Obgryzanie paznokci, czyli onychofagia, to problem nie tylko natury estetycznej, ale też zdrowotnej. Nieleczone zaburzenie może prowadzić do poważnych chorób zarówno w obrębie naruszonej skóry, jak i ogólnoustrojowych, np. zakażenia pasożytami. Podpowiadamy, co zrobić, żeby przestać obgryzać paznokcie. Małgorzata Przybyłowicz-Nowak Obgryzanie paznokci zaliczane jest do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, a więc mających swoje źródło w problemach natury emocjonalnej. Często występuje u dzieci i w okresie dojrzewania, ale nierzadko dotyczy również dorosłych. Z nawykiem pomogą uporać się gorzkie preparaty nakładane na paznokcie, bawełniane rękawiczki i drobne przekąski, które zajmą ręce. Spis treści: Przyczyny obgryzania paznokci Obgryzanie paznokci u dzieci i młodzieży Skutki obgryzania paznokci Jak przestać obgryzać paznokcie? Leczenie obgryzania paznokci u specjalisty Jak wzmocnić paznokcie po obgryzaniu? Ile rosną paznokcie po obgryzaniu? Przyczyny obgryzania paznokci Przyczyn obgryzania paznokci należy szukać przede wszystkim w psychice. Nawyk ten jest reakcją na nadmierny stres, lęk, niepokój, czasem związany jest z niską samooceną, poczuciem bezradności i bezsilności. Pojawia się więc wtedy, kiedy odczuwane emocje są zbyt silne, przytłaczające, wtedy „ujściem” dla nich jest właśnie obgryzanie płytki paznokci, a często również otaczających je skórek. Obgryzanie paznokci może występować sporadycznie, jedynie w sytuacjach związanych z silnym stresem. Onychofagia (z języka greckiego: onycho – paznokieć, phagia – jeść) może jednak stać się poważnym problemem, jeśli paznokcie trafiają do jamy ustnej niemal nieustannie, najczęściej w sposób nieświadomy. Wówczas stanowi sygnał, że nawyk nie jest sposobem na okazjonalne rozładowanie napięcia, lecz być może już wskazuje na rozwiniętą depresję lub nerwicę. W skrajnych przypadkach obgryzanie staję się formą samookaleczania. Obgryzanie paznokci może nasilać się na skutek niedoborów witamin i minerałów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, takich jak magnez, witaminy z grupy B, żelazo. Ben Harding Obgryzanie paznokci u dzieci i młodzieży Obgryzanie paznokci u dzieci pojawia się zwykle między 4. a 6. rokiem życia, a więc w okresie, kiedy większość maluchów rozpoczyna przedszkole. Emocje związane z adaptacją w nowym miejscu mogą być na tyle silne, że stają się właśnie przyczyną obgryzania paznokci. Nawyk ten może pojawić się także na skutek innego typu stresujących sytuacji, takich jak np. rozwód rodziców. Jeśli więc dziecko nagle zaczęło wkładać paznokcie do buzi, warto zastanowić się, czy w jego życiu nie nastąpiła w ostatnim czasie jakaś większa zmiana. Także u młodzieży w okresie dojrzewania może rozwinąć się nawyk obgryzania paznokci. Sprzyjają mu emocje związane ze zmianą szkoły, koniecznością odnalezienia się w grupie rówieśniczej, poczucie braku akceptacji własnego wyglądu czy stres związany z egzaminami. Zdarza się, że nastolatek wpada w błędne koło: obgryza paznokcie na skutek niskiej samooceny, a nieestetycznie wyglądająca płytka dodatkowo ją obniża. Zwykle nawyk zanika wraz z upływem lat, ale jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie działania, może on towarzyszyć również w dorosłości. Skutki obgryzania paznokci Obgryzanie prowadzi nie tylko do nieestetycznego wyglądu palców i dłoni, które „ozdobione” są króciutkimi, nierównymi i nieraz popękanymi paznokciami. Skutki nawyku mogą być poważne, szczególnie jeśli jest on bardzo nasilony. Onychofagia może prowadzić do: problemów stomatologiczno-ortodontycznych – wad zgryzu, skrzywienia przednich zębów, zniszczenia szkliwa, zniekształcenia szczęki, stanów zapalnych dziąseł i jamy ustnej. chorób układu pokarmowego – pod paznokciami i na dłoniach mogą być przenoszone bakterie, wirusy i jaja pasożytów; problem dotyczy szczególnie małych dzieci, które nie mają wyrobionego nawyku regularnego mycia dłoni. infekcji zapalnych w obrębie uszkodzonej skóry wokół paznokci – może to być np. zanokcica, czyli infekcja skóry związana z zakażeniem bakteryjnym. trwałego uszkodzenia i zniekształcenia płytki paznokciowej. Jak przestać obgryzać paznokcie? Jeśli zastanawiacie się, jak przestać obgryzać paznokcie, w pierwszej kolejności warto zastanowić się, jaka jest przyczyna problemu. Pomocne będą sposoby pozwalające zmniejszyć codzienny stres, np. aktywność fizyczna, medytacja, techniki relaksacyjne czy po prostu hobby, które zajmie myśli (i ręce). Można wesprzeć się herbatami ziołowymi o działaniu uspokajającym, np. z melisy. Popularnym sposobem na onychofagię są lakiery przeciw obgryzaniu paznokci. Są to preparaty o gorzkim smaku, które nakłada się na płytki paznokci. Ich zadaniem jest po prostu zniechęcenie do wkładania palców do jamy ustnej. Jeśli przyzwyczaicie się do smaku jednego lakieru, zamieńcie go na drugi. W domu możecie zakładać na dłonie cienkie, bawełniane rękawiczki. Dobrym sposobem jest także przedłużenie paznokci żelem czy akrylem – wówczas ich gryzienie będzie po prostu niemożliwe, a i konieczność płacenia za usługę może okazać się czynnikiem zniechęcającym do niszczenia płytek. Domowym sposobem na obgryzanie paznokci u dzieci i dorosłych może być również smarowanie płytek olejem czy sokiem z cytryny. Smak powinien zmniejszyć ochotę na gryzienie płytek. Dobrym pomysłem jest także znalezienie metody na zajęcie czymś rąk. Warto mieć w pobliżu miseczkę z pestkami dyni czy słonecznika. Dodatkowo zadbacie w ten sposób o kondycję paznokci – nasiona te zawierają mnóstwo cynku. Pomocne będą też wszelkiego rodzaju gniotki i gadżety odstresowujące do rąk. Leczenie obgryzania paznokci u specjalisty Przy bardzo nasilonym obgryzaniu paznokci konieczne może się okazać specjalistyczne leczenie. Biorąc pod uwagę, że jest to zaburzenie na tle emocjonalnym, warto rozważyć wizytę u psychoterapeuty i wprowadzenie terapii poznawczo-behawioralnej. Przy silnej postaci onychofagii lekarz psychiatra może zadecydować o wdrożeniu leków stosowanych w zaburzeniach nerwicowych. Jak wzmocnić paznokcie po obgryzaniu? Nawet jeśli udało się wam uporać z nawykiem obgryzania paznokci, płytki będą potrzebować czasu na powrót do dobrej kondycji. Wzmocnicie je, stosując odżywki i olejki do paznokci. Pamiętajcie, że najważniejsza jest systematyczność. Na początku nie próbujcie zapuszczać płytek, lecz przycinajcie je, żeby się niepotrzebnie nie łamały i nie rozdwajały. 1-2 razy w tygodniu warto wykonać olejowanie dłoni i paznokci. Zobacz także: Odżywki do paznokci. 8 hitów z KWC, które naprawią Twoje paznokcie! Bardzo ważna jest dieta. Nie może w niej zabraknąć minerałów i witamin niezbędnych dla zdrowia paznokci, takich jak żelazo, cynk, miedź, siarka, witaminy z grupy B. Ich cennym źródłem są wspomniane pestki, ale też np. kiełki. Można wspomóc się gotowymi suplementami zawierającymi bogaty w krzemionkę skrzyp polny. Ile rosną paznokcie po obgryzaniu? Tempo wzrostu paznokci u osób z onychofagią jest takie samo jak u osób, które nie mają nawyku obgryzania. Jednak nawet jeśli uda wam się uporać z problemem, odrastające paznokcie będą początkowo słabe, łamliwe i zniekształcone. Trzeba więc uzbroić się w cierpliwość. W ciągu kilku, kilkunastu miesięcy ich forma powinna ulec widocznej poprawie.
Skubanie nie jest efektem nudy, bo nawet gdy ma zajęcie np. rysuje to jedną rączką trzyma kredkę a drugą paluszkiem skubie paznokcie (do takiej perfekcji doszła : (. Doszło już do tego że skubie w ukryciu. Położyłam na widocznym miejscu plaster, którego panicznie się boi i zagroziłam że jak jeszcze raz przyłapię to pozaklejamTaki nieestetyczny nawyk obgryzania dotyczy najczęściej dzieci i młodzieży w okresie dorastania. Jednak zdarza się także, że dotyka on kobiety i mężczyzn w różnym wieku. Co ciekawe, taka reakcja na stres ma swoją nazwę. Chorobę notorycznego obgryzania paznokci określa się terminem Onychofagia. Nazewnictwo to pochodzi z języka greckiego, gdzie „onycho” oznacza paznokiećWady zgryzu, zapalenie jamy ustnej, zakażenie dróg pokarmowych − wszystkie te i kilka innych problemów należy zaliczyć do bezpośrednich skutków obgryzania paznokci. Często kojarzone jedynie jako nieprzyjemny nawyk, dla niektórych staje się szybką ucieczką od nerwów, stresu lub stanów lękowych. Obgryzanie paznokci bardzo często niesie za sobą nie tylko konsekwencje niekorzystne dla wyglądu, ale i dla zdrowia. Prowadzi między innymi do problemów z zębami, wad zgryzu, a zgromadzone pod płytką paznokciową liczne bakterie nierzadko stają się przyczyną chorób układu pokarmowego. Warto zwrócić też uwagę na wygląd samych dłoni i paznokci, którego często nie da się już naprawić. Obgryzanie paznokci − skąd bierze się ten nawyk U przyczyn mogą leżeć problemy dnia codziennego, ale też stres, drażliwość, stany lękowe, a także nagły spadek samooceny. Przeżytkiem jest założenie, że to nałóg typowy dla dzieci, które bez zastanowienia wkładają sobie palce do buzi, tylko po to, by zabić nudę. Przedstawiamy kilka skutecznych sposobów, które w bardzo prosty sposób pomogą zwalczyć lub w sporym stopniu zmniejszyć nawykowe obgryzanie Zainwestuj w gorzkie żele i lakiery do paznokci Niedrogie i niezwykle skuteczne w walce z tym nałogiem są płyny przeciw obgryzaniu paznokci. Nieprzyjemny, cierpki smak na dobre zniechęci do obgryzania paznokci i wkładania palców do buzi. 2. Zacznij dbać o wygląd swoich rąk Pielęgnacja dłoni i paznokci odwróci uwagę od obgryzania, a także zmniejszy chęć na rujnowanie wizerunku. Zadbaj również o skórki, które często prowokują do ich eliminowania, właśnie za sprawą obgryzania. 3. Podejmij walkę ze stresem Często winą za obgryzanie paznokci obarcza się wzmożony stres oraz nerwowe sytuacje, towarzyszące nam na co dzień. Pierwszym kołem ratunkowym mogą być w tym przypadku delikatne środki uspokajające na bazie melisy i waleriany bądź magnez. Prawdziwym przyjacielem każdego, nie tylko zestresowanego człowieka, jest także ruch. Półgodzinny spacer lub wizyta na basenie pomogą zmniejszyć napięcie oraz zapomnieć o obgryzaniu paznokci. 4. Zaopatrz się w zdrowe przekąski lub gumę do żucia bez cukru Pestki słonecznika, dyni albo suszone owoce mogą stać się nie tylko źródłem niezbędnych minerałów oraz witamin, ale i doskonałą odskocznią od wkładania palców do buzi. Szybkim rozwiązaniem jest także guma do żucia, która przy okazji odświeży oddech. 5. Smaruj palce aloesem Roślina, która jest studnią korzystnych dla zdrowia właściwości, ma tylko jedną wadę − okropny, gorzki smak. Liście aloesu kroimy na kawałki i wrzucamy do lodówki. Każdego ranka owijamy palce aloesem, a każe zetknięcie palców z ustami spowoduje, że będziemy trzymać dłonie jak najdalej od twarzy. 6. Noś rękawiczki zimą Nie tylko ogrzeją dłonie i ochronią je przed pękaniem, ale podobnie jak tipsy, uniemożliwią wkładanie palców do ust. 7. Załóż opatrunek Nie zdejmuj go przez kilka dni. Po tym czasie paznokcie odbudują się, a efekt zmotywuje cię do dalszego działania. 8. Znajdź nowe hobby To przyciągnie twoją uwagę i skutecznie pomoże oderwać myśli od nałogu. 9. Nie idź na kompromisy Swoje postanowienia wprowadź w życie od dziś. Złych przyzwyczajeń nie da się wyeliminować z czasem, zerwij z obgryzaniem paznokci w 100 proc., a nagroda w postaci pięknych dłoni okaże się niezastąpiona.
Obgryzanie skórek zmieniło wygląd moich paznokci. Od kiedy pamiętam obgryzałam skórki "do mięsa" - nie paznokcie, a skórki, przez co chyba - tak podejrzewam - zmienił się kształt moich paznokci. To powoduje, że nie mogę ich nawet trochę zapuścić, gdyż łamią się w połowie, co powoduje straszny ból i wygląda fatalnie.Przez kilka, a nawet kilkanaście pierwszych miesięcy życia dziecka praktyka wkładania przez niego do buzi palców, całych dłoni, rzeczy, jest całkowicie związana z jego rozwojem. Mały człowiek świat poznaje właśnie tą drogą. Zabranianie mu tego typu działań jest zaprzeczeniem jego natury. Wielu logopedów sugeruje, by pobłażliwie traktować ssanie kciuka na wczesnym etapie. O ssaniu kciuka pisałam wielokrotnie, TUTAJ. Chociaż zdecydowanie bardziej rekomenduję smoczek w kolejnych etapach rozwoju, bo trwałe i uporczywe ssanie kciuka może doprowadzić do nieodwracalnych konsekwencji, to wyjmowanie z buzi małemu dziecku paluszków (w tym również kciuka, jeśli nie jest jedyną interesującą częścią ciała, którą dziecko wkłada do buzi), dłoni czy przedmiotów, zwłaszcza w bardzo wczesnym okresie jego życia, jest nieporozumieniem. W pewnym momencie jednak przychodzi czas, gdy dziecko w naturalny sposób wyrasta z okresu “mouthing”. Co robić, gdy następuje powrót naszego trzylatka, czterolatka itd. do czynności wkładania palców do buzi? Jakie jest najczęstsze źródło problemu? Skąd biorą się skłonności do obgryzania paznokci przez młodzież? Czemu tak często osoby w różnym wieku gryzą swoje wargi? Zmierzmy się z tematem. Mouthing, czyli ważny okres w życiu dziecka Nie istnieje odpowiednik słowa “mouthing” w języku polskim. Gdyby zaniechać poszukiwań dokładnie jednego i wiernego określenia, a spróbować po prostu zdefiniować zjawisko, to wyjaśnienie go brzmiałoby mniej więcej tak: “mouthing” stanowi eksplorację i stymulację jamy ustnej przez dziecko. Odbywa się ona za pośrednictwem palca, dłoni, różnych przedmiotów, które dziecko wkłada sobie do buzi. Obawy rodziców przed takimi działaniami ich małych pociech biorą się z przeświadczenia, że dzieci w tym momencie mają nadmierny kontakt z bakteriami. Rodzice wiedzą, że to może doprowadzić do chorób. Dlaczego to właśnie usta i jama ustna są tak istotne dla dziecka? Można poetycko stwierdzić, że na tym wczesnym etapie życia to dla małego człowieka okno na świat. Początkowo bez ostrego zmysłu widzenia usta zastępują oczy, stąd właśnie poznanie otoczenia odbywa się drogą ustną. Matka Natura oczywiście świetnie obmyśliła wszystko. Dzięki wkładanym paluszkom do buzi, dzieci przesuwają sobie tzw. granicę odruchu wymiotnego, które na samym początku znajduje się na przedniej części języka. W ten sposób dziecko przygotowuje się do kolejnych faz w rozwoju czynności pokarmowych i rozszerzania diety. Przesuwany odruch wymiotny pozwoli dziecku w niedalekiej przyszłości przyjąć pokarmy o różnych konsystencjach i fakturach. To daje mu dużą szansę na sukces, że podany przez Ciebie nowy pokarm, nie zostanie zwrócony. Dodatkowo, dzięki wkładaniu paluszków dziecko się samoreguluje, a więc odstresowuje. Pozbywa się napięć, które towarzyszą mu w procesie życia. Palce w buzi u dzieci starszych Ostatnie zdanie poprzedniego akapitu jest zasadniczo wyjaśnieniem wszelkich zachowań, o których mowa w poniższym artykule. A raczej stanowi punkt wyjścia. Zadaj sobie pytanie: co robisz, gdy się stresujesz? Jeśli jesteś w tej grupie ludzi, która nie obgryza skórek przy paznokciach czy samych paznokci, to być może znalazłaś się w tej grupie, która świetnie panuje nad swoimi emocjami. Lub która inaczej rozwiązuje stan emocjonalnego napięcia. Może gryziesz czerwień wargową zębami, a może zaciskasz mocno same zęby? Piszę to, by uświadomić, że każdy z nas ma mniej lub bardziej wykształcone nawyki orofacjalne. Pomagają one pozbyć się stresu. Dzieci wybierają najczęściej właśnie dłonie. Nie tylko dzięki nim poznają świat, lecz również radzą sobie przy ich użyciu w kryzysowych sytuacjach, których jest w ich życiu co niemiara. Czy obgryzanie paznokci również reguluje emocje? Tak. Obgryzanie paznokci (onychofagia) przede wszystkim jest próbą zaradzenia sobie z trudnymi emocjami, redukcją napięcia. Dzieci (i dorośli) obgryzają paznokcie również wtedy, gdy oglądają telewizję lub grają w gry. Częstym efektem ubocznym korzystania z elektroniki jest wzmożony niepokój (sprawdź TUTAJ, jak telewizja, smartfon i tablet wpływają na rozwój mowy dziecka). Nawyk obgryzania paznokci pojawia się, gdy dzieją się w życiu dziecka (i dorosłego) rzeczy nowe. Możemy wymienić choćby pójście do przedszkola, przeprowadzka, nagłe sytuacje losowe, na które często nie ma się bezpośredniego wpływu. Jakie są konsekwencje długotrwałego wkładania palców do buzi i obgryzania paznokci? Ssanie kciuka czy uporczywe wkładanie palców do buzi może powodować liczne konsekwencje. Wśród nich znajdują się: próchnica, osłabienie mięśni warg oraz języka, infekcje, wykształcenie zgryzu otwartego, który często prowadzi do seplenienia międzyzębowego. Osłabienie mięśni języka z kolei skutkuje nieprawidłowym, infantylnym typem połykania, o czym pisałam TUTAJ. Jeśli chodzi o obgryzanie paznokci, to ta czynność nie tylko negatywnie wpływa na ich kształt, lecz także może powodować szereg konsekwencji, takich jak: rozwój infekcji wirusowych i grzybiczych, zakażenie owsikami, zapalenie dziąseł, wady zgryzu, a co za tym idzie – wady wymowy. Jak pomóc dziecku? Z pewnością krzyki i straszenie nie podziałają. Przeciwnie, mogą nawet doprowadzić do wzmocnienia niepożądanych zachowań. Z młodszym dzieckiem sprawa może być nieco łatwiejsza. Najlepiej jest delikatnie i w miarę niezauważenie usuwać z buzi dłoń. Niezależnie, czy dziecko obgryza paznokcie, skórki czy po prostu gryzie palce, ssie kciuka. Zawsze przydaje się rozmowa. Małe dziecko często już całkiem dobrze sygnalizuje sytuacje, które mu się nie podobały i które sprawiły mu przykrość. Być może za jego zachowaniami orofacjalnymi stoi niepokój wywołany oglądaniem telewizji, tableta czy telefonu. Warto wówczas ograniczyć kontakt z elektroniką. Dobre w procesie radzenia sobie z rzeczonymi zachowaniami okazują się nagrody. Możesz się umówić z dzieckiem, że jeśli przez kilka dni nie włoży rąk do buzi, lub nie będzie obgryzało paznokci, to zabierzesz je do kina, na pizzę. Kupisz mu coś, co sprawi mu przyjemność. Cieszcie się wspólnie sukcesem, warto dziecko wzmacniać pozytywnie, gdy próbuje coś w sobie zmienić. Staraj się wprowadzić metodę rozładowywania napięć, np. poprzez tupnięcie nogą czy klaśnięcie kilka razy w dłonie, gdy w konkretnym momencie chce wyrazić złość. Jak sprawy się mają z nastolatkami? Nie będzie tu czarów. Im jesteśmy starsi, tym ciężej radzić sobie z nawykami. Nastolatek, który obgryza skórki lub paznokcie z pewnością robi to od lat. Jeśli sam nie będzie dążył do zmiany, nie zrozumie, że nawyk mu nie służy. Niewiele go również może zmotywować. Liczy się przede wszystkim rozmowa i Twoje wsparcie. Warto młodemu człowiekowi podpowiedzieć, że sport, słuchanie muzyki, taniec mogą okazać się dla niego świetną metodą na redukcję stresu. Gdy Wasze działania nie przyniosą rezultatu, dobrze jest się skonsultować z psychologiem. Jest spora szansa, że nie obejdzie się bez interwencji ortodonty, a nawet logopedy.
Dzieci nie umieją nazywać emocji, ani nie znają sposobów na radzenie sobie z nimi. Dlatego "radzą" sobie na własną rękę, próbując zredukować nieprzyjemne odczucia - np. poprzez obgryzanie paznokci. U dzieci moga wystąpić również inne odruchy o podobnej funkcji - nawijanie włosów na palec, potrząsanie nogą gdy siedzą przy stole. Kiedy u swojego dziecka zauważysz przykry nawyk, jakim jest obgryzanie paznokci to znak, że maluch przeżywa wewnętrzne lęki,stres, niepewność, brak poczucia bezpieczeństwa. Obgryzanie paznokci u dzieci to znak pociechy potrzebują szczególnej uwagi i większej, niż zazwyczaj, troski. Obgryzanie paznokci u dzieci ma podłoże w rozmaitych emocjonalnych przyczynach. Mogą być nimi nowe dla dziecka sytuacje, np. pójście do przedszkola czy szkoły, narodziny rodzeństwa, rozstanie rodziców. Doprowadzić do nawyku mogą również nieodpowiednie metody wychowawcze rodziców, nasilona krytyka, wysokie wymagania. Impulsem bywają także bajki lub gry wideo, które wzbudzają w dziecku niepokój. Obgryzanie paznokci u dzieci - niebezpieczne dla zdrowia To zachowanie ma nie tylko nieprzyjemne następstwa psychiczne, ale i zdrowotne. Poranione miejsca przy paznokciach sprawiają ból i łatwo wtedy o infekcję. Poza tym bakterie, jakie znajdują się za paznokciami, a które trafiają stamtąd wprost do buzi, są groźne dla zdrowia (powodują infekcje wirusowe, grzybicze, zajady, opryszczkę owsiki, zapalenie dziąseł, zatrucia). Dlatego obgryzanie paznokci u dzieci trzeba starać się zwlaczyć. Obgryzanie paznokci u dzieci - jak temu zaradzić? Po pierwsze rozmawiaj z dzieckiem o konsekwencjach obgryzania paznokci. Poza chorobami, warto uświadomić mu, że długie obgryzanie paznokci może zniekształcić płytki i pozostawić wady zgryzu. Z córką możesz np. wybrać się na wizytę u manikiurzystki. Po zabiegu mała dama będzie chciała jak najdłużej utrzymać efekt ładnych rączek. Jeśli tylko zauważysz, że dziecko wkłada dłonie do ust, delikatnie wyjmij mu rękę z buzi. Nie komentuj, nie krzycz, nie karć - nasilisz tylko w ten sposób stres dziecka. Nie naciskaj, bądź delikatna. Spróbuj zaobserwować, w jakich sytuacjach dziecko gryzie paznokcie (oglądając telewizję, odrabiając lekcje?) - staraj się tłumaczyć dziecku zaistniałe sytuacje. Najważniejsza jest rozmowa, nazywanie emocji, mówienie o tym, co się czuje. Zapewniaj dziecko o swojej miłości i gotowości do pomocy. Podpowiadaj, że może rozładowywać napięcie inaczej niż poprzez obgryzanie paznokci (np. tupać nogami, czy uderzyć ręką o kanapę). Obgryzanie paznokci u dzieci można zwlaczyć wypracowując pewne umowy i hasła, które będą motywowały i przypominały o waszym porozumieniu. Np. ustalcie, że kiedy dziecko obgryza paznokcie, a ty rzucasz hasło np. "palec", to jest to znak, że powinno przestać.Regeneracja paznokci po obgryzaniu. Obgryzanie paznokci, zwane fachowo onychofagią, to jeden z bardziej charakterystycznych i dość częstych nawyków prowadzących do niezdrowego skrócenia płytki paznokcia. Podłoże problemu nie jest do końca poznane, ale większość badaczy wskazuje na stres, brak kontroli nad emocjami, nudę lub głód. Obgryzasz w domu, obgryzasz w pracy – w kościele, na przystanku, gdy masz czas i gdy go nie masz. Swoją uwagę kierujesz głównie na palce u dłoni, bo do stóp Ci trudno dosięgnąć zębami. Wstyd Ci, ale to silniejsze od Ciebie. Tak przynajmniej ciągle paznokci zwykle ma podłoże nerwowe i jest sposobem radzenia sobie ze stresem, odreagowaniem złych emocji, z którymi nie potrafimy sobie się w dzieciństwie, i jeśli z tego „nie wyrośniemy” ciągnie się za nami w dorosłym życiu, będąc jednocześnie próbą odreagowania stresu, jak i jego przyczyną. Jedno napędza drugie, gdyż wstyd z powodu brzydkich paznokci, zdeformowanych i poranionych, skutecznie obniża samoocenę i wpędza w kompleksy. Ręka sama wędruje do ust w stanach zdenerwowania, gdy czujemy głód, nudzimy się, lub mocno się nad czymś skupimy, osób dotknięta problemem obgryzania paznokci zna umiar i "gryzie" tylko do pewnego stopnia. Niektórzy jednak, z takim zapałem oddają się "swojej pasji", że dochodzi do krwawienia, deformacji płytki paznokciowej, infekcji i bólu. Nie chcemy obgryzać, lecz to silniejsze od nas… Jest jak nałóg, z którym trzeba się zmierzyć, z którym walczymy przeżywając wzloty i ONLINE:Proste Życie Porządek w głowie, życiu i domu Sprawdź!Jak przestać obgryzać paznokcie?Uznaj, że obgryzanie paznokci stanowi dla Ciebie problem i jest przyczyną dyskomfortu. Chcesz mieć piękne paznokcie i czas rozpocząć kampanię przeciw obgryzaniu. Zaznacz w kalendarzu datę, którą oficjalnie będziesz uznawał za początek końca obgryzania. Najlepiej wybrać pierwszy dzień tygodnia – czyli poniedziałek. Wyobrażaj sobie jak to fajnie będzie mieć piękne zadbane paznokcie, bez wstydu przy podawaniu innym ręki, bez chowania dłoni w kieszeniach, bez dziwnych spojrzeń, gdy ktoś zauważa, że obgryzasz paznokcie. Jeśli jesteś kobietą, maluj paznokcie na jasny kolor, będzie on jak lampka ostrzegawcza, gdy tylko paznokieć zbliży się do ust. Będziesz też miała większe opory przed obgryzaniem, bo przy jasnych kolorach bardzo rzucają się w oczy odpryski lakieru. Dobrym pomysłem jest zakupienie specjalnego lakieru bezbarwnego do paznokci (w aptekach). Ma on obrzydliwy smak i ma stanowić formę odstraszania przed obgryzaniem paznokci. Żuj gumę – dzięki temu Twoje usta skupią się na czymś innym niż obgryzanie paznokci. Jedz wapń i magnez, możesz również zapytać w aptece o specjalny preparat wzmacniający płytkę paznokciową. Twoje paznokcie potrzebują zastrzyku energii, by móc się zregenerować. Kup nawilżający krem do rąk i paznokci, obcinacz do paznokci i pilniczek – uświadom sobie, że od dziś nie gryziemy, tylko piłujemy i przycinamy. Gdy coś oglądasz, skupiasz się nad czymś – zapewnij sobie dostęp do przekąsek np. marchewki, orzeszków. Niech Twoje usta mają zajęcie. Gdy paznokcie odrosną, obcinaj je krótko do czasu, aż poczujesz, że wygrałeś z nawykiem obgryzania. Dłuższe paznokcie, to dodatkowa pokusa – by je "zjeść" 😉 Lepiej, nie wystawiać się na próbę, na samym początku….Walcz o piękne paznokcieNie poddawaj się, przegrana bitwa nie oznacza przegranej wojny. Walka z obgryzaniem wymaga cierpliwości i konsekwencji, trudno przestać w jeden dzień. Musisz wypracować nowy nawyk, a to wymaga czasu. Warto, abyś poszukał sobie również sposobu na odreagowanie stresu i relaks. Mniejsze napięcie spowoduje brak konieczności rozładowania go zrażaj się… Dzień po dniu, zauważysz, że Twoje paznokcie wyglądają coraz lepiej… Jak to mówią „Dopóki walczysz jesteś zwycięzcą”. Walcz o piękne dłonie. Radość, ze zwycięstwa nad swoją słabością, będzie wyjątkową nagrodą. Autor: Joanna Wilgucka Dziennikarka, redaktorka, autorka e-booka 50 pomysłów na proste życie z dziećmi. Miłośniczka czekolady z orzechami i oregano. W wolnych chwilach czyta książki i zastanawia się jak wydłużyć dobę. 39 poziom zaufania. Witam, Prawdopodobnie nawyk gryzienia/wkładania do ust różnych przedmiotów mógł powstać w okresie ząbkowania. Ssanie zarówno smoczka jak i innych przedmiotów kojarzy się dziecku z bliskością matki i pozwala się uspokoić i poradzić sobie z powstającym napięciem. Choć przyczyny niemowlęcych napięć ustały Piątek, 28 lipca 2017 (13:18) Wielu rodziców skarży się, że ich dzieci nałogowo obgryzają paznokcie, co jest nieestetyczne, a w niektórych przypadkach kończy się zranieniami i zakażeniem. Z czego wynika ten nawyk u dzieci i jak można sobie z nim poradzić? Zdjęcie ilustracyjne /J. Menzel / CHROMORANGE /PAP/DPA Paznokcie najczęściej obgryzają dzieci w wieku szkolnym i nastolatkowie. Z szacunków wynika, że ten problem może dotyczyć nawet 30 procent młodzieży. Najczęściej jest to forma odreagowania stresu i redukcja napięcia nerwowego. Czasami może wynikać z nudy i być przedłużeniem niemowlęcego nawyku ssania kciuka. Obgryzanie paznokci u dziecka powinno zaniepokoić rodziców, jeżeli występują inne objawy zaburzenia psychicznego. Mogą to być zmiany nastroju, problemy ze snem czy utrata apetytu. Trzeba też pamiętać, że obgryzione paznokcie są nie tylko nieestetyczne, ale mogą wywołać groźne powikłania. Może dojść do zaniku płytki paznokciowej, zakażenia bakteryjnego i grzybiczego w obrębie palców, zakażenia jamy ustnej, a nawet uszkodzenia przewodu pokarmowego. Po pierwsze trzeba pamiętać, że nie wolno na takie dziecko krzyczeć i karać je za obgryzanie. Takie zachowanie może doprowadzić do zwiększenia problemu. Jeżeli rodzice chcą zwrócić uwagę dziecku, powinni to robić spokojnie i spróbować odwrócić jego uwagę od obgryzania. Warto tez stosować tzw. "pozytywne wzmocnienia", czyli nagradzać i pozytywnie odnosić się do tego, że dziecko wytrzymało bez obgryzania kolejny dzień. Inną ważną rzeczą jest spokojna rozmowa z dzieckiem o tym, dlaczego ten nawyk jest szkodliwy i wspólne zastanowienie się, jak możemy sobie z tym problemem poradzić. Trzeba też zastanowić się, czy w życiu dziecka nie dzieje się coś, co może wywoływać napięcie emocjonalne. Takimi rzeczami mogą być problemy w szkole i w domu, zmiany otoczenia, choroba bliskiej osoby, przyjście na świat nowego rodzeństwa itd. Trzeba się zastanowić jak wyeliminować te czynniki, a w skrajnym przypadku warto zwrócić się o pomoc do psychologa dziecięcego. Więcej o obgryzaniu paznokci przeczytacie w Medycynie Praktycznej (ag)
Co oznacza obgryzanie paznokci?Obgryzanie paznokci, zwane też onychofagią, to zachowanie polegające na usuwaniu przez zęby odstającej krawędzi płytki paznokcia aż do granicy tkanek miękkich palców, często również naskórka dookoła płytki. Należy do grupy zaburzeń BFRB (body-focused repetitive behavior) oraz psychodermatoz, chorób dermatologicznych, w przebiegu których występujące zmiany skórne są wynikiem zachwiania równowagi psychicznej. Nieprzyjemny nawyk dotyczy w dużej mierze osób w wieku szkolnym i młodzieży. Obgryzanie paznokci u dzieci najczęściej jest reakcją na stres, lęk, samotność i napięcia emocjonalne powstałe na tle konfliktów społecznych, rodzinnych i osobistych, choć bywa także konsekwencją niewłaściwej higieny paznokci lub przetrwania nawyku ssania kciuka z okresu wczesnodziecięcego. Wśród przyczyn wymienia się także zaburzenia obsesyjno–kompulsyjne,natręctwo, a nawet nieprawidłowy poziom żelaza lub witamin (głównie u dorosłych).Obgryzanie paznokci najczęściej dotyczy palców rąk, choć zdarza się, że również stóp. Jeśli ty lub twoje dziecko zmagacie się z tym problemem, na pewno wiesz, że to nawyk wciągający, ale jednocześnie automatyczny i nieświadomy, który pozwala odreagować negatywne emocje. Paznokcie po obgryzaniu wyglądają nieestetycznie, rany goją się długo, a nawet stwarzają niebezpieczeństwo powikłań. Nawyk najczęściej powoduje rogowacenie naskórka, blizny, czasem zmianę kształtu naturalnych krzywizn płytki. Bywa przyczyną wrastających paznokci i sprzyja infekcjom, w tym opryszczce i zapaleniu dziąseł. Aby uniknąć nieprzyjemnych powikłań, wypróbuj koniecznie domowe sposoby na obgryzanie zrobić, by nie obgryzać paznokci?Metody leczenia onychofagii w dużym stopniu zależą od postaci nawyku. Gdy zmagasz się z łagodną formą i sporadycznie gryziesz paznokcie w celu złagodzenia napięć nerwowych, na pewno pomogą ci domowe sposoby. Jednak kiedy obgryzanie prowadzi do okaleczenia palców, dobrze będzie, jeśli udasz się na konsultację lekarską. Taki stan grozi pogorszeniu zdrowia fizycznego, ale także świadczy o głębszych problemach natury psychicznej. Pracę nad przerwaniem nawyku, nawet jeśli jest on w zaawansowanej postaci, możesz rozpocząć od prostych sposób na obgryzanie paznokci u dzieci to przede wszystkim rodzicielska terapia behawioralna, w przebiegu której maluch zostaje uświadomiony na temat skutków autoagresji. Ważna jest także nauka relaksacji, prawidłowego oddychania i kontroli zachowania. Pamiętaj, że wychodzenie z nałogu wymaga czasu, a sukces uwarunkowany jest w dużej mierze nastawieniem samego zainteresowanego, dlatego jeśli maluch nie zrozumie, na czym polega problem i czym grozi jego utrwalanie, leczenie będzie dla ciebie męczące i bezowocne. Upominanie w stylu: „Nie obgryzaj paznokci!” na dłuższą metę nie sprawdza się. Terapię behawioralną możesz uzupełnić doraźnymi farmaceutykami. Dla dzieci warto zastosować specjalne lakiery i kremy do nakładania na płytkę, które mają nieprzyjemny smak i zapach. To również skuteczny sposób na oduczenie się obgryzania paznokci przez dorosłych. Natomiast jeśli zachowawcze metody nie przyniosą efektów, zmień nawyki. Kiedy złapiesz się na obgryzaniu, zajmij ręce czymś innym. Łuskaj słonecznik, szydełkuj w wolnym czasie. Możesz też regularnie zakładać tipsy, których twarda, gruba płytka nie złamie się pod wpływem paznokci może także wymagać leczenia farmakologicznego, zwłaszcza kiedy nie jesteś podatny na metody zachowawcze, a twoje problemy emocjonalne i psychiczne postępują lub są głęboko zakorzenione. W przebiegu leczenia onychofagii stosuje się najczęściej leki antydepresyjne, czasem także środki przeciwpsychotyczne w odpowiednio dostosowanych dawkach. Obgryzione paznokcie są słabe, zniekształcone, a nawet przebarwione i potrzebują odpowiedniej pielęgnacji, aby odzyskać formę. W celu przyspieszenia rekonwalescencji zadbaj o odpowiednią dietę. Wzbogać jadłospis o produkty bogate w magnez, cynk oraz witaminy z grupy B. Regularnie piłuj i obcinaj paznokcie, stosuj kremy, odżywki i maski oraz bazę pod kolorowe lakiery, nawilżaj skórę dłoni i stóp.
.