia), uogólnione zakażenie krwi (posocznica, tzw. sepsa). Rotawirusy to także bardzo groźne patogeny, które wywołują ostrą, wodnistą biegunkę (oddawaną nawet kilkanaście razy dziennie), wysoką gorączkę (sięgającą nawet 40 st. C) i infekcje górnych dróg oddechowych.
Problemy z żołądkiem wiążą się z bólem nadbrzusza, czyli ponad pępkiem. Wśród przyczyn bólu żołądka u dziecka możemy wymienić: zatrucie pokarmowe, błąd dietetyczny, nieżyt żołądkowo-jelitowy, czyli tak zwana grypa jelitowa (jelitówka), choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna

Opublikowany przez: Aleksandra A. Redakcja Źródło artykułu: Konsultacja medyczna: lek. med. Alina Małmyszko-Czapkowicz Gorączka bywa pierwszym objawem choroby, a zbyt wysoką należy zbić. Poznaj naturalne i domowe sposoby na obniżenie gorączki u dziecka. Normalna temperatura ciała u człowieka wynosi 36,6°C. Za stan podgorączkowy uważa się temperaturę w granicach 37,5°C – 38°C, natomiast o gorączce mówimy jeśli temperatura przekroczy 38°C. Gorączka u dziecka z reguły jest odpowiedzią na stan chorobowy. Rozwija się, gdy do organizmu wtargną szkodliwe drobnoustroje – bakterie lub wirusy. Natomiast sama w sobie nie jest chorobą. ZOBACZ TEŻ: Co podawać dziecku na przeziębienie? Wręcz przeciwnie – jest ważnym, naturalnym mechanizmem obronnym organizmu, który na obecność patogenów reaguje podwyższoną ciepłotą ciała. Dzieje się tak, ponieważ wyższa temperatura stwarza niekorzystne warunki dla rozwoju chorobotwórczych mikrobów. Wirusy przestają się namnażać, tracą aktywność, słabną i giną. Co ważne, gorączka u dziecka mobilizuje układ odpornościowy do zwiększonej produkcji przeciwciał i pobudza odpowiedź immunologiczną. Gorączka jest więc naszym sprzymierzeńcem w starciu z chorobą, dodaje sił do walki i świadczy o prawidłowej pracy układu odpornościowego. Zbyt szybkie obniżenie gorączki lub zbijanie jej za wszelką cenę nie zawsze jest korzystne. Należy pozwolić spełnić jej swoje fizjologiczne zadanie, oczywiście z zachowaniem zdrowego rozsądku. Gorączka u dziecka: Kiedy należy skonsultować się z lekarzem? Jeśli wysoka temperatura utrzymuje się dłużej niż 1-2 doby i dziecko nie reaguje na żadne podane środki, jest to sygnał, aby skonsultować się z pediatrą w celu dokładnego zdiagnozowania i oceny stanu malucha. Przedłużająca się wysoka gorączka zwiększa zapotrzebowanie organizmu na wodę, tlen i energię. Może doprowadzić do wyczerpania i odwodnienia. Warto więc znać naturalne sposoby, aby skutecznie zbić gorączkę u dziecka. Bezwzględną koniecznością wizyty u lekarza jest sytuacja, w której stan dziecka szybko ulega pogorszeniu, temperatura nie spada i/lub pojawiają się inne niepokojące objawy, jak np. drgawki, kłopoty z oddychaniem, pierwsze symptomy odwodnienia czy bóle niewyjaśnionego pochodzenia. ZOBACZ TEŻ: TOP 7 naturalnych sposobów na wzmocnienie odporności u dziecka Jakie mogą być przyczyny wystąpienia gorączki u dziecka? Najczęściej gorączka jest wynikiem infekcji, spowodowanej wtargnięciem do ustroju chorobotwórczych bakterii lub wirusów. Dlatego zazwyczaj towarzyszy takim dolegliwościom, jak między innymi: angina, grypa, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie pęcherza moczowego, infekcja rotawirusowa, choroby wysypkowe. U dzieci gorączka może rozwinąć się również na podłożu emocjonalnym. Zdarza się, że dzieci gorączkują w przeddzień ważnego dla nich wydarzenia, np. przyjęcia urodzinowego, emocjonującego wyjazdu lub wystąpienia publicznego w szkole lub przedszkolu. Niekiedy przyczyną podwyższonej temperatury bywa lęk przed pójściem do szkoły (sprawdzian, konflikty z rówieśnikami) lub przedszkola, w którym maluch czuje się niepewnie, tęskni za rodzicami i wolałby zostać w domu. Czasem gorączka jest objawem towarzyszącym procesom fizjologicznym, jak np. ząbkowanie. Nie oznacza poważnej choroby, lecz jest wynikiem obniżonej odporności w tym czasie, stanu zapalnego i podwyższonej gotowości organizmu do obrony przed potencjalnym atakiem szkodliwych drobnoustrojów. Tak dzieje się również po szczepieniach, po których możemy spodziewać się gorączki lub stanu podgorączkowego. Jak najlepiej mierzyć temperaturę dziecka? Najbardziej dokładnymi i najwygodniejszymi urządzeniami do pomiaru temperatury u dziecka są termometry do ucha. Działają one na podczerwień, są precyzyjne i szybkie w użyciu. Mierzą temperaturę w okolicach błony bębenkowej, która posiada tę samą ciepłotę, co ośrodek termoregulacji w mózgu, w związku z czym pomiar jest bardzo wiarygodny. Temperaturę pod pachą lub w odbycie mierzymy za pomocą termometrów elektronicznych lub szklanych, które przypominają dawne termometry rtęciowe, jednak aktualnie wypełnione są pierwiastkiem galem, który nie jest tak toksyczny i niebezpieczny (w przypadku zbicia się urządzenia) jak dawniej używana rtęć. Najmniej dokładne są termometry paskowe, przykładane do czoła malucha. Wskazują temperaturę jedynie orientacyjnie. Jak postępować w czasie gorączki u dziecka? Jak zbić gorączkę naturalnymi sposobami Przede wszystkim należy pamiętać, że gorączka ma na początku pomóc maluchowi w starciu z chorobą. Ma zmobilizować organizm do walki z chorobotwórczymi mikrobami i zwiększyć szanse na ich naturalne pokonanie. Pomimo, że najczęściej budzi niepokój u rodziców, w ciągu 1-2 doby chorowania nie powinno się jej zwalczać za wszelką cenę. Podanie silnych leków przeciwgorączkowych może skutkować osłabieniem prawidłowej odpowiedzi odpornościowej i niepotrzebnym przedłużeniem choroby. Można jednak walczyć z gorączką naturalnymi sposobami. Aby naturalnie obniżyć temperaturę ciała, należy doprowadzić do wywołania potów. W tym celu można maluchowi podawać herbatę z rozgrzewającymi przyprawami, takimi jak imbir, cynamon, goździki czy anyż gwiaździsty. Dobrym środkiem napotnym jest także napar z kwiatów lipy lub z ziela krwawnika. Ziołowe herbatki można dosłodzić odrobiną miodu lub naturalnym sokiem z malin, który również wykazuje działanie napotne. Jeśli maluch nadal nie może się rozgrzać i ma dreszcze, dobrze jest wygotować w wodzie kilka plasterków świeżego imbiru, ostudzić do bezpiecznej temperatury i moczyć w takim wywarze stopy dziecka. Gdy jednak malec jest bardzo rozpalony i gorący, powinno się go delikatnie ochłodzić. Wtedy należy podawać do picia wodę, rozcieńczone soki owocowe lub słabą herbatkę z cytryną. Można też przykładać chłodne okłady na okolice karku, czoła i pachwin, a nawet zanurzyć dziecko w chłodnej kąpieli, gdzie temperatura wody nie może być niższa od temperatury ciała więcej niż o 2°C. Gdy dziecko silnie się spoci, trzeba uważać, aby się ponownie nie wychłodziło, przebrać je w suchą piżamkę i zdecydowanie trzymać w ciepłym łóżku. Bezwzględną koniecznością w trakcie gorączki jest regularne nawadnianie malca. Przy podwyższonej ciepłocie ciała dziecko traci więcej wody niż normalnie, w związku z czym wzrasta ryzyko odwodnienia. Dlatego musi systematycznie dostawać płyny do popijania – w niewielkich ilościach, lecz często. Niemowlęta karmione piersią należy przystawiać do piersi na krótko, lecz często. Temperatura powietrza, w którym maluch przebywa powinna wynosić około 21°C – 22°C. W pokoju nie powinno być ani zbyt gorąco, ani zbyt sucho. W czasie gorączki brzdąc zazwyczaj nie ma apetytu. To normalne w tym stanie, ponieważ organizm potrzebuje wówczas sporo sił do walki z chorobą, zatem nie powinien tracić energii na trawienie pokarmów. Pamiętajmy wiec, aby nie przekarmiać malca i nie zmuszać go do jedzenia. O wiele ważniejsze jest pojenie, a ze zdrowymi posiłkami poczekajmy, aż dziecko zacznie wracać do zdrowia. Naturalne leki przeciwgorączkowe Skutecznym i bezpiecznym sposobem na poradzenie sobie z gorączką u dzieci jest homeopatia. Odpowiednio dobrany lek homeopatyczny szybko złagodzi objawy, wzmocni system odpornościowy, skróci czas trwania choroby i, przede wszystkim, nie spowoduje żadnych działań niepożądanych. Można je zastosować u dzieci w każdym wieku. U najmłodszych wskazane jest rozpuszczenie leku w wodzie i podawanie go malcowi do popijania. Oprócz działania terapeutycznego, przynosi to korzyść w postaci dodatkowego nawadniania. W wysokiej gorączce, która często pojawia się po przemarznięciu lub przewianiu, gdy dziecko jest rozpalone jak piec, ma suchą, gorącą skórę i bardzo chce mu się pić, pomoże lek Aconitum napellus. Podczas gdy przy gorączce z pobudzeniem, suchym kaszlem, zaczerwienioną i spoconą skórą oraz nadwrażliwością na światło, hałas i dotyk, wskazany będzie lek Belladonna. Gdy dziecko leży bez sił, osłabione i drżące, nie ma apetytu ani nie chce pić, ma szkliste oczy i zaczerwienioną buzię, pomocny może okazać się lek Gelsemium sempervirens. Jeśli natomiast silne osłabienie towarzyszy niewysokiej gorączce, a maluch jest blady, ma podkrążone oczy i sucho pokasłuje, sięgnijmy po Ferrum phosphoricum. Nux vomica zalecany jest w pierwszych objawach infekcji, gdy głównymi symptomami jest stan podgorączkowy, dreszcze, wodnisty katar i częste kichanie. Gdy zaś gorączka pojawia się u ząbkującego malucha, pomocny może okazać się lek Chamomilla vulgaris. Gdy malec jest silnie osłabiony po gorączce, która przebiegała z obfitymi potami, siły pomoże mu odzyskać China rubra, zaś w czasie rekonwalescencji po chorobie, jeśli dziecko jest słabe i apatyczne, zalecany jest lek Kalium phosphoricum. Jak zadbać o dziecko po chorobie? Po infekcji, szczególnie gdy gorączka była wysoka i wyczerpująca, trzeba zadbać o to, by maluch w pełni wrócił do formy. Pomoże w tym odpowiedni sposób odżywiania. Należy podawać dziecku ciepłe, gotowane posiłki, oparte na warzywach, kaszach, ryżu i niewielkiej ilości mięsa. Wskazane są ciepłe zupy, łagodne przyprawy, ziołowe herbatki. Zamiast słodyczy lepiej zaserwować maluchowi bakalie lub suszone owoce, a z nadmiaru przetworów mlecznych dobrze zrezygnować na jakiś czas. Aby wzmocnić odporność naszego brzdąca, korzystnie jest włączyć mu po chorobie dobry zestaw naturalnych witamin oraz specyfik z probiotykami, dostosowany do jego wieku i potrzeb. Pozwólmy także malcowi odpocząć i wyspać się porządnie, nie posyłajmy go od razu do przedszkola lub szkoły. Zanim wróci do codzienności, upewnijmy się, że nabrał wystarczająco dużo sił, aby obronić się przed kolejną potencjalną infekcją. Konsultacja medyczna: lek. med. Alina Małmyszko-Czapkowicz

Biegunka może być skutkiem m.in. zażywania antybiotyków, które mocno zaburzają mikroflorę bakteryjną jelit. Jeśli zauważamy wzmożone oddawanie luźnych stolców po posiłku, być może zmagamy się z nietolerancją pokarmową na konkretny składnik pożywienia, np. laktozę. W takim przypadku należy go wykluczyć i obserwować, czy fot. Fotolia Wysoka temperatura męczy i osłabia. Może też, zwłaszcza u maluchów do piątego roku życia, spowodować drgawki gorączkowe. Dlatego lepiej nie zostawić jej samej sobie. Jak skutecznie obniżać gorączkę? Skąd bierze się gorączka u dziecka? Gorączka to objaw, a nie choroba, dlatego zawsze trzeba ustalić, co ją spowodowało. Najczęściej przyczyną jest infekcja (wirusowa lub bakteryjna) jednak w grę wchodzi wiele innych możliwości, np. przegrzanie albo zatrucie. Jeśli nie masz pewności, skąd się wzięła (bo dziecko nie kaszle, nie ma kataru), koniecznie wybierz się z maluszkiem do pediatry. 1. Jakie leki na gorączkę podać dziecku? Niemowlętom najwygodniej podaje się lek w czopku, trzeba jednak z niego zrezygnować, jeśli smyk ma biegunkę (i podać syrop). Starszak będzie wolał syrop. Niemowlęciu do trzeciego miesiąca życia daj paracetamol (np. Pedicetamol, Calpol, Panadol Baby). Działa nie tylko przeciwgorączkowo, ale także przeciwbólowo. Starszemu dziecku możesz podać także ibuprofen (np. Ibufen, Ibum, Nurofen, Bufenik). Ma dodatkowo działanie przeciwzapalne. 2. Czy dziecku z gorączką można podać aspirynę? Podawanie aspiryny lub preparatów, które zawierają kwas acetylosalicylowy (Polopiryna, Aspiry- na, Upsarin, Calcipirina, Etopiryna) dzieciom do 12. roku życia niesie ryzyko wystąpienia zespołu Rey’a. Jest rzadki, ale bardzo groźny (powoduje zmiany w wielu narządach, głównie w mózgu i wątrobie), dlatego nie można ryzykować. 3. Czy dziecku z gorączką można podać leki dla dorosłych? Nie! Leki dla dorosłych są za mocne, poza tym mogą zawierać składniki, które mogłyby być dla dzieci niebezpieczne, np. pseudoefedrynę i inne substancje działające na centralny układ nerwowy. 4. Jakie dawki leków na gorączkę podać dziecku? Za mała nie za działa, za duża może zaszkodzić. Nie przekraczaj zalecanej dawki bez konsultacji z lekarzem. Bezpieczniej jest sięgnąć po lek z innej grupy (tzn. jeśli malec brał paracetamol, podaj mu lek z ibuprofenem). Działanie obu leków połączy się, a skutki niepożądane nie skumulują. 5. Kiedy leki na gorączkę zaczną działać? Lek zaczyna działać mniej więcej po 40 minutach, jednak na pełen efekt czasem trzeba czekać do godziny. Wiele zależy także od wrażliwości dziecka. 6. Jak ubrać dziecko kiedy ma gorączkę? Ubierz dziecko lekko i nie otulaj go grubą kołdrą, by ciało miało jak oddać otoczeniu nadmiar ciepła. Do przykrycia wystarczy cienki kocyk. 7. Cy dziecko z gorączką powinno więcej pić? Podczas gorączki dziecko potrzebuje więcej płynów niż zwykle. Dzięki nim można obniżyć temperaturę „od wewnątrz” i zapobiec groźnemu odwodnieniu. Niemowlę jak najczęściej przystawiaj do piersi. Możesz je również dopajać wodą lub chłodnymi napojami. Starszemu maluszkowi podawaj też wodę lub herbatę, mało, ale często. 8. Jak dodatkowo obniżyć gorączkę u dziecka? Kąpiele ochładzające. Woda powinna mieć temperaturę o jeden stopień niższą od temperatury ciała malucha. Potem trzeba dolewać stopniowo chłodniejszej – nie wkładaj malca od razu do zimnej wody, bo zbyt szybkie oziębienie jest za dużym wyzwaniem dla niedojrzałego układu nerwowego. Okłady. Są mnie skuteczne niż kąpiel, ale także mogą pomóc. Zmoczoną pieluszkę kładź na czole, klatce piersiowej, w pachwinach. Możesz też owinąć dziecko w mokre prześcieradło. Agnieszka Ryszkowska, pediatra ze Szpitala im. Gromkowskiego we Wrocławiu. Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!
Częste gorączki u dziecka. 16.01.2014 12:24. Moja trzyipółletnia córeczka bardzo często miewa infekcje z gorączką. Przeważnie temperatura jest powyżej 38°C. Zazwyczaj podaję jej paracetamol, ale niestety nie zawsze działa. Co robić w takich przypadkach?
Gorączka to podwyższenie temperatury ciała powyżej 38° Celsjusza. Nie jest to choroba sama w sobie, ale reakcja obronna organizmu na zagrażające czynniki. Jej pojawienie się jest najczęściej związane z infekcją i nie zawsze jest powodem do sięgnięcia po pomoc u niemowlakaCo oznacza gorączka u niemowlaka? Noworodki i niemowlęta mają jeszcze niedojrzały układ regulacji temperatury ciała. Dlatego najpierw należy wstępnie ocenić, czy przyczyną gorączki nie jest przegrzanie organizmu, które nie wymaga leczenia, a jedynie dopasowania ubrania do przegrzane, gdy rączki i nóżki ma ciepłe, a skóra jest zaróżowionama gorączkę, jeżeli rączki i nóżki ma zimne, a skóra jest bladaChorego z gorączką należy obserwować (szczególnie dotyczy to dzieci), zapewnić mu komfort, spokój i warunki do odpoczynku oraz dbać o odpowiednie nawodnienie. Wysoką gorączkę, powyżej 38,5⁰C, powinno się obniżać za pomocą leków karmione piersią należy częściej przystawiać do piersi. Z kolei niemowlęta karmione mlekiem modyfikowanym oraz starszym dzieciom trzeba często podawać do picia letnie płyny w małych powoduje gorączkę?Gorączka najczęściej powodowana jest przez infekcje wirusowe lub bakteryjne (np. przeziębienia, zakażenia żołądkowo-jelitowe - grypę żołądkową, grypę, anginę). Innymi przyczynami gorączki mogą też być jednak:szczepienia ochronne,ciężkie urazy,niektóre leki (np. interferon), odwodnienie organizmu,udar cieplny1, zagrożenia pasożytami,choroby autoimmunologiczne1 (np. zapalenie stawów), choroby krwi,rozrosty nowotworowe,reakcje alergiczne,nadczynność ciała może podnosić również owulacja i ciąża oraz wysiłek przyczyny gorączki są nieznane. Jeżeli gorączka powyżej 38,5°C utrzymuje się trzy tygodnie lub dłużej, a badania zlecone przez lekarza nie ujawniają nieprawidłowości, to stwierdza się gorączkę o nieznanej objawy towarzyszą gorączce?U dorosłych gorączce towarzyszą tachykardia2 i tachypnoe3, a skóra jest blada i sucha. Ponadto mogą wystąpić dreszcze, zmęczenie, bóle mięśniowe, głowy i stawów. Chory cierpi na brak apetytu i wzmożone pragnienie. Gdy gorączka osiąga swoją szczytową wartość, skóra staje się zaczerwieniona, chory się mocno poci, pojawiają się wypieki na twarzy, wargi są żywoczerwone, a jego oczy są nienaturalnie błyszczące („szkliste”).Jak zbić gorączkę domowymi sposobami?Leki przeciwgorączkowe, które stosuje się w zmniejszaniu gorączki, to przede wszystkim ibuprofen lub paracetamol, a u dorosłych również kwas acetylosalicylowy. Kwasu acetylosalicylowego nie można stosować u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na możliwość wystąpienia poważnych bierze się jeden lek w 3-4 dawkach w ciągu doby (czyli co 6-8 godzin), ale w przypadkach wysokiej gorączki, słabo reagującej na leczenie, ibuprofen lub paracetamol można podawać na zmianę, co 6 zapobiec wystąpieniu gorączki?Najlepszym sposobem na zapobieganie wystąpienia gorączki jest unikanie infekcji. Opiera się ono na:szczepieniach ochronnychprawidłowej diecieregularnej aktywności fizycznej, najlepiej na świeżym powietrzu i co najmniej 5 razy w tygodniu po 30 minutzapewnianiu sobie odpowiedniej ilości snu, czyli minimum 7 godzinzaprzestaniu palenia papierosówczęstym wietrzeniu pomieszczeń, w których przebywamySposób na gorączkę u dzieciU dzieci dawkowanie leków obliczane jest w przeliczeniu na masę ciała. Ibuprofen podaje się w dawce 5 mg na 1 kg masy ciała; paracetamol w dawce 10-15 mg/kg - lub zgodnie z zaleceniami do 6. miesiąca życia leki podaje się jedynie po konsultacji z lekarzem! Przy dawkowaniu leków u dorosłych należy kierować się informacjami zawartymi w ulotce lub zaleceniami leki przeciwgorączkowe nie dają spodziewanej poprawy, zastosować można dodatkowo:chłodne okłady na głowę i szyję (u małych dzieci jeszcze na brzuch i pachwiny) – powinny być one zmieniane co 15 minutkilkuminutową kąpiel w letniej wodzie – temperatura wody nie powinna być niższa od temperatury ciała o więcej niż dwa stopnieJak mierzyć temperaturę?Zakres temperatur ciała człowieka można podzielić na kilka przedziałów:36-37°C – prawidłowa temperatura ciała37-38°C – stan podgorączkowy38-39°C – gorączkapowyżej 39°C – wysoka gorączkaW zależności od pory dnia (rano temperatura jest najniższa) i miejsca pomiaru, normy temperatury trochę się ciała mierzona pod pachą jest niższa o ok. 0,5°C od temperatury w odbycie lub uchu. Jest też niższa o ok. 0,3°C od tej w i pora mierzenia są ważne przy interpretacji wyniku: temperatura 37,5°C zmierzona wieczorem w odbycie uznawana jest za stan owulacja lub ćwiczenia fizyczne mogą fizjologicznie podnieść temperaturę gorączka jest groźna?Pomimo tego, że gorączka jest naturalnym i bardzo potrzebnym procesem obronnym organizmu, to jej nadmierny wzrost, powyżej 40°C, może być niebezpieczny i wymaga konsultacji lekarskiej. Tak wysoka gorączka może prowadzić do uszkodzenia komórek i zaburzenia pracy organizmu. Najbardziej wrażliwy na podwyższenie temperatury jest mózg, a podwyższenie temperatury ciała powyżej 42-43°C grozi nieodwracalnym uszkodzeniem białek w komórkach tym wysoka gorączka może prowadzić u małych dzieci (w wieku od 6 miesięcy do 5 lat), do drgawek, a u dorosłych do niewydolności krążenia i wyniszczenia i drgawki u dzieckaO drgawkach gorączkowych mówimy, gdy dochodzi do utraty przytomności oraz drżenia kończyn po obu stronach ciała. W większości przypadków, chociaż wyglądają niepokojąco, nie powodują one u twojego dziecka pojawią się drgawki:połóż dziecko na boku lub na brzuchu na podłodzeusuń wszystkie ostre narzędzia z okolicy dzieckapoluźnij mu ubranie (rozepnij guziki, suwaki i paski)trzymaj dziecko, aby zapobiec jego zranieniunie wkładaj mu nic do ust ani nie próbuj powstrzymać drgawekgdy atak drgawek trwa dłużej niż 10 minut, wezwij karetkę pogotowia (numer 112 lub 999)Większość drgawek przechodzi samoistnie. Po ataku zabierz dziecko jak najszybciej do lekarza, w celu ustalenia przyczyny ciała u dziecka interpretacjaKiedy do lekarza z gorączką?Gorączka nie jest chorobą, a naturalnym mechanizmem obronnym organizmu i jej pojawienie się zazwyczaj nie jest powodem do konsultacji lekarskiej. Może też być jednak objawem poważnych schorzeń, w których pomoc lekarska jest dorosła z gorączkąDorosły z gorączką powinien zgłosić się do lekarza, gdy:gorączka jest wyższa niż 39,4° utrzymuje się dłużej niż 3 towarzyszą objawy takie jak:silny ból głowysilny obrzęk połączony z bólem gardławysypka skórna, szczególnie, gdy nagle ulega gwałtownemu zaostrzeniu i nie znika po uciśnięciunadwrażliwość na światłosztywność karku i ból przy pochylaniu głowysplątanie i inne zaburzenia stanu świadomościczęste i obfite wymiotytrudności w oddychaniu lub ból w klatce piersiowejskrajna apatia i drażliwośćból brzucha lub ból podczas oddawania moczuosłabienie siły mięśniowej lub zaburzenia czuciajakiekolwiek inne niepokojące odczucia lub objawyDziecko z gorączkąSytuacje, które w przypadku dzieci wymagają pilnej konsultacji lekarskiej, to: gorączka wystąpiła u dziecka, które nie ukończyło jeszcze 3. miesiąca życiagorączka wystąpiła u dziecka po raz pierwszy lub ma nietypowy, inny niż zwykle, przebiegna skórze dziecka pojawiły się czerwone plamy, wybroczyny, małe wylewy podskórne (jest to stan, który wymaga NATYCHMIASTOWEJ pomocy lekarskiej)dziecko jest nadmiernie senne, skarży się na zaburzenia widzenia, ból głowy lub sztywność karkugdy u dziecka pojawił się ból brzucha, stolce z krwią lub częste i obfite wymiotygdy dziecko jest odwodnione – oddaje mało moczu, ma suche wargi i język, płacze bez łezgdy dziecko oddycha inaczej niż zwykle – oddech jest szybki, niespokojnyjeżeli gorączka przekroczy 39,5°C i nie spada, pomimo zastosowania leków przeciwgorączkowychgdy wystąpiły drgawki (w dalszej części przeczytasz, co zrobić, gdy twoje dziecko dostanie drgawek). Jeżeli trwają one dłużej niż 10 minut to wezwij karetkę pogotowia – zadzwoń pod numer 112 lub 999jeżeli gorączka powyżej 38°C utrzymuje się dłużej niż 3 dniPraktyczne informacje o gorączeJeśli masz gorączkę:Zostań w domu i odpoczywaj – dzięki temu szybciej wrócisz do wietrz pokój i zapewnij temperaturę pomieszczenia ok. 20-21° dużo wody niegazowanej, herbaty lub przyjmuj leki przeciwgorączkowe, np. ibuprofen lub się z lekarzem, jeżeli gorączka nie ustępuje po 3 dniach lub wystąpią u ciebie jakieś niepokojące powstaje gorączka?Regulacją temperatury w ciele człowieka zajmuje się ośrodek w podwzgórzu. Składa się on z dwóch części. Jedna odpowiada za utratę ciepła z organizmu (np. poprzez uruchamianie wydzielania potu). Druga – za zatrzymywanie ciepła (np. przez pobudzanie procesów przemiany materii).Mimo że pojawienie się gorączki potęguje zazwyczaj takie objawy jak uczucie rozbicia, osłabienie i brak apetytu, to jest to ważny element mechanizmu obronnego organizmu. W wyniku podwyższenia temperatury ciała do 37-38°C układ odpornościowy pracuje bardziej intensywnie, a przeciwciała4 są najbardziej aktywne. Poza tym zmniejsza się dostępność substancji odżywczych, np. żelaza, wykorzystywanych przez bakterie, co utrudnia ich namnażanie się gorączki wymaga zmniejszenia wydalania ciepła z organizmu (np. poprzez skurcz naczyń krwionośnych skóry) i zwiększenia jego wytwarzania (np. w wyniku skurczu mięśni w przebiegu dreszczy).Gorączkę można podzielić na gorączkę ostrą i ostraGorączka ostra jest głównie objawem infekcji, ale może być też reakcją na szczepienie, niektóre leki, udar cieplny5 i przegrzanie. Trwa zwykle do 7 dni, a gorączka związana ze szczepieniem – od kilku godzin do jednego przewlekłaGorączka przewlekła trwa powyżej 7 dni i pojawia się w chorobach przewlekłych przewodu pokarmowego, chorobach reumatologicznych, endokrynologicznych, zakaźnych i pasożytniczych. Wymaga ona zdiagnozowania przyczyny i zastosowania odpowiedniego więcej o tym, jak dzięki diecie zwiększyć in the Adult Patient” Blum, Biros, Rosen’s Emergency Medicine, Eight Edition, Chapter 12, 119-123.„Antipyretic treatment in young children with fever: acetaminophen , ibuprofen, or both alternating in a randomized, double-blind study” Sarrell, E. Wielunsky, Cohen, Archives of Pediatrics Adolscent Medicine, 2006; 160: 197-202.„Medycyna rodzinna” J. B. Laskowski, W. Laskus, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2004.„Pediatria praktyczna” pod red. K. Bożkowej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999.„Medycyna wewnętrzna” G. Herold i współautorzy, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2004.„The Merc Manual – Objawy kliniczne” Porter, Kaplan, Homeier, Elsevier Urban & Partner, Wrocław, 2008.„Gorączka u dzieci” A. Radzikowski, Biblioteka Pediatry, PZWL, Warszawa Choroba, w której układ odpornościowy organizmu nieprawidłowo identyfikuje własne komórki jako obce i ,w ramach obrony, wytwarza przeciwciała uszkadzające własne Inaczej nazywana częstoskurczem. Jest to przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń na Przyspieszenie częstości oddechów powyżej 20 oddechów na Białka, które są produkowane przez komórki układu odpornościowego, limfocyty B, w odpowiedzi na zakażenie. Ich zadaniem jest wiązanie, czyli zakłócanie działania, antygenów. Antygeny to substancje, które „alarmują” system odpornościowy, mogą nimi być np. komórki bakterii lub komórki Występuje, gdy dochodzi do przegrzania organizmu. Objawami udaru cieplnego się bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, gorąca, spocona lub sucha skóra, nudności i wymioty. Temperatura ciała może przekroczyć nawet 40ᵒC. Pomoc polega przede wszystkim na przeniesieniu chorego w chłodne, zacienione miejsce i na chłodzeniu organizmu poprzez owinięcie w wilgotne prześcieradło/ręcznik i podanie chłodnych płynów do picia. W przypadku ciężkich udarów cieplnych mogą wystąpić drgawki i utrata przytomności. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji lekarza. GORACZKA ZABKOWANIE: najświeższe informacje, zdjęcia, video o GORACZKA ZABKOWANIE; Zabkowanie + goraczka

Forum: Mam z dzieckiem taki problem Witam, mój 8 miesięczny synek jest na Nan2HA (tak kazała pediatra pomimo, że nie mamy z mężem żadnej alergii) pd 2 misiąca życia. Praktycznie od zawsze robił częste kupki tj. 5-8 razy dziennie. Są malutkie ale częste i zielone. Od wczoraj zaczal jesc to nowe NAN2 bifidus….i kupki są juz nie zielone ale również częste.. Za każdym razem jak go przewijam to kupka…. Poradźcie mi proszę co mam zrobić no bo chyba nie jest normalne aby8 miesięczne niemowle tak często robiło kupki!! Nie widać aby bolał go brzuszek bo dziecko jest radosne i bawi się ale martwi mnie częsttliwość tych kupek. Acha je zupki i deserki z gerbera dziekuje za wszelkie popdpowiedzi i sugestie Bietka

rumień nagły (inaczej nazywany „ gorączką trzydniową ”) – choroba wirusowa, występująca głównie u dzieci między 6. a 24. miesiącem życia, wywołująca nawet 40 stopni gorączki ), zapalenie migdałków, infekcje nerek lub dróg moczowych, choroby wieku dziecięcego, takie jak ospa wietrzna, krztusiec. Przy interpretacji

Jednym z podstawowych mechanizmów obronnych u człowieka jest gorączka. Stan ten charakteryzuje się podwyższeniem ciepłoty ciała i ma na celu wsparcie układu odpornościowego. W wyższej temperaturze działanie enzymów staje się bardziej efektywne (takie zjawisko zachodzi tylko w odpowiednim przedziale temperaturowym, bo przekroczenie 40°C u dzieci, oznacza już zagrażającą życiu hipertermię), a rozmnażanie bakterii często staje się ograniczone. Należy jednak pamiętać, że gorączka może być zarówno objawem „zwykłego przeziębienia”, ale może też sygnalizować poważną chorobę. O gorączce mówimy w przypadku przekroczenia temperatury 38°C (38,5°C w odbycie).Prawidłowa temperatura u dzieckaPrawidłowa temperatura u dziecka to ~36,6°CObjawy gorączki u dzieckaGorączka u dziecka bez objawówKiedy gorączka u dziecka jest niebezpieczna?Jak zbić gorączkę u dziecka?Prawidłowa temperatura u dzieckaProfesjonalne kosmetyki dla kobiet do pielęgnacji twarzySprawdź ofertę >Ciepłota ciała regulowana jest przez ośrodek termoregulacji, znajdujący się w podwzgórzu, (część mózgu znajdującą się w międzymózgowiu i odpowiadającą również za procesy łaknienia i snu). Gorączka jest reakcją na działanie czynników wytwarzających substancje pirogenne (zazwyczaj związki toksyczne, wymuszające na podwzgórzu podniesienie temperatury ciała) lub jest skutkiem podrażnienia ośrodków temperatura u dziecka to ~36,6°CPreparat na układ krążenia, z koenzymem Q10, wzmacniający serceDowiedz się więcej >Prawidłowa temperatura~36,6°CStan podgorączkowy 37-38°CGorączka (pow. 38,5°C wymaga zastosowania leków) (pow. 39,5°C wysoka gorączka!)38-40°CHiperpireksja! Zagrożenie życia>40 °CW trakcie doby ciepłota ciała ulega nieznacznym wahaniom, najniższą temperaturę zaobserwujemy w godzinach rannych, a najwyższą w porze popołudniowej. Jeśli temperatura jest podwyższona, to należy mierzyć ją co 4 lub 6 godzin w ciągu doby. Warto pamiętać, że również obniżona temperatura ma swoje przyczyny, do których należą: wyziębienie, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, wstrząs, duża utrata krwi oraz okres po krytycznym spadku temperatury (w gorączce hektycznej).Czasami zdarza się, że temperatura dziecka jest wyższa z powodu wysiłku fizycznego, nadmiernie ciepłego ubrania lub zbyt małej ilości wypitych płynów. Jednak w takim wypadku gorączka ustępuje samoistnie i nie powraca. Zgodnie z danymi opublikowanymi w „Scandinavian Journal of Caring Science” (2002 r.) zakres prawidłowych temperatur u dzieci wynosi:odbyt – 36,6–38,0°Cbłona bębenkowa – 35,6–37,7°Cdół pachowy – 35,6–37,2°Cczoło – 35,6–37,9°CObjawy gorączki u dzieckaAutomatyczny ciśnieniomierz naramienny, dokładny, wygodny i łatwy w stosowaniu. Klinicznie potwierdzona dokładność się więcej >Powinniśmy pamiętać, że gorączka sama w sobie jest nieswoistym objawem wielu chorób i stanowi źródło ok. 70% porad pediatrycznych w lecznictwie otwartym. Przyczyny gorączki mogą być różne. Najczęściej są to zakażenia wirusowe, bakteryjne, a oprócz tego może być ona skutkiem zarażenia się pasożytami. Gorączka może mieć także przyczynę niezakaźną. Do objawów gorączki zalicza się:zarumienienie policzków;ból (głowy);osłabienie lub brak energii;pocenie;utrata apetytu;odwodnienie, na które wskazują wzmożone pragnienie, suche śluzówki, uczucie zmęczenia, ciemnożółty, rzadko oddawany mocz;problemy ze snem lub wzmożona senność;drżenie mięśni szkieletowych popularnie znane jako dreszcze;uczucie zimna lub gorąca;rozgrzane czoło;chłodne dłonie lub stopy;brak nastroju, przypadku dzieci, które jeszcze nie zaczęły mówić i nie mogą się poskarżyć na odczuwany dyskomfort, należy dodatkowo zwrócić uwagę na wzmożony płacz, rozdrażnienie i przyspieszony oddech. U 5% dzieci w wieku 6 miesięcy-5 lat wysoka gorączka może wywoływać tzw. drgawki gorączkowe, które (w skrócie) dzielimy na proste (atak trwający mniej niż 15 min, niepowtarzający się w ciągu 24h) i złożone. Atak jest zaburzeniem neurologicznym i przypomina napad padaczki, a u dziecka obserwujemy utratę przytomności, zwrot gałek ocznych ku górze i drgawki uogólnione. Zdarza się, że stan ten przebiega tylko z prężeniem, zesztywnieniem i sinieniem kończyn. Dodatkowo może wystąpić ślinotok. Jeśli mamy do czynienia z epizodem drgawek gorączkowych, to należy postąpić z dzieckiem w odpowiedni sposób i pamiętać, że nigdy nie wolno zostawić go bez opieki:dziecko kładziemy na podłodze, najlepiej na czymś miękkim w pozycji bezpiecznej z udrożnionymi drogami oddechowymi (położenie dziecka na stole może doprowadzić do tego, że podczas ataku spadnie);usuwamy z jego otoczenia wszelkie ostre przedmioty oraz takie, o które mogłoby się uderzyć;rozluźniamy ubranie;można przytrzymać je delikatnie, aby nie zrobiło sobie krzywdy;dziecku w takim stanie nigdy nie podajemy nic zazwyczaj ustępuje samoistnie i warto wtedy podać dziecku lek przeciwgorączkowy (ibuprofen lub paracetamol) w formie czopka. Po epizodzie drgawek dziecko musi być obejrzane przez lekarza w celu podjęcia decyzji co do diagnostyki czy ewentualnej hospitalizacji. Jeśli atak trwa powyżej 3 minut, powinniśmy zadzwonić na pogotowie. Podczas wykonywania telefonu, nie wolno zostawić dziecka bez u dziecka bez objawówCynk organiczny - naturalne wsparcie Twojego zdrowiaDowiedz się więcej >Gorączka o nieznanej etiologii FUO (ang. fever of unknown origin) to zespół chorobowy, w którym główny objaw stanowi gorączka. Pomimo zebrania dokładnego wywiadu, przeprowadzenia szczegółowego badania przedmiotowego oraz rutynowej diagnostyki, nadal istnieje niemożność określenia przyczyny takiego stanu. W przypadku noworodków oraz niemowląt konieczne jest rozpatrzenie przebiegu ciąży i okresu połogu. FUO posiada kilka charakterystycznych cech:trwa powyżej 3 tygodni;temperatura ciała wynosi powyżej 38,3°C;stan ten może utrzymywać się cały czas lub wielokrotnie gorączki o nieznanej etiologii u dzieci opiera się na definicji dla dorosłych. Warto wiedzieć, iż niektórzy autorzy proponują, aby za gorączkę o nieznanej etiologii u dzieci, uznać tę, która trwa powyżej 7 dni. Źródła podają, że FUO jest częściej nietypowym objawem znanej choroby, niż objawem choroby bardzo rzadkiej. Najbardziej istotne przyczny gorączki o nieznanej etiologii to: zakażenie – stanowiące największy odsetek, choroby autoimmunologiczne, układowe zapalenie naczyń, nowotwory oraz inne (np. choroba Kawasaki). Zdarza się, że FUO jest reakcją na przyjmowany lek. W przypadku 5–15% pacjentów przyczyna gorączki pozostaje gorączka u dziecka jest niebezpieczna?Zdrowe serce, prawidłowe widzenie, sprawny mózg i umysł - kompleks 3 olejów: rybiego, lnianego i ogórecznikaDowiedz się więcej >Wysoka gorączka zawsze stanowi niebezpieczeństwo dla organizmu i prowadzi do jego przegrzania. Taki stan może początkowo objawiać się zwiększoną intensywnością typowych objawów gorączki, a następnie zaburzeniami świadomości. Hiperpireksja prowadzi do uszkodzenia tkanek, w tym również tkanki mózgowej, a co za tym idzie uszkodzenia ośrodka termoregulacji. Następstwa te są bezpośrednim zagrożeniem życia i mogą prowadzić do śmierci. Aby temu zapobiec należy wdrożyć odpowiednie postępowanie (leki, okłady, konsultacja lekarska) oraz pamiętać, że takiemu dziecku powinniśmy podawać zwiększoną ilość płynów i zaopatrzyć je w przewiewne ubranie. Każda gorączka u noworodka (dziecko do 1 m. ż.) oraz niemowlęcia do 3 m. ż. wymaga konsultacji oraz badania lekarskiego. Takie samo zalecenie występuje w przypadku gorączki powyżej 38,5°C u niemowląt w wieku od 3 do 6 Powinniśmy pamiętać, że gorączka sama w sobie jest nieswoistym objawem wielu chorób i stanowi źródło ok. 70% porad pediatrycznych w lecznictwie przypadku dzieci, które ukończyły pół roku początkowo można stosować leki przeciwgorączkowe i uważnie obserwować dziecko (w przypadku widocznych zmian w zachowaniu, wystąpienia drgawek gorączkowych, nagłego pogorszenia stanu, zaburzeń oddychania należy udać się do lekarza). Jeśli, niezależnie od stanu ogólnego dziecka i jego samopoczucia, gorączka nie ustępuje pod wpływem leków lub trwa powyżej 3-5 dni, należy obowiązkowo zgłosić się do lekarza. U dzieci, które chorują przewlekle, są hospitalizowane lub leczone antybiotykiem do lekarza należy zgłosić się w okresie, który poprzedza u dziecka dodatkowo występuje sztywność karku, światłowstręt, wyjątkowe wyziębienie kończyn, wysypka w postaci krwawych wybroczyn, które nie bledną pod uciskiem lub/i nudności oraz wymioty to należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie, ponieważ takie objawy mogą oznaczać podrażnienie opon mózgowo-rdzeniowych, czyli stan zagrażający życiu! W takim stanie, u niemowląt możemy zaobserwować również pulsowanie lub uwypuklenie ciemiączka oraz opistotonus (łukowate wygięcie kręgosłupa do tyłu z odchyloną głową).Jak zbić gorączkę u dziecka?Rozważania na temat zbijania gorączki należy rozpocząć od pytania czy zawsze należy to robić. Naukowe źródła twierdzą, że nie, ponieważ gorączka jest mechanizmem obronnym i jeśli wynosi mniej niż 38,5°C nie należy jej zbijać, ponieważ wtedy właśnie enzymy organizmu działają szybciej i reakcja obronna układu immunologicznego może być bardziej efektywna. Warto jednak wziąć pod uwagę ogólny nastrój dziecka, bo jeśli gorączka nie osiągnęła 38,5°C a u dziecka widać bardzo duże zmęczenie i nasilone objawy gorączki, to można rozważyć podanie leku. Istnieją dwa zasadnicze działania zbijające temperaturę. Główny udział mają tu oczywiście leki, ale powinniśmy również pamiętać o fizycznych metodach wspomagających. Do substancji leczniczych zaliczamy:ibuprofen (przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, przeciwzapalny) – nie zaleca się stosowania do zbijania gorączki w trakcie ospy wietrznej, ponieważ zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych;paracetamol;kwas acetylosalicylowy (popularnie zwany aspiryną)- przeciwwskazany u dzieci do 12 r. ż.;metamizol (pyralgina) – nigdy nie wolno podawać dziecku bez konsultacji z lekarzem! Podawana przy gorączce zagrażającej życiu, gdy inne leki wiesz że: coraz częściej podaje się dziecku równocześnie paracetamol i ibuprofen? Badania nad skutecznością tej metody są nadal w toku i na razie nie potwierdzono zwiększonego efektu na poprawę stanu ogólnego i samopoczucia małego należy podawać zgodnie z zaleceniami lekarza lub dawkować według informacji zawartych w ulotce dołączonej do produktu, a w przypadku niemowląt do 3 m. ż. podanie leku zawsze wymaga konsultacji lekarskiej. Pamiętajmy, że ta sama substancja czynna może kryć się pod różnymi nazwami handlowymi leków. Na przykład preparaty Nurofen oraz Ibum zawierają ibuprofen. Fizyczne metody obniżania temperatury to zimne okłady(z ręcznika zanurzonego w chłodnej wodzie i dobrze odciśniętego) oraz chłodna (ale nie zimna!) kąpiel – temperatura ręcznika, czy wody powinna być maksymalnie o 2 stopnie niższa niż temperatura ciała że stan podgorączkowy i gorączka u dziecka nie są zjawiskami, które od razu powinny budzić nasz strach, jednak zawsze jesteśmy zobowiązani do zachowania czujności. W początkowym stadium kluczową rolę odgrywa obserwacja i monitorowanie temperatury, dopiero później należy włączyć leki. Bardzo ważne jest również odpowiednie nawodnienie zapominajmy o wizycie u lekarza w przypadku gorączki trwającej kilka dni oraz pamiętajmy, że takie objawy jak zaburzenia oddychania lub drgawki wymagają interwencji i konsultacji lekarskiej. Gorączka początkowo ma wspomóc organizm w walce z patogenami, ale znaczne podwyższenie temperatury ciała jest zagrożeniem życia!
3-dniówka, zwana także gorączką trzydniową lub rumieniem nagłym, jest chorobą wirusową, która powoduje gorączkę i wysypkę na skórze. Zazwyczaj przebiega łagodnie i krótkotrwało, co sugeruje sama jej nazwa. Najczęściej dotyka dzieci w wieku od 6 miesięcy do 3 lat, ale może również wystąpić u dorosłych.
Kupka niemowlaka – jak powinna wyglądać? Wspólnie z pediatrą, prof. dr n. med. Kamilem Hozyaszem przygotowaliśmy specjalny przewodnik po kupkach niemowlaka. Sprawdzisz w nim, o czym może świadczyć kolor stolca, jego konsystencja i zapach. Podajemy też amsterdamską skalę uformowania stolca niemowląt, którą można posługiwać się w komunikacji z lekarzami. Dowiesz się tutaj, jak powinna wyglądać kupka niemowlaka i co w kupce niemowlaka może niepokoić. Spis treści: Ciemnozielona lub czarna kupka noworodka Zielona kupa niemowlaka przed rozszerzaniem diety Kupka ciemnozielona, czerwona, pomarańczowa, z kłaczkami Kupka niemowlaka złocista jasnożółta lub musztardowa Bladożółta kupka niemowlaka, raczej luźna Wodnista kupka niemowlaka Kupa niemowlaka jasnożółta i brązowa Kupka odbarwiona – biała lub szara Śluz w kupce niemowlaka, nitki krwi lub ropa Kupka twarda, zbita, robiona z wysiłkiem Kupka z grudkami, kulkami, piaskiem Kupka o zapachu i konsystencji jak u dorosłego Krew w kale u dziecka – kiedy iść do pediatry Jak często niemowlę powinno robić kupkę? Amsterdamska skala kupek niemowlęcia Rodzaje kupek niemowlaka – infografika do pobrania Kupka niemowlaka – co oznacza jej kolor? Kupka niemowlaka i noworodka ma ścisły związek z tym, co dziecko zjada. Nawet jeśli jedynym pokarmem dziecka jest mleko – z piersi lub modyfikowane – kolor, konsystencja i zapach kupy może się różnić. U niemowląt powyżej 4–6 miesiąca, które mają już rozszerzaną dietę, różnice w wyglądzie stolca mogą być bardzo wyraźne. Dla pediatrów i opiekujących się dzieckiem rodziców sposób, w jaki dziecko się wypróżnia, jest ważną informacją o jego samopoczuciu i zdrowiu. Wyjaśniamy, jak wyciągać prawidłowe wnioski. Kupka niemowlaka ciemnozielona lub czarna, gęsta, lepka Co to jest? To smółka. Wydalają ją wszystkie noworodki zaraz po urodzeniu. Przypomina ciemnozieloną lub czarną masę, bo zawiera zagęszczone składniki wód płodowych. W miejsce smółki już po 3–4 dniach pojawia się prawdziwa prawidłowa kupka, inna – jeśli karmisz piersią, inna – gdy niemowlę pije mleko modyfikowane (czytaj więcej na temat smółki u noworodka). Zielona lub zielonkawa kupa niemowlaka Co to jest? Kupka u niemowlaka, który nie ma jeszcze rozszerzonej diety, może być zielonkawa, gdyż utlenia się pod wpływem powietrza. Kupa zielona to efekt podawania preparatów z żelazem lub mieszanką, która je zawiera, albo mleka modyfikowanego typu HA. Jeśli dziecko czuje się dobrze, przybiera na wadze, nie trzeba się tym martwić. Kupka zielona ze śluzem wymaga konsultacji u pediatry (czytaj więcej o zielonej kupie u niemowlaka). Kupka niemowlaka ciemnozielona, czerwona, jasnopomarańczowa, kłaczki w kupie (u niemowlaka z rozszerzoną dietą) Co to jest? Niektóre pokarmy mogą wywoływać niepokojące zmiany w kolorze kupy: np. buraczki (kupa czerwona), szpinak (kupa ciemnozielona), marchewka (kupa jasnopomarańczowa), banan (kupka niemowlaka po bananie zawiera czarne kłaczki). Kupka złocista, jasnożółta lub musztardowa, luźna, niekiedy półpłynna z grudkami, ma wyraźny kwaśny zapach, czasem papkowata Co to jest? To normalna, prawidłowa kupka zdrowego dziecka karmionego piersią. Im niemowlę jest starsze, tym kupa staje się bardziej gęsta. Kwaśny zapach powoduje pałeczka kwasu mlekowego, która działa ochronnie na organizm. Zapach ten zmieni się z chwilą wprowadzenia do diety dziecka innych pokarmów. Kupka niemowlaka bladożółta, raczej luźna (nie powinna być twarda) Co to jest? W taki sposób załatwiają się niemowlaki, u których jest stosowane karmienie mieszane, czyli piją mleko z piersi i jednocześnie są dokarmiane mlekiem modyfikowanym. Wodnista kupka niemowlaka Co to jest? Wodnista, pienista kupka niemowlaka, także kupka nieco luźna, żółta lub musztardowa to normalne wypróżnienie dziecka karmionego piersią. Niemal połowa niemowlaków w pierwszym miesiącu życia robi wodniste kupki. Wynika to z faktu, że mleko mamy ma właściwości lekko przeczyszczające. Ssanie piersi wymaga od dziecka większego zaangażowania, przez co pobudza pracę jelit. A na jej efekty nie trzeba długo czekać. Niepokój powinny budzić częste, zielone, wodniste kupki u niemowlaka, gdyż mogą oznaczać biegunkę. Najczęściej w kupce obserwuje się wtedy dodatkowo śluz, krew lub ropę. Najczęstszą przyczyną biegunki u niemowląt jest infekcja wirusowa, której mogą też towarzyszyć: gorączka, spadek apetytu i wymioty, co zwiększa ryzyko odwodnienia. W takiej sytuacji trzeba umówić się na wizytę u pediatry i bardzo dbać o pupę niemowlaka, aby nie doszło do odparzeń. Kupka od jasnożółtej po jasnobrązową, bardziej zwarta Co to jest? Kupka dziecka karmionego mlekiem modyfikowanym. Mleko z butelki sprawia, że dziecko nie wypróżnia się tak często jak niemowlę karmione piersią (warto zwracać uwagę na prawidłowe przygotowywanie mleka dla dziecka, aby nie dopuścić do powstania zaparcia). Niektóre rodzaje mieszanek dla niemowląt mają w swoim składzie probiotyki oraz prebiotyki, które pomagają w rozwoju dobrych bakterii w jelitach, tak jak u dzieci karmionych piersią. Kupka odbarwiona, biała, szara lub jasnożółtawa Co to jest? Odbarwiona kupka może pojawić się, gdy dziecko ma bardzo duży apetyt i przejada się mlekiem. Biały lub szary kolor w pieluszce może być dowodem na to, że układ pokarmowy nie nadąża z trawieniem. Czasem jednak świadczy o problemach ze zdrowiem. Szary lub biały stolec może być objawem niedrożności dróg żółciowych u niemowlęcia. Śluz w kupce niemowlaka, nitki krwi lub ropa Co to jest? Śluz w kupce lub krew to objaw biegunki u niemowląt. O biegunce mówimy, nawet jeśli takie wypróżnienie pojawia się raz na dobę (choć zwykle biegunkę kojarzymy ze zwiększoną liczbą wodnistych kupek). Kupka ze śluzem może być też objawem alergii. W obu przypadkach dziecko powinien zobaczyć lekarz. Jeśli chcesz zaoszczędzić na pieluchach, szukaj promocji w sieci. Ceny tych wielopaków są wyjątkowo opłacalne! Kupka twarda, zbita, robiona z dużym wysiłkiem Co to jest? To zatwardzenie. U niemowląt wiąże się ono z konsystencją kupki, a nie z tym, jak często się ona pojawia. Kupkę robioną bez wysiłku co 4 dni przez dobrze rozwijające się niemowlę uznaje się za normalne wypróżnienie. Natomiast robiona codzienna, ale sucha i twarda może oznaczać zaparcie. Zaparcia u niemowląt rzadko bywają objawem chorób tarczycy czy moczówki). Zwykle powodują gorsze samopoczucie dziecka. Zaparcia pojawiają się u dzieci karmionych mlekiem z butelki, ale także wtedy, gdy dziecko za mało pije, np. podczas upału, zimą – gdy w mieszkaniu jest bardzo suche powietrze. Swój udział w wywoływaniu zaparć ma także witamina D3. Taki niepożądany efekt może wywołać jej przedawkowanie, dlatego należy przestrzegać dawkowania, które zapisał pediatra. Kupka niemowlaka z grudkami, kulkami, piaskiem Co to jest? Kupka zawiera kawałki niestrawionych pokarmów. Niemowlęta nie umieją dobrze gryźć, mają niedojrzały układ pokarmowy, więc jedzenie może przechodzić do pieluszki w niezmienionej formie. Najczęściej w kupie widać kawałki warzyw lub owoców, które jadło dziecko, np. cząstki jabłka czy marchewki, malutkie kuleczki (rodzynki, groszek, kukurydza), ziarenka pomidora, ogórka, a nawet piasek, który tworzy się po zjedzeniu płatów śniadaniowych, kasz lub gruszek. Aby ułatwić trawienie, można maluszkowi kroić lub rozgniatać jedzenie. Kupka o zapachu i konsystencji jak u dorosłego Co to jest? Taka zawartość pieluszki pojawia się u starszych niemowląt i dzieci, które już skończyły rok. Ma na nią wpływ coraz bardziej urozmaicona dieta. Jaka kupka niemowlaka powinna skłonić do wizyty u pediatry? Zawartość niemowlęcej pieluszki przechodzi różne metamorfozy i nie każda z nich musi wywoływać rodzicielski strach. Większość kolorów i form to norma. Są jednak i takie, po których należy koniecznie pokazać dziecko lekarzowi. Idź do lekarza z dzieckiem, gdy: Zaparcie długo nie ustępuje, towarzyszą mu inne objawy, np. krew w kale u dziecka, osłabienie apetytu, drażliwość, zmiany na skórze, słabe przybieranie na wadze, nasilone ulewania, wymioty, wzdęcia brzucha. Kupka nagle i wyraźnie zmieniła konsystencję. Dziecko załatwia się zdecydowanie rzadziej lub częściej, a dodatkowo nie chce pić. Pojawił się śluz w kupce dziecka (to może być objaw alergii pokarmowej), ze smużkami krwi lub ropą. Jak często niemowlę robi kupkę? Niemowlaki robią kupkę kilka razy dziennie. Karmionym piersią na początku może się to zdarzać nawet 10-krotnie – co jest normą, jeśli dobrze przybierają na wadze. Około 3. miesiąca to się normuje (kupka 1–2 dziennie). Są też dzieci, które wypróżniają się raz na 2–3 dni. To też może być naturalne, jeśli kupka nie jest sucha i robiona z wysiłkiem. Koniecznie pielęgnuj pupę niemowlaka odpowiednim kremem. Te kosmetyki to same hity! Rodzice najczęściej polecają je na odparzenia u niemowląt: Amsterdamska skala kupek niemowlęcia Amsterdamska skala uformowania stolca powstała, aby móc oceniać konsystencję, ilość i kolor kupki niemowląt i ewentualnie na tej podstawie oceniać różnice między dziećmi z ciąż donoszonych a wcześniakami oraz dziećmi karmionymi piersią i mieszankami mlecznymi. Z badań wyłoniły się 4 typowe konsystencje kupki niemowlaka, 4 jej ilości oraz 6 jej kolorów. Stwierdzono też, że dla wyglądu stolca nie ma znaczenia wiek ciążowy w momencie porodu, czy dziecko było donoszone, czy chodzi o wcześniaka, a także czy dziecko jest karmione butelką, czy piersią. Skala ilości stolca (oceniano zabrudzenie środkowej części pieluchy): pielucha zabrudzona pielucha ubrudzona do 25 proc. pielucha ubrudzona w 25-50 proc. pielucha zabrudzona powyżej 50 proc. Skala konsystencji stolca: wodnisty miękki uformowany twardy Skala koloru stolca: żółty pomarańczowy zielony brązowy smółka w kolorze gliny Ilustrację do powyższej skali (zdjęcia stolców w pieluszkach) można obejrzeć w publikacji Centrum Nauki o Laktacji im. Anny Osliso – skala amsterdamska uformowania stolca (str. 4). Rodzaje kupek niemowlaka – infografika Lena Wojnowska Konsultacja: Prof. dr n. med. Kamil Hozyasz, pediatra, specjalista pediatrii metabolicznej (poza częścią o skali amsterdamskiej – dodano później). Zobacz też: Wzdęcia, gazy, a może dziecko cierpi na SIBO? Skaza białkowa nie tylko od mleka Biegunka u niemowlaka – co robić?

Ilość wydalanego kału zależy od diety dziecka, ale pediatrzy mówią wprost, że powinno być go dużo. Z zasady dzieci karmione piersią wydalają więcej, a ich stolce są cieńsze niż u dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym. Przyjmuje się, że 5-6 stolców dziennie to norma, ale niektóre dzieci wydalają nawet 7-8 razy dziennie.

Czy to jest co dziennie ? Czy to jest np. kilka razy w u nas teĹĽ czasami siÄ™ tak zdarza, ale zauwaĹĽyĹ‚am ĹĽe ona jak siÄ™ zaĹ‚atwia to nie do koĹ„ca, bo widzÄ™ ĹĽe chce zaĹ‚atwić siÄ™ jak najszybciej bo odeszĹ‚a od zabawy i strasznie jej siÄ™ Ĺ›pieszy ( nie wiem czy rozumiesz o co mi chodzi ? ) . Za chwilÄ™ znowu idzie do toalety, i chodzi tak ze 3-4 razy . Jak idzie siÄ™ zaĹ‚atwić, to mĂłwiÄ™ ĹĽe spokojnie, zabawa jej nie ucieknie i jest lepiej juĹĽ z tym , chociaĹĽ nie zawsze. Czasami teĹĽ zdarza siÄ™ ĹĽe nie zaĹ‚atwiaĹ‚a siÄ™ ze 2 - 3 dni, i później wĹ‚aĹ›nie teĹĽ ze 3-4 razy w ciÄ…gu dnia robi kupkÄ™. A jeĹĽeli coĹ› bardzo CiÄ™ niepokoi to zapytaj siÄ™ czy dajesz jej jakieĹ› probiotyki ? Wszystkie powyższe działania powinny następować pod kontrolą pediatry. Pozdrawiam, Magdalena Parys. Dr n. med. Jolanta Uchman Pediatra , Poznań. 78 poziom zaufania. warto byłoby zrobić badanie usg jamy brzusznej, może badania kału - posiew, badanie w kierunku candida, ewentualnie skonsultować się z gastroenterologiem. Pozdrawiam.
Gorączka u dzieci, szczególnie tych młodszych, pojawia się dość często. Związane to jest z jeszcze nie w pełni wykształconym układem termoregulacji i dużą podatnością na różne czynniki, takie jak płacz, stres czy nawet sen. O czym może świadczyć wysoka gorączka u dziecka? Jak sobie radzić, kiedy pojawi się nagła gorączka u dziecka? Gorączka u dziecka Warto pamiętać, że temperatura u dziecka, które nie ukończyło jeszcze roku, może być o blisko stopień wyższa, niż dorosłego człowieka i nie jest to objaw chorobowy. Dlatego przekroczenie 37 stopni u niemowlaka nie powinno wzbudzać wielkiego niepokoju, a jedynie być przyczyną wzmożonej obserwacji malucha. Prawidłowa temperatura u dziecka do 2 roku życia to 36,6-37,5 stopni. “Wysoka gorączka” to termin zarezerwowany dla temperatury powyżej 38,5 stopnia. Stan podgorączkowy u dziecka Stanem podgorączkowym nazywamy stan, w którym temperatura organizmu jest podniesiona, ale jeszcze nie pojawia się gorączka. Podwyższona temperatura u niemowląt to przedział między 37,5 a 38 stopniami. U osób dorosłych, teoretycznie stan podgorączkowy zaczyna się od 37 stopni, ale warto pamiętać, że temperatura organizmu ludzkiego potrafi naturalnie się zmieniać w ciągu doby, a w przypadku kobiet, także na przestrzeni miesiąca. Skacząca temperatura u dziecka nie zawsze jest objawem chorobowym. Jeśli obserwujemy zmiany temperatury u malucha, należy przede wszystkim dokładnie zmierzyć, jak duże są to skoki. Przy niewielkich, półstopniowych zmianach temperatury w obrębie 36,6-37 najczęściej nie ma się czym martwić. Niemowlęta i dzieci do drugiego roku życia mogą osiągać temperaturę ciała powyżej 37 stopni w czasie snu lub tuż po nim, po płaczu czy chociażby doświadczając stresu (np. w trakcie wizyty lekarskiej). Natomiast utrzymująca się temperatura 37 stopni, bez fluktuacji w dół (albo jedynie z czasowymi skokami w górę) powinna nas skłonić do wizyty u pediatry. Co prawda, według najnowszych definicji nie jest to stan podgorączkowy u małych dzieci, jednak należy pamiętać, że fizjologiczna temperatura organizmu ludzkiego to 36,6 stopnia. Stała temperatura w wyższych zakresach jest wskazaniem do przeprowadzenia podstawowych badań. Mierzenie temperatury – jak najlepiej mierzyć temperaturę u dzieci? Długo utrzymująca się gorączka u dziecka jest zawsze bezwzględnym wskazaniem do wizyty u lekarza. Jednak aby mieć pewność, o jakim przedziale temperaturowym mówimy, koniecznym jest jego zmierzenie. Dzieci poniżej 2 roku życia – pediatrzy zalecają mierzenie temperatury u najmłodszych w odbycie. W tym celu należy ułożyć malucha na plecach i podnieść jego nogi, aby rozluźnić mięśnie zwieraczy. Termometr, najlepiej delikatnie ogrzany uprzednio w dłoni i posmarowany oliwką do pielęgnacji, wsunąć w odbyt na głębokość ok. 1,5 cm. Zależnie od zaleceń producenta, termometr powinien podać prawidłową temperaturę po 1 lub 2 minutach. Prawidłowe wartości dla tej metody to 36,6-38 stopni. Dzieci w przedziale wiekowym 1 – 5 lat – mierzenie temperatury w uchu to dobra metoda, należy jednak zadbać o dobrej jakości termometr. Najlepiej, aby był wyposażony w zdejmowaną końcówkę, którą po pomiarze można ściągnąć i umyć, a w trakcie pomiaru zapobiega ona wsadzeniu termometru zbyt głęboko. Błona bębenkowa, której temperaturę taki termometr mierzy, ma tę samą ciepłotę, co ośrodek termoregulacji umiejscowiony w mózgu. Dlatego jest to bardzo dokładny sposób na poznanie temperatury dziecka, pod warunkiem, że zmierzymy ją w dobrym miejscu. Prawidłowe wartości dla tej metody to 35,8-38,0. Specjaliści proponują, by zmierzyć temperaturę w uchu kilkakrotnie i za pewną przyjąć najwyższą wartość. Dzieci powyżej 5 roku życia – starszym dzieciom (i dorosłym) najlepiej mierzyć temperaturę w ustach. Tutaj koniecznie należy mieć na uwadze to, że wypite wcześniej płyny, np. herbata, ale też zimna woda, mogą wpłynąć na jakość odczytu. Dlatego przed mierzeniem temperatury najlepiej przez 10 minut nie przyjmować żadnych płynów. Prawidłowe wartości dla tej metody to 35,5-37,7. W Polsce niegdyś najpopularniejszą metodą było mierzenie temperatury pod pachą. Z pewnością większość rodziców miała w ten sposób mierzoną temperaturę w dzieciństwie i być może część z nich robi tak nadal. Tymczasem należy wiedzieć, że pomiar przeprowadzony w ten sposób najgorzej odzwierciedla faktyczną temperaturę ciała. Mimo to, może być stosowany jako metoda sprawdzająca ogólny stan. Pamiętajmy, że termometr musi przylegać do skóry, która powinna być sucha. Jakie termometry mamy do wyboru? termometr klasyczny – rtęciowe termometry, które były obecne w każdym domu jeszcze dekadę temu, zostały wycofane z obrotu ze względu na duże niebezpieczeństwo związane z możliwością wchłonięcia rtęci po rozbiciu termometru. Nowsze, bezpieczniejsze wersje mają plastikową obudowę, wewnątrz której temperaturę wskazuje odpowiednia, nietoksyczna substancja. Niestety według wielu osób nie są zbyt dokładne. termometr elektroniczny – zasada dokonywania pomiaru takim termometrem jest taka sama, jak w klasycznym, jednak jego czujnik zasilany jest baterią. Ceny termometrów elektronicznych zaczynają się już od 10 złotych, jednak warto wydać trochę więcej na termometr, który posiada gwarancję dokładnych pomiarów. To obecnie najdokładniejszy przyrząd do mierzenia temperatury. termometr bezdotykowy – popularna odmiana termometrów elektronicznych służy do szybkiego pomiaru bez potrzeby umieszczania przyrządu w uchu, odbycie czy ustach. Podobnie jak w przypadku pomiaru “pod pachą”, jest to raczej dobry sposób do orientacyjnego mierzenia temperatury, ale nie do prowadzenia wymiernych badań. Objawy gorączki u dzieci Młodzi rodzice często bywają przewrażliwieni na punkcie różnych zjawisk fizjologicznych związanych z dziećmi. Nic dziwnego – wiele objawów może być mylących, niepokojących, budzących zdziwienie. Lekko podniesiona temperatura nie powinna być powodem do paniki, podobnie jak jednodniowa gorączka u dziecka. Jeśli nie towarzyszą jej inne objawy, takie jak katar, bóle brzucha, biegunka czy wysypka, najprawdopodobniej jest objawem przegrzania, nadmiaru emocji czy wahań hormonalnych, które dla niemowląt są bardzo typowe. Do lekarza należy się udać, jeśli gorączka u dziecka bez innych objawów utrzymuje się ponad dobę. Może to świadczyć o toczącym się stanie zapalnym któregoś z narządów wewnętrznych, co na początku może nie dawać żadnych innych objawów. Objawy gorączki – jak je rozpoznać? niepokój, rozdrażnienie; nadmierne pocenie się; czerwone wypieki na policzkach (rumień niemowlęcy/dziecięcy); tzw. szkliste oczy; osowiałość, spowolniona reakcja na bodźce; płaczliwość lub przeciwnie – nietypowa senność; brak apetytu; wyraźnie podniesiona temperatura ciała, ze szczególnym uwzględnieniem czoła, którą można stwierdzić samym dotykiem. Większość rodziców z czasem nabiera wprawy i skutecznie potrafią stwierdzić, czy ich pociecha ma podniesioną temperaturę. Trzeba wiedzieć, czym grozi gorączka u dziecka. Tym samym, co u dorosłego: przegrzaniem narządów wewnętrznych, w skrajnych przypadkach – uszkodzeniem funkcji nerek, a nawet układu nerwowego, drgawkami, utratą przytomności. Pamiętajmy jednak o zachowaniu zdrowego rozsądku – aby doprowadzić do takiego stanu, gorączka musiałaby się utrzymywać bardzo długo bez opadania. Jeśli obserwujemy swoje dziecko i odpowiednio reagujemy, ryzyko takich komplikacji jest znikome. Przyczyny gorączki u dziecka Najczęstsze powody występowania gorączki u dziecka, to: trzydniówka – choroba wirusowa rozprzestrzeniana drogą kropelkową. Jak sama nazwa wskazuje, trwa przeważnie trzy dni i charakteryzuje się wysoką gorączką (do 40 stopni), drobną wysypką i bardzo złym samopoczuciem. Najczęściej nie powoduje komplikacji i wymaga jedynie leczenia objawowego rotawirusy powodują biegunkę i wymioty, którym często towarzyszy wysoka gorączka. Ważne w leczeniu jest dbanie o odpowiednią podaż płynów zapalenie ucha najczęściej powstaje w wyniku zakażenia wirusowego lub bakteryjnego, a także jako konsekwencja ostrego przeziębienia. Charakteryzuje się wysoką gorączką i dużą bolesnością przeziębienie podobnie jak w przypadku dorosłych, katarowi i bólowi gardła może towarzyszyć podwyższona temperatura ciała meningokoki i pneumokoki – zakażenie niektórymi szczepami tych dwóch rodzajów bakterii może być bardzo groźne. Przeważnie wywołują bardzo wysoką gorączkę, która bezwzględnie powinna być jak najszybciej diagnozowana celem wykluczenia zakażenia lub podjęcia odpowiedniego i szybkiego leczenia ząbkowanie to bardzo częsty powód podniesionej temperatury u niemowląt, jednak najczęściej nie wymaga jej zbijania Jak zbić gorączkę? Młodzi rodzice często nie wiedzą, jak zbić gorączkę u dziecka. Najlepiej zawczasu porozmawiać ze swoim pediatrą i spytać, co na gorączkę zaleca swoim małym pacjentom. Dwa środki, które są uznawane za bezpieczne, to paracetamol i ibuprofen. W ściśle określonych dawkach mogą być podawane nawet niemowlętom. Czopki na gorączkę dla dzieci i syropy zawsze zawierają jeden z tych związków. Nigdy nie należy podawać aspiryny dzieciom poniżej 12 roku życia. Po jakim czasie spada gorączka po podaniu leków przeciwgorączkowych? Większość leków zarówno na bazie paracetamolu, jak i ibuprofenu, zaczyna działać po około 30 minutach od podania. Na pełne działanie leku trzeba poczekać 1-1,5 godziny. Domowe sposoby na zbicie gorączki u dziecka obejmują chłodne okłady na czoło, kąpiele w chłodniejszej o 2 stopnie od temperatury ciała wodzie i podawanie dużej ilości płynów celem wzmożenia pocenia. Należy jednak pamiętać, aby nie doprowadzić do nadmiernego wychłodzenia organizmu i przeziębienia. Drgawki gorączkowe Drgawki gorączkowe u dzieci mogą pojawić się, gdy temperatura przekroczy 39 stopni. Najczęściej dotykają dzieci między 6 miesiącem a 5 rokiem życia, których układ nerwowy jeszcze nie jest w pełni odporny na różne czynniki. Drgawki najczęściej nie są powodem do wielkiego niepokoju, chociaż mogą wyglądać groźnie. Drgawki gorączkowe proste trwają kilka sekund, najdłużej kwadrans i nigdy nie powtarzają się w trakcie tej samej choroby. Towarzyszyć im może omdlenie, krótki bezdech, tężenie całego ciała, ślinotok. Drgawki gorączkowe złożone zdarzają się znacznie rzadziej. Powtarzają się co kilkanaście godzin i nie obejmują całego ciała, ale np. jedną z kończyn. Są łagodniejsze w przebiegu, ale też w ich przypadku występuje wzmożone ryzyko zdiagnozowania padaczki u dziecka. Drgawki tego typu są zawsze wskazaniem do dalszej diagnostyki. Postępowanie w trakcie drgawek Ułóż dziecko na miękkim podłożu; Usuń z jego ust resztki jedzenia, smoczek; Postaraj się położyć dziecko na boku, a jeśli nie jest to możliwe – odwróć na bok główkę; Jeśli drgawki nie ustępują do 5 minut i jest to pierwszy raz, kiedy się pojawiły – wezwij pogotowie W postępowaniu z drgawkami bardzo ważne jest, aby nie panikować. Same drgawki nie stanowią ryzyka dla zdrowia dziecka. Ponadto, nie należy stosować żadnych leków i unieruchamiać dziecko przy pomocy siły. Kiedy do lekarza? Jeśli gorączka jest wyższa niż 39 stopni i utrzymuje się ponad dobę, towarzyszą jej powtarzające się drgawki lub inne niepokojące objawy – koniecznym jest udanie się do lekarza, a w skrajnych przypadkach wprost na pogotowie. Czy kąpać dziecko z gorączką? Wielu rodziców zastanawia się, czy można kąpać dziecko z gorączką. Prawidłowa higiena dzieci w trakcie choroby jest tak samo ważna, jak codzienna. Dodatkowo kąpiel w temperaturze wody niższej o 1-2 stopnie od temperatury ciała może pomóc w obniżeniu gorączki. Co więcej kąpiel wycisza i przynosi ulgę, kiedy gorączka u dziecka nie ustępuje od paru godzin.
.