Rak hormonozależy, to podtyp biologiczny raka piersi nazywany również luminalnym (ang. Luminal Breast Cancer, LBC) czy też molekularnym. Diagnostyka opiera się na określeniu w badaniu histopatologicznym ekspresji receptora estrogenowego – ER, progesteronowego – PR oraz receptora HER2. Fot: nensuria / Gardło to część ciała, która łączy drogi oddechowe z pokarmowymi. Miejsce to jest więc szczególnie narażone na kontakt z czynnikami zewnętrznymi, które mogą doprowadzić do rozwinięcia się raka gardła. Objawy raka gardła różnią się w zależności od lokalizacji, wielkości zmiany oraz naciekania na okoliczne struktury. Leczenie opiera się w głównej mierze na radioterapii. Rokowanie w raku gardła nie jest korzystne, gdyż często wykrywa się go na wysokim stadium zaawansowania. Rak gardła – podział Gardło jest strukturą, którą dzieli się na trzy części: nosogardło (gardło górne), które łączy jamę nosową z innymi odcinkami dróg oddechowych; część ustną (gardło środkowe); część krtaniową, przechodzącą w krtań oraz przełyk (gardło dolne). W każdym z tych miejsc może rozwinąć się nowotwór, charakteryzujący się odmiennym przebiegiem, objawami oraz postępowaniem leczniczym. Większość nowotworów gardła to raki płaskonabłonkowe. Inne typy nowotworów złośliwych to nabłonki limfatyczne, mięśniaki i mięśniakomięsaki. Rak gardła środkowego to najczęstsza lokalizacja, w jakiej powstają zmiany. Rak gardła dolnego może występować łącznie z nowotworami krtani. Zobacz także: Wczesne i późne objawy raka krtani – diagnoza i leczenie choroby Rak gardła – przyczyny Większość nowotworów wspólnego odcinka przewodu pokarmowego oraz oddechowego rozwija się u mężczyzn. Zachorowanie na raka gardła obserwuje się zwykle między 40. a 60. rokiem życia. Głównymi czynnikami powodującymi raka gardła są palenie tytoniu oraz nadużywanie alkoholu. W niektórych przypadkach znaczenie mają czynniki genetyczne. Za powstanie guzów w obrębie nosogardła odpowiedzialne jest także spożywanie suszonych, solonych ryb. Czynnik ten istotny jest zwłaszcza u osób zamieszkałych w południowych Chinach, na Alasce oraz Grenlandii. Inne przyczyny to zakażenie wirusem Epsteina-Barr, ekspozycja na kurz, pył i opary formaliny. Czynnikami ryzyka zachorowania na raka gardła środkowego są stany przedrakowe błony śluzowej. Często nowotworowi towarzyszy rozwój innego raka w okolicy przylegającej. Powstanie raka gardła dolnego wiąże się także z zespołem Plummera-Vinsona. Objawy raka gardła Pierwsze objawy raka gardła zależą od lokalizacji, zwykle jednak są zauważalne dla pacjenta dopiero na wysokim stadium zaawansowania. Stosunkowo często sygnały świadczące o zachorowaniu mogą przybierać postać powiększonych węzłów chłonnych. Początkowe dolegliwości związane z rakiem nosogardła mogą pochodzić ze strony nosa, uszu, układu nerwowego. Może dojść do zatkania jednego przewodu słuchowego, a następnie obu i ropno-krwistej wydzieliny z uszu. Objawy uszne manifestują się pod postacią przemijającego, a następnie stałego, zatkania ucha, bez charakterystycznego dla zapalenia bólu oraz wycieku. Do ucisku podstawy czaszki dochodzi na etapie znacznego zaawansowania choroby. Mogą pojawić się objawy świadczące o porażeniu nerwów czaszkowych: opadanie powieki, upośledzenie ruchów oka, problemy z przełykaniem (dysfagia), chrypka, zaburzenia ruchomości języka. Rak płaskonabłonkowy gardła środkowego rozwija się gwałtownie jako płaski naciek błony śluzowej. Szybko powoduje owrzodzenia oraz rozprzestrzenia się w głąb innych tkanek. Pozostałe nowotwory gardła w tej lokalizacji, np. chłoniak, rosną na zewnątrz, nie wrzodzieją. Początkowymi objawami są: problemy z połykaniem, ból gardła i uszu, przykry zapach z ust, szczękościsk, krwioplucie. Do typowych objawów raka gardła dolnego należą dysfagia wraz ze znaczną bolesnością przy spożywaniu pokarmów i uczucie zawadzania. Zaawansowane zmiany doprowadzają do całkowitej niemożności przełykania i chrypki. Jak działa i z czego jest zbudowany układ oddechowy? Dowiesz się tego z filmu: Zobacz film: Jak działa układ oddechowy? Źródło: 36,6 Diagnostyka przy podejrzeniu raka gardła Rozpoznanie raka gardła nie jest proste i wymaga wykonania szeregu badań. Ostateczną diagnozę można postawić po analizie materiału uzyskanego z biopsji zmiany. Diagnostyka polega na wykonaniu dokładnego badania laryngologicznego wraz z rynoskopią tylną, badaniem palpacyjnym dostępnych części gardła oraz szyi. Niezbędne są badania endoskopowe oraz ultrasonografia (USG). Określenie rozległości guza ustala się na podstawie badań obrazowych – tomografii komputerowej (TK) oraz rezonansu magnetycznego (MRI). Dzięki nim można również uwidocznić przerzuty raka gardła. Rak gardła – leczenie Terapia nowotworów głowy i szyi dobierana jest indywidualnie. Leczeniem z wyboru w rakach nosogardła jest radioterapia, gdyż z reguły są one podatne na promieniowanie i lokalizują się w mało dostępnej dla chirurga okolicy. Zabiegi wykonuje się w przypadku nawrotów oraz niepowodzenia pierwotnego leczenia. Terapia części ustnej gardła zależy od dostępu do zajętych tkanek oraz ich lokalizacji. Wykorzystuje się zarówno techniki operacyjne, jak i radioterapię. Raki części krtaniowej leczy się głównie zabiegowo. Dodatkowo rozważa się konieczność wycięcia powiększonych węzłów chłonnych. Wyniki leczenia zależą od budowy mikroskopowej guza, zaawansowania miejscowego oraz regionalnego – występowania przerzutów. Raki gardła sięgające głęboko innych struktur mają bardzo złe rokowanie. Szybkie wykrycie nowotworu zwiększa szansę na pełne wyleczenie. Bibliografia: 1. Stankiewicz Cz., Otolaryngologia. Skrypt dla studentów medycyny i stomatologii. Katedra i Klinika Chorób Uszu, Nosa, Gardła i Krtani. Akademia Medyczna w Gdańsku. Gdańsk 2007. 2. Krajowy Rejestr Nowotworów. Gardło: Leczenie radiofarmaceutykiem XOFIGO® - jest to metoda farmaceutyczna, która polega na eliminacji komórek rakowych, jest przeznaczona dla Pacjentów u których występują przerzuty kostne . W trakcie leczenia XOFIGO® komórki nowotworowe są niszczone, bez uszkodzenia szpiku kostnego. Reasumując, trzeba pamiętać, że nowotwór złośliwy Rak przełyku jest chorobą, która nie daje dobrych rokowań. Zachorowaniu na raka przełyku sprzyja palenie papierosów, spożywanie alkoholu i niewłaściwa dieta. Jest to choroba, na której występowanie ma wpływ nieodpowiedni tryb życia. Długo rozwija się bezobjawowo, a objawy, gdy się pojawią, świadczą zazwyczaj o zaawansowanych stopniu raka. Rak przełyku to nowotwór powstający z tkanek wyściełających przełyk. Wyróżnia się dwa główne typy raka przełyku: rak płaskonabłonkowy: wywodzi się z komórek nabłonka płaskiego wyściełającego przełyk. gruczolak: wywodzi się z komórek wytwarzających i wydzielających śluz oraz inne płyny. Bardzo rzadko występuje inny typ raka przełyku, rak powstawania raka przełykuNie wiadomo dokładnie, co powoduje, że u niektórych ludzi tworzy się rak przełyku. Wiadomo natomiast, że pewne czynniki zwiększają ryzyko zachorowania na raka. Należy jednak pamiętać, że czynniki ryzyka zwiększają ryzyko zachorowania, ale nie są wcale konieczne do powstania raka. W uproszczeniu: czynniki ryzyka same w sobie nie stanowią przyczyny rozwoju czynniki ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego przełyku: spożywanie dużych ilości alkoholu; nałogowe palenie tytoniu; narażenie na substancje uszkadzające nabłonek przełyku; uszkodzenia wywołane czynnikami chemicznymi (kwasy, zasady); nieprawidłowa dieta: niedobór witamin i mikroelementów, mały udział świeżych warzyw i owoców w diecie, długotrwałe spożywanie ostrych potraw; występowanie zespołu Plummera-Vinsona (zespołu Patersona-Browna-Kelly'ego); uszkodzenia termiczne (oparzenia). W przypadku raka gruczołowego rozwijającego się w dolnej części przełyku ważnym czynnikiem ryzyka jest refluks (niewydolność wpustu żołądka). W następstwie refluksu żołądkowo-przełykowego może dojść do zniszczenia prawidłowego nabłonka występującego w przełyku i zastąpienia go przez inny typ nabłonka, a następnie rozwoju raka w obrębie tego nabłonka raka przełykuRak przełyku przez długi czas przebiega bezobjawowo. Dolegliwości pojawiają się w momencie, gdy dojdzie do zwężenia przełyku na skutek powiększającego się guza. Zdarza się, że pierwszym objawem, który świadczy o zaawansowanej chorobie, jest powiększenie węzłów chłonnych nadobojczykowych i objawów raka przełyku zalicza się: dysfagię, czyli problemy z przełykaniem pokarmów, najpierw większych kęsów, a później pokarmów płynnych; uczucie „kuli” w gardle; odynofagię, czyli ból podczas przełykania pokarmów; utrata masy ciała; kaszel i chrypka; ból za mostkiem; czkawka spowodowana drażnieniem nerwu przeponowego. Postęp choroby prowadzi do wyniszczenia organizmu, skrajnego wychudzenia, niedożywienia i niedoborów dojdzie do przerzutów, to pojawią się również objawy związane z narządem, który został zajęty przez przerzuty. Może wystąpić żółtaczka, która świadczy o przerzutach w wątrobie lub zaburzenia świadomości przy przerzutach do Przerzuty nowotworowe to zupełnie nowe ogniska choroby. Jak powstają?Rozpoznanie (diagnoza) raka przełykuRaka przełyku można wykryć w badaniu endoskopowym: przełyku (ezofagoskopii) i żołądka (gastroskopii), podczas których pobierane są próbki do oceny postawienia pełnej diagnozy potrzebne jest wykonanie dodatkowych badań, takich jak: endoskopowe badanie USG, które pozwala na określenie wielkości i rodzaju guza, USG jamy brzusznej i RTG klatki piersiowej, by ustalić, czy nie doszło do przerzutów, tomografię komputerową klatki piersiowej i szyi, bronchoskopię, rezonans magnetyczny oraz badanie markerów Markery nowotworowe wskazują, czy w organizmie rozwija się rak. Na czym polega badanie?Leczenie raka przełykuMetoda i skuteczność leczenia raka przełyku zależą przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby nowotworowej. U chorych na raka przełyku przeprowadza się operację, podczas której wycina się część przełyku zajętą przez guza lub cały przełyk wraz z okolicznymi węzłami chłonnymi. Gdy guz jest duży, operację poprzedza się radioterapią, która ma na celu jego zmniejszenie. W miejsce usuniętego fragmentu przełyku wstawia się implant lub przywraca ciągłość przewodu pokarmowego na przykład poprzez podniesienie żołądka do klatki zostanie usunięty cały przełyk, to odżywianie staje się możliwe przez się przypadki, że operacja jest niemożliwa. Wtedy stosuje się tzw. leczenie paliatywne nastawione na zahamowanie postępów choroby, łagodzenie objawów i poprawę jakości życia chorych. Źródło: Czy rak jelita grubego jest wyleczalny? Rokowania zależą od stopnia zaawansowania choroby. Im zmiana zostanie wykryta wcześniej, tym większe jest prawdopodobieństwo pomyślności terapii. Całkowite wyleczenie możliwe jest w przypadku radykalnego zabiegu chirurgicznego. Rak jelita grubego w stadium rozsiewu jest chorobą nieuleczalną. Fot. ALDECAstudio / Adobe Opublikowano: 07:54Aktualizacja: 10:38 Rak gardła jest złośliwym nowotworem, którego objawy są zależne od lokalizacji. Guz może występować w części nosowej, ustnej i krtaniowej gardła. Najczęstszą lokalizacją nowotworów złośliwych głowy i szyi jest krtań. Objawy raka gardłaRozpoznanie raka gardłaRak nosogardłaRak ustnej części gardłaRak krtaniowej części gardła Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami Im wcześniej rozpoznany zostanie rak gardła, tym większa szansa wyleczenia choroby. Dostępne metody terapii to: operacja, radioterapia oraz chemioterapia. Wybór postępowania leczniczego jest dobierany indywidualnie i zależy od takich czynników, jak rodzaj oraz wielkość guza. Większość objawów złośliwych nowotworów gardła jest mało swoistych. Nierzadko zdarza się, że dolegliwości zaczynają występować dopiero wtedy, gdy guz osiągnął znaczny rozmiar. Do najczęstszych objawów raka gardła zalicza się: zmianę głosu – zazwyczaj staje się bardziej szorstki, chrypkę, ból gardła, kaszel, problemy z połykaniem (dysfagia), problemy z oddychaniem – uczucie niedrożności nosa. Wymienione wyżej dolegliwości są mało swoiste i nierzadko zdarza się, że pacjenci je bagatelizują. Guz może być widoczny w jamie ustnej lub wyczuwalny w okolicy szyi, jeśli jest zlokalizowany niżej. Ten niepokojący objaw nierzadko bywa przyczyną zgłoszenia się do lekarza. Na zachorowanie na raka gardła szczególnie narażeni są mężczyźni w starszym wieku, którzy nadużywali alkoholu i palili papierosy. Występowanie wyżej wymienionych objawów u tych osób jest zawsze alarmującym sygnałem. Rozpoznanie raka gardła Pierwszym elementem wizyty lekarskiej jest wywiad, który pozwala określić stopień ryzyka wystąpienia choroby. W przypadku podejrzenia raka gardła niezbędne jest wykonanie badania laryngologicznego, w którym ocenia się jamę ustną, nosową, gardło i krtań. Laryngolog przeprowadza diagnozę, używając specjalnego lusterka lub endoskopu. Jeśli lekarz stwierdzi obecność podejrzanej zmiany, pobiera wycinek do oceny histopatologicznej (pod mikroskopem). W diagnostyce raka krtani stosuje się również badania obrazowe, takie jak tomografię komputerową, rezonans czy zdjęcie rentgenowskie. Rak nosogardła Występowanie raka nosowej części gardła wiąże się z zakażeniem wirusem Epsteina-Barr (EBV), który jest patogenem wywołującym mononukleozę zakaźną. Nowotwór ten jest częściej diagnozowany na terenach azjatyckich (głównie w Chinach). Zazwyczaj pierwszym objawem raka gardła tej okolicy jest powiększenie węzłów chłonnych na szyi. Inne dolegliwości, takie jak ból i uczucie ucisku, występują znacznie później. Złośliwy nowotwór nosogardła charakteryzuje się wysokim tempem wzrostu miejscowego oraz tendencją do tworzenia przerzutów do węzłów chłonnych i miejsc odległych. W leczeniu nowotworu stosuje się radioterapię i chemioterapię. Rokowanie w raku nosogardła jest przeciętne. Okres przeżycia 5-letniego u większości pacjentów wynosi nie więcej niż 60% . Zobacz także Rak ustnej części gardła Główną przyczyną występowania raka gardła tej okolicy jest palenie papierosów i spożywanie wysokoprocentowego alkoholu. Guz może lokalizować się na nasadzie języka, migdałkach, podniebieniu miękkim. Zmiana najczęściej występuje pod postacią raka płaskonabłonkowego gardła (90% przypadków zachorowań). Najczęstszymi objawami nowotworu są trudności z połykaniem (dysfagia) oraz ból, który nierzadko promieniuje w okolicę ucha. W bardziej zaawansowanym stanie choroby występują takie dolegliwości jak szczękościsk, ślinotok i krwawienia z jamy ustnej. U wielu pacjentów pierwszym uchwytnym objawem raka ustnej części gardła jest powiększenie szyjnych węzłów chłonnych, które zostały zajęte przez przerzuty. Dostępne metody leczenia nowotworu to wykonanie operacji, radioterapia oraz chemioterapia. Wybór sposobu postępowania z chorym jest ściśle zależny od lokalizacji zmiany. Rokowanie w przypadku raka ustnej części gardła, podobnie jak dobór terapii, jest zależne od umiejscowienia guza. Okres przeżycia 5-letniego wynosi 25–50%. Przewlekłe zapalenie gardła może prowadzić do rozwoju raka, dlatego należy unikać substancji podrażniających śluzówkę, takich jak wysokoprocentowy alkohol oraz dym tytoniowy. Rak krtaniowej części gardła Nowotwór ten najczęściej umiejscawia się w zachyłku gruszkowatym, który znajduje się nad wejściem do krtani. Guz może się również znajdować za chrząstką pierścieniowatą. Jest to więc rak gardła dolnego. Do głównych przyczyn choroby należy palenie papierosów oraz nadmierne spożywanie alkoholu. Nowotwór ten cechuje się szybkim naciekaniem okolicznych struktur znajdujących się w pobliżu – głównie krtani. Ponadto bardzo często daje przerzuty do pobliskich węzłów chłonnych. Prawie zawsze jest rakiem płaskonabłonkowym gardła. Leczenie opiera się na zastosowaniu postępowania operacyjnego oraz radioterapii. Ze wszystkich nowotworów regionu głowy i szyi rak krtaniowej części gardła rokuje najgorzej. Przeżycie 5-letnie wynosi zaledwie 20%. Bibliografia Przytrzymaji odkryj Onkologia. Podręcznik dla studentów i lekarzy, red. R. Kordek i in., Gdańsk 2013, s. 146–153. Najnowsze w naszym serwisie Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Wiktor Trela Ukończyłem dziennikarstwo i obecnie studiuję na V roku medycyny. Odbyłem wiele praktyk medycznych, brałem udział w szkoleniach i konferencjach. Aktywnie działam w organizacjach studenckich. Pasję medyczną łączę z naturalną chęcią opowiadania oraz pisania o niej. Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy

Gruczolaki są łagodnymi nowotworami, które tworzą się z tkanki nabłonkowej gruczołów wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego. Gruczolaki najczęściej rozwijają się w pobliżu narządów, stąd w medycynie wyróżnia się gruczolaki przysadki, nadnercza, jelita grubego, tarczycy, wątroby, prostaty czy płuc. Niegroźnych

Gronkowce są patogenami bakteryjnymi, kolonizującymi błony śluzowe i skórę, ale i wywołującymi u ludzi wiele różnych schorzeń. Szacuje się, że nosicielami gronkowca może być nawet 25–30% całej populacji ludzkiej. Jak wykryć gronkowca i czy jest on groźny dla człowieka? Leczenie gronkowca złocistego – najważniejsze badania Gronkowce są wyjątkowo odporne na działanie temperatury i na antybiotyki. Obecnie znane są 32 gatunki gronkowców, z których 16 powoduje zakażenia u ludzi. Do najczęściej spotykanych należą Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus lugdunensis, Staphylococcus haemolyticus oraz Staphylococcus aureus, czyli gronkowiec złocisty. Jak wykryć gronkowca złocistego? Rozpoznania zakażenia gronkowcem dokonuje lekarz na podstawie określonych objawów klinicznych oraz wyników badań mikrobiologicznych, w których wykazano obecność gronkowców w pozyskanym od chorego materiale. Dodatkowo, jeśli chory podejrzewa zatrucie pokarmowe, podejrzany posiłek lub składnik pożywienia można przesłać do pracowni mikrobiologicznej, dla wykrycia toksyny lub szczepu gronkowca, które ją wytworzył. Podstawowym badaniem laboratoryjnym jest posiew materiału pobranego od chorego. Materiał może stanowić krew, plwocina, ropna wydzielina z rany, płyn stawowy, a w przypadku zapalenia piersi – mleko matki. Niekiedy pobiera się kilka próbek z różnych miejsc. Posiew z nosa pozwala na wykrycie nosicielstwa gronkowca. Następnie próbki umieszcza się na pożywce i inkubuje dla oceny wzrostu gronkowca. Jeżeli wynik jest pozytywny, wykonuje się badanie wrażliwości wyizolowanego gronkowca na antybiotyki, tzw. antybiogram. Hodowla materiału trwa zazwyczaj około 24–48 godzin, dostępne są też szybkie testy, które dają wynik już po kilku godzinach. Diagnostyka i leczenie gronkowca złocistego mogą być trudne, gdyż u nosicieli może występować kilka gatunków gronkowca jednocześnie. Gronkowiec złocisty na skórze, w nosie i gardle – objawy Lekarz diagnozuje i wdraża leczenie gronkowca złocistego na podstawie określonych objawów. Zakażenie wywołane przez Staphylococcus aureus może mieć charakter infekcji miejscowej lub uogólnionej. Część chorób wywołują toksyny gronkowcowe. Zakażenia miejscowe występują przede wszystkim wtedy, gdy gronkowiec złocisty wywołuje infekcje skóry i tkanki podskórnej, mogące charakteryzować się obecnością wydzieliny ropnej. Do infekcji tego typu należą czyraki, liszajec, zapalenie mieszków włosowych, ropnie, zapalenie gruczołów potowych i zapalenie gruczołu mlekowego. Rzadziej obserwuje się zapalenia tkanki podskórnej lub zapalenie powięzi. Szczególnie niebezpieczne i zagrażające życiu może być martwicze zapalenie powięzi, które w większości wypadków wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. Gronkowiec złocisty wywołuje również bakteryjne zapalenie spojówek, nawracające infekcje dróg oddechowych, zapalenie zatok, ucha środkowego, może powodować ropnie okołomigdałkowe, które wymagać mogą zabiegu chirurgicznego. Jak można zarazić się gronkowcem? Wystarczy drobne zranienie skóry lub zjedzenie zakażonego pokarmu. Oprócz zakażeń miejscowych Staphylococcus aureus wywołuje zakażenia inwazyjne, do których należą niezwykle niebezpieczna posocznica oraz zapalenie wsierdzia. Zakażenia, najczęściej w następstwie urazu lub zabiegu chirurgicznego, mogą obejmować płuca, narząd ruchu, nerki lub ośrodkowy układ nerwowy. Gronkowiec złocisty jest jednym z kluczowych czynników etiologicznych ostrego pierwotnego zapalenia kości i stawów. Objawami, które wywołują enterotoksyny gronkowca złocistego, są gronkowcowy wstrząs toksyczny, który charakteryzuje się wysoką gorączką, rozlanymi zmianami skórnymi, bólami mięśni, wymiotami i biegunką oraz zatrucia pokarmowe. Jeżeli pacjent ma nawracające bóle głowy w okolicy zatok, częste infekcje migdałków i gardła, na jego skórze pojawiają się trudno gojące się rany lub inne, niepokojące zmiany, powinien rozważyć diagnostykę w kierunku zakażenia Staphylococcus aureus, by w przypadku wyniku dodatniego jak najpilniej wdrożyć odpowiednie leczenie. Czy gronkowiec jest wyleczalny? Przyczyny i leczenie Jak można zarazić się gronkowcem złocistym? Przyczyną zakażenia mogą być nie tylko uszkodzenia skóry czy zjedzenie zakażonego pokarmu, styczność z zakażoną osobą – gronkowiec przenosić się może drogą kropelkową. Bakterię mogą być przenoszone przez naczynia, sztućce, ręczniki itd. Do zakażenia może dojść w warunkach szpitalnych, w oddziałach chirurgicznych, intensywnej terapii i innych. Źródłem zakażenia mogą być wenflony, cewniki i sprzęt medyczny, którego zastosowanie wymagało przerwania ciągłości tkanek. Leczenie gronkowca złocistego bywa trudne i polega na stosowaniu odpowiedniego antybiotyku. To czy gronkowiec jest wyleczalny w krótkim czasie, zależy także od tego, czy dany szczep jest metycylinooporny. Jeśli podejrzewasz u siebie zakażenie gronkowcem, wykonaj niezbędne badania lub skonsultuj objawy ze specjalistą na stronie DIAGNOSTYKI. Im szybciej wykryjesz przyczynę choroby, tym większa szansa na jej skuteczne wyleczenie. Bibliografia: Magdalena Rogalska, Zakażenia gronkowcowe, Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii, Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku, Medycyna Praktyczna – Portal dla Pacjentów, Zakażenia ran gronkowcem złocistym, Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA),
Rak jądra jest jednym z najczęstszych nowotworów u młodych mężczyzn. Wczesna diagnoza, skuteczne leczenie i wsparcie pacjentów odgrywają kluczową rolę w zwalczaniu tej choroby. W tym poradniku dowiesz się więcej o przyczynach raka jądra, jego charakterystyce, objawach oraz rokowaniach.
Co to jest rak przełyku? Rak przełyku to nowotwór złośliwy rozwijający się w przełyku. W zależności od typu komórek, z których wywodzi się ten nowotwór, może mieć budowę płaskonabłonkową (ta postać rozwija się przede wszystkim w górnej i środkowej części przełyku) lub gruczołową (w dolnej części przełyku). Jakie są czynniki ryzyka zachorowania na raka przełyku? W Polsce główne czynniki ryzyka to palenie tytoniu i spożywanie alkoholu – dotyczy to przede wszystkim raka płaskonabłonkowego. W przypadku raka gruczołowego rozwijającego się w dolnej części przełyku istotnym czynnikiem ryzyka jest tzw. refluks żołądkowo-przełykowy, w którego następstwie może dojść do zniszczenia prawidłowego nabłonka występującego w przełyku i zastąpienia go przez inny typ nabłonka (tzw. metaplazja jelitowa albo przełyk Barreta), a następnie do rozwoju raka w obrębie tego nieprawidłowego nabłonka. Jakie są objawy raka przełyku? Rak przełyku przez długi czas przebiega bezobjawowo. Dolegliwości pojawiają się, kiedy dojdzie do zwężenia przełyku, które powoduje utrudnione połykanie pokarmów – najpierw stałych, a następnie płynnych. Najczęstsze objawy do trudności z przełykaniem pokarmów stałych (tzw. dysfagia), niezamierzone zmniejszenie masy ciała i ból towarzyszący połykaniu kęsów pokarmu (tzw. odynofagia). Rzadziej występuje duszność, kaszel, chrypka i ból w klatce piersiowej za mostkiem. Postęp choroby prowadzi do niedożywienia i wyniszczenia, niedoborów pokarmowych. Jeśli w przebiegu raka przełyku dojdzie do przerzutów, występują wtedy objawy związane z narządem, który został zajęty przez przerzuty. Dzieje się tak w przypadku znacznego zaawansowania choroby, np. może dojść do powiększenia się węzłów chłonnych, zwłaszcza nad lewym obojczykiem, powiększenia wątroby. W jaki sposób rozpoznaje się raka przełyku? Kiedy pacjent zgłasza się do lekarza, podając objawy wskazujące na występowanie raka przełyku, oprócz zebrania wywiadu oraz zbadania pacjenta, lekarz kieruje na badania dodatkowe, które są niezbędne do potwierdzenia lub wykluczenia rozpoznania. Najważniejszą metodą diagnostyczną, które umożliwia lekarzowi obejrzenie wnętrza przełyku jest endoskopia. Badanie do polega na wprowadzeniu przez usta do przełyku wąskiej giętkiej rurki, za pomocą której lekarz może obejrzeć błonę śluzową przełyku oraz – w razie potrzeby – pobrać materiały do badania mikroskopowego. Podczas endoskopii często stosuje się specjalne metody ułatwiające lekarzowi dostrzeżenie wczesnych zmian nowotworowych w obrębie nabłonka wyścielającego wnętrze przełyku (np. użycie odpowiedniego barwnika lub obrazowanie z użyciem światła o odpowiedniej długości fali). W diagnostyce guzów przełyku stosuje się także ultrasonografię endoskopową (tj. endoskop wyposażony w głowicę ultrasonografu). Dzięki temu można ocenić budowę ściany przełyku (w tym także głębokość, na jaką sięga guz przełyku; możliwa jest również ocena, czy guz ten wychodzi poza ścianę przełyku i – być może – sięga do sąsiednich narządów; za pomocą endosonografii można także ocenić okołoprzełykowe węzły chłonne, a nawet wykonać ich biopsję!). To bardzo istotne informacje, na ich podstawie bowiem dokonuje się tzw. oceny zaawansowania miejscowego raka. W diagnostyce raka przełyku ocenia się także jamę brzuszną (zwykle wykonuje się USG brzucha) oraz płuca (RTG klatki piersiowej). Badania te, wykonywane rutynowo w przypadku oceny zaawansowania większości nowotworów złośliwych, pozwalają ustalić, czy doszło do utworzenia przerzutów odległych w płucach, wątrobie i innych narządach. Inne badania obrazowe wykonuje się w zależności od potrzeb – często korzysta się zwłaszcza z tomografii komputerowej klatki piersiowej i szyi. W jaki sposób leczy się raka przełyku? Metoda leczenia raka przełyku zależy od lokalizacji, czyli odcinka przełyku, w którym nowotwór się rozwinął, jego typu histologicznego (rak płaskonabłonkowy lub gruczołowy) i zaawansowania. W przypadku wszystkich postaci raka, które rozwinęły się w piersiowym lub brzusznym odcinku przełyku, leczenie z wyboru to operacja. Polega ona na wycięciu przełyku – zazwyczaj konieczne jest jednoczesne otwarcie klatki piersiowej i jamy brzusznej, czasem wykonuje się także dodatkowe cięcie na szyi. Po wycięciu przełyku brakujący odcinek przewodu pokarmowego zastępuje się zazwyczaj przesuniętym do klatki piersiowej żołądkiem albo odpowiednio przygotowanym fragmentem jelita grubego lub cienkiego. Jeśli pacjent z powodu innych chorób towarzyszących nie może zostać zoperowany, wówczas leczenie polega zwykle na zastosowaniu radiochemioterapii. W przypadku raka rozwijającego się w szyjnej części przełyku leczeniem z wyboru jest nie operacja, a radiochemioterapia. U pacjentów, u których doszło do zwężenia przełyku w stopniu uniemożliwiającym przyjmowanie pokarmów, wykonuje się udrożnienie zwężonego odcinka za pomocą odpowiednich narzędzi (np. tzw. stentów, czyli rozprężających się rurek wykonanych z metalowej siatki). Stosuje się także inne metody, takie jak elektrokoagulacja, terapia laserowa lub koagulacja argonowa. W rzadszych, bardziej zaawansowanych przypadkach można wykonać także zabieg wytworzenia tzw. gastrostomii przezskórnej, czyli połączenia żołądka ze skórą, dzięki czemu pacjent może być odżywiany. Jak wspomniano, chorzy na raka przełyku są zwykle wychudzeni – niedostateczny stan odżywienia bardzo istotnie zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych, dlatego tak istotne jest przedoperacyjne przygotowanie żywieniowe. W przypadku raka przełyku o niewielkim zaawansowaniu i lokalizacji innej niż szyjna, leczenie rozpoczyna się od operacji. Jednak w przypadku większego zaawansowania wyjściowego zaleca się, aby leczenie operacyjne poprzedzić skojarzoną radiochemioterapią. Należy jednak zaznaczyć, że wciąż trwają badania nad właściwą sekwencją leczenia chorych na raka przełyku. Nie ulega jednak wątpliwości, że – z wyjątkiem raka szyjnego odcinka przełyku – najważniejszym etapem leczenia jest operacja wycięcia przełyku. Jakie jest rokowanie u chorych na raka przełyku? Ze względu na to, że choroba zostaje zazwyczaj rozpoznana dopiero w zaawansowanym stadium, większość pacjentów przeżywa tylko kilka miesięcy. Średni odsetek przeżyć 5-letnich wynosi 5–10%. Lekarz: liczą się tygodnie. Szybkość i sprawność diagnozowania raka trzustki powinny ulec poprawie, gdyż to trudny nowotwór. I nie "wybacza" przedłużającej się diagnostyki – tu liczą się tygodnie, a nie miesiące. Podjęcie leczenia jest koniecznością – pisze dr n. med. Leszek Kraj, onkolog kliniczny. milanvirijevic/getty images Leczenie nowotworu jelita grubego determinowane jest wieloma czynnikami, spośród których szczególne miejsce zajmuje stadium zaawansowania. Terapia ukierunkowana jest na guz miejscowo, np. zabieg operacyjny, i ogólnoustrojowo na komórki nowotworowe, np. chemioterapia Nowotwory jelita grubego stanowią istotny problem onkologiczny w Polsce. Według statystyk Krajowego Rejestru Nowotworów są trzecim najczęściej występującym nowotworem u mężczyzn i drugim u kobiet. Zajmują drugie i trzecie miejsce, odpowiednio u mężczyzn i kobiet, w strukturze umieralności z powodu chorób nowotworowych. Leczenie nowotworu jelita grubego opiera się na zabiegu operacyjnym, radio- i chemioterapii, terapii celowanej. Czym determinowana jest strategia leczenia nowotworu jelita grubego? Wybór optymalnego sposobu leczenia nowotworu jelita grubego determinowany jest wieloma czynnikami, lecz szczególne miejsce zajmuje stadium zaawansowania. Powszechnie przyjętą klasyfikacją stopnia zaawansowania raka jelita grubego jest TNM, gdzie poszczególne litery oznaczają: T – zajęcie okolicznych tkanek i wielkość guza, N – zajęcie węzłów chłonnych, M – rozsiew raka po organizmie, czyli obecność przerzutów. Stadium Opis Kategoria 0 Rak in situ (tzn. ograniczony do jednej tkanki narządu, nie przekracza jej granicy) – nowotwór złośliwy ograniczony do błony śluzowej, ale nienaciekający podśluzowej. Brak przerzutów w węzłach chłonnych i przerzutów odległych. Zlokalizowany rak jelita grubego 1 Guz nacieka na błonę podśluzową lub mięśniówkę właściwą. Brak przerzutów w węzłach chłonnych i przerzutów odległych. Zlokalizowany rak jelita grubego 2A Guz nacieka przez mięśniówkę właściwą na błonę podsurowiczą lub okoliczne tkanki przestrzeni wewnątrzotrzewnowej. Brak przerzutów w węzłach chłonnych i przerzutów odległych. Zlokalizowany rak jelita grubego 2B Guz powoduje perforację otrzewnej lub nacieka na inne struktury bądź narządy, lub przylega do nich. Brak przerzutów w węzłach chłonnych i przerzutów odległych. Zlokalizowany rak jelita grubego 3A Guz nacieka na błonę podśluzową lub mięśniówkę właściwą. Przerzuty w 1–3 miejscach lub w regionalnych węzłach chłonnych. Brak przerzutów odległych. Zlokalizowany rak jelita grubego 3C Guz nacieka na błonę podsurowiczą, powoduje perforację otrzewnej lub nacieka na inne struktury bądź narządy, lub przylega do nich. Przerzuty w 1–3 miejscach lub w regionalnych węzłach chłonnych. Brak przerzutów odległych. Zlokalizowany rak jelita grubego 4 Dowolna postać T i N. Nowotwór rozprzestrzenił się do odległych narządów. Zaawansowany rak jelita grubego Czy rak jelita grubego jest wyleczalny? Rokowania zależą od stopnia zaawansowania choroby. Im zmiana zostanie wykryta wcześniej, tym większe jest prawdopodobieństwo pomyślności terapii. Całkowite wyleczenie możliwe jest w przypadku radykalnego zabiegu chirurgicznego. Rak jelita grubego w stadium rozsiewu jest chorobą nieuleczalną. Jak leczy się raka jelita grubego? Leczenie nowotworu jelita grubego łączy kilka metod: działających miejscowo na guz – radioterapia, zabieg chirurgiczny, działających ogólnoustrojowo na komórki nowotworowe – celowana terapia biologiczna, chemioterapia. Chirurgiczne leczenie raka jelita grubego skupia się na usunięciu guza pierwotnego, a w przypadku zaawansowanej choroby także przerzutów. Guz powinien być wycięty przy zachowaniu odpowiednich marginesów zdrowych tkanek. Do zapewnienia radykalności zabiegu w guzach położonych w okrężnicy wystarcza 5 cm bliższego i dalszego marginesu. Nie dotyczy to długości marginesu dystalnego w przypadku nisko położonego guza odbytnicy. Badacze donoszą, że w około 5% przypadków długość występujących tu nacieków przekracza 1 cm, i to ich nasilenie determinuje wielkość marginesu. Lekarz usuwa także część węzłów chłonnych znajdujących się w pobliżu guza. Radioterapii zazwyczaj nie stosuje się w leczeniu raka okrężnicy, za to powszechnie w przypadku raka odbytnicy. Przed operacją radioterapia prowadzi do zmniejszenia nowotworu, ułatwia usuwanie i zmniejsza ryzyko nawrotu choroby. Z kolei po operacji stosuje się ją, kiedy istnieje podejrzenie, że w ciele pozostała pewna część nowotworu. Uzupełnieniem radioterapii i leczenia operacyjnego raka jelita grubego bywa przeważnie chemioterapia, która po zabiegu podnosi odsetek wyleczeń u osób charakteryzujących się dużym ryzykiem nawrotu, a przed zabiegiem dodatkowo zmniejsza guza. Terapie celowane stosuje się w rozprzestrzenionej chorobie nowotworowej. Tabela przedstawia schematy leczenia raka jelita grubego w zależności od położenia i stopnia zaawansowania. Stopień zaawansowania Okrężnica Odbytnica 0 Leczenie endoskopowe Leczenie endoskopowe 1 Leczenie chirurgiczne Leczenie chirurgiczne – przy nisko położonym guzie, bez naciekania na zwieracze zastosować można wycięcie miejscowe z dostępu przez odbyt (TEM) 2 Leczenie chirurgiczne, chemioterapia w szczególnych przypadkach, np. złych rokowań, niskiego stopnia zróżnicowania nowotworu Radioterapia, leczenie chirurgiczne, chemioterapia 3 Leczenie chirurgiczne, chemioterapia Radioterapia, chemioterapia, leczenie chirurgiczne plus chemioterapia uzupełniająca po radioterapii przedoperacyjnej i radykalnym zabiegu chirurgicznym 4 Leczenie chirurgiczne, chemioterapia, radioterapia. Postępowanie operacyjne zależy od możliwego do osiągnięcia celu – uwolnienie od objawów niedrożności przewodu pokarmowego bądź próba leczenia radykalnego – resekcja guza pierwotnego przy jednoczesnej lub odroczonej resekcji przerzutów. Zobacz film: Rak jelita Bibliografia: 1. A. Deptała, Wojtukiewicz, Rak jelita grubego, Termedia sp. z Warszawa 2018. 2. R. Zyśk, P. Wysocki, L. Wyrwicz, Rak jelita grubego społeczne znaczenie zmian w zakresie epidemiologii i możliwości leczenia w Polsce, [w:] „Onkologia w Praktyce Klinicznej”, 2014, 10(4), s. 212–223. 3. A. Rutkowski, Leczenie chirurgiczne raka jelita grubego w Polsce, [w:] „Gastroenterologia Kliniczna”, 2013, 5(4), s. 152–161. 4. A. Łacko, Rak jelita grubego, [w:] „Postępy Nauk Medycznych”, 2011, XXIV(2), s. 137–145. Czy artykuł okazał się pomocny? Leczenie nowotworów jamy ustnej i gardła zależy przede wszystkim od tego, ile czasu minęło do rozwoju choroby do jej zdiagnozowania. Im wcześniej rak zostanie rozpoznany, tym szanse na wyleczenie są większe. Niestety, z doświadczeń lekarzy wynika, że pacjenci zgłaszają się do nich już w zaawansowanym stadium choroby.
Co to jest rak gardła? Rak gardła powstaje na skutek niekontrolowanego przez organizm wzrostu nieprawidłowych komórek w obrębie jednej z trzech części anatomicznych gardła: nosogardła, gardła środkowego lub gardła dolnego. Jakie czynniki sprzyjają zachorowaniu na raka gardła? Do głównych czynników ryzyka zachorowania na raka gardła należą: picie alkoholu i palenie papierosów (zwłaszcza stosowanie obu tych używek jednocześnie), żucie tytoniu lub ziaren betelu, zakażenie ludzkim wirusem brodawczaka (human papilloma virus - HPV). Ponadto większą liczbę zachorowań stwierdza się w grupie osób po 65. roku życia, mężczyzn, osób rasy czarnej oraz narażonych na kontakt z niklem, azbestem i oparami kwasu siarkowego. Jakie są objawy nowotworów gardła? Objawami nowotworu gardła mogą być: zmiana brzmienia głosu, uczucie zatkania nosa, uporczywe krwawienia z nosa, trudności w oddychaniu przez nos, zatykanie się jednego ucha, zwłaszcza przy połykaniu, chrypka, trudności w połykaniu, uczucie przeszkody w obrębie gardła, uporczywy ból gardła, ból ucha, wyczuwalne zgrubienie w obrębie szyi, kaszel, problemy z oddychaniem, niewyjaśniona utrata masy ciała. Jak się rozpoznaje raka gardła? Pierwszym elementem badania w przypadku podejrzenia raka gardła jest zebranie dokładnego wywiadu. Lekarz zapyta o przebieg dolegliwości, choroby towarzyszące, przyjmowane leki oraz palenie papierosów, spożycie alkoholu i inne używki (np. popularne w niektórych rejonach Azji żucie betelu). Następnym krokiem jest ogólne badanie lekarskie, a następnie badanie laryngologiczne, obejmujące jamę ustną, nosową, krtań i wszystkie piętra gardła. Badanie to, będące elementem pełnej oceny larynogologicznej, wykonuje się za pomocą specjalnych lusterek oraz innych narzędzi wspomagających. Jeśli podczas badania uda się znaleźć miejsce, które może być ogniskiem choroby, lekarz pobiera wycinek błony śluzowej z tego miejsca. Uzyskany w ten sposób fragment tkanki zostanie zbadany pod mikroskopem. Badanie mikroskopowe pozwoli stwierdzić, czy zauważona zmiana jest nowotworem, czy nie, oraz czy jest to nowotwór złośliwy. Lekarz patolog oceniający tkankę pod mikroskopem może także określić, jakiego typu jest to nowotwór. Uzyskanie odpowiedniego materiału do badania mikroskopowego czasem wymaga innych działań, a decyzja o wyborze konkretnej metody zależy od rozmiarów i umiejscowienia podejrzanego ogniska. Niekiedy trzeba przeprowadzić biopsję chirurgiczną, czyli wyciąć fragment lub całą tkankę podejrzaną o rozrost nowotworowy, lub wykonać biopsję aspiracyjną cienkoigłową (pobrać komórki z ogniska choroby za pomocą odpowiedniej igły i strzykawki) czy też biopsję laryngoskopową (za pomocą elastycznego endoskopu wprowadzanego zazwyczaj przez nos do gardła). W przypadku stwierdzenia podejrzanych, powiększonych węzłów chłonnych okolic szyi i nad obojczykami, lekarz zazwyczaj zleca wykonanie biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej (BAC) tych węzłów. Kolejnym ważnym elementem diagnostyki i oceny zaawansowania raka gardła są badania obrazowe. Można w tym celu wykonać badanie techniką: tomografii komputerowej, pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), rezonansu magnetycznego lub RTG. Wspomniane wcześniej badanie endoskopowe (laryngoskopia), oprócz możliwości uzyskania materiału do badania mikroskopowego, pozwala także na ocenę zaawansowania choroby za pomocą bezpośredniego oglądania zmian nowotworowych w gardle. Jak się leczy raka gardła? Do głównych technik stosowanych w leczeniu raka gardła należą leczenie chirurgiczne, radioterapia i chemioterapia. W zależności od rodzaju, umiejscowienia oraz zaawansowania nowotworu, odpowiednie leczenie może objemować jedną z nich lub kombinację kilku metod. Chirurgia Rola leczenia operacyjnego jest w głównej mierze uzależniona od umiejscowienia zmian nowotworowych. W zależności od lokalizacji oraz rozmiarów guza, stosuje się różne zabiegi operacyjne. Często leczenie chirurgiczne łączy się z napromienianiem wykonywanym przed lub po operacji. W przypadku małych, ograniczonych zmian, możliwe jest zastosowanie chirurgii minimalnie inwazyjnej, czyli endoskopowej lub laserowej. Dzięki takim zabiegom udaje się w dużej mierze zachować funkcje fizjologiczne gardła oraz uniknąć wytworzenia rozległej, okaleczającej blizny. Niestety, w razie zmian bardziej zaawansowanych zwiększa się także rozległość zabiegu chirurgicznego. Czasem konieczne jest wycięcie części gardła wraz z częścią krtani oraz strunami głosowymi, co może powodować częściową lub zupełną utratę zdolności mówienia, przy zachowaniu zdolności połykania. W niektórych przypadkach elementem i następstwem leczenia operacyjnego jest wytworzenie tracheostomii, czyli sztucznego otworu na szyi, prowadzącego bezpośrednio do tchawicy, aby umożliwić pacjentowi oddychanie po zabiegu. Zazwyczaj tracheostomia z powodu raka gardła jest wytwarzana na stałe. U chorych, u których doszło do powstania przerzutów raka gardła w węzłach chłonnych szyi, może być koniecze usunięcie wszystkich węzłów chłonnych szyi. Radioterapia Leczenie napromienianiem, czyli radioterapia, polega na zastosowaniu promieniowania o dużej energii, w celu zniszczenia komórek nowotworowych. Ponieważ sąsiadujące z nowotworem zdrowe komórki ulegają zniszczeniu podczas napromieniania w równym stopniu jak komórki nowotworowe, stosuje się szereg metod mających ograniczyć niekorzystne działanie radioterapii. W przypadku napromieniania gardła jednym z elementów planowania leczenia jest wykonanie specjalnej maski, mającej utrzymywać głowę chorego w odpowiedniej pozycji podczas napromieniania, tak, aby zminimalizować działania niepożądane w okolicznych tkankach. W niektórych mało zaawansowanych przypadkach raka gardła, możliwe jest wyleczenie choroby przy użyciu wyłącznie radioterapii. Radioterapia jest nieodłącznym elementem leczenia raka gardła. W przypadku nowotworu nosowej części gardła jest to podstawowy sposób leczenia, natomiast gdy ma on lokalizację krtaniową, stosuje się ją zazwyczaj jako uzupełnienie leczenia chirurgicznego, przed lub po operacji. Chemioterapia Dodatkowym leczeniem, uzupełniającym możliwości chirurgii i napromieniania, jest chemioterapia. Pomaga ona w zniszczeniu tkanek raka gardła zwłaszcza u chorych na bardziej zaawansowany nowotwór. Terapia celowana W przypadku niektórych rodzajów nowotworów gardła można zastosować specjalny rodzaj leczenia, określany jako leczenie celowane. Polega ono na stosowaniu preparatów uszkadzających jedynie komórki nowotworu. Wiele takich leków jest obecnie poddawanych badaniom klinicznym. Czy można uniknąć zachorowania na raka gardła? Istnieje szereg zachowań, które mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na nowotwór złośliwy gardła. Należą do nich: zaprzestanie używania tytoniu w jakiejkolwiek postaci, ograniczenie spożycia alkoholu, unikanie betelu, ograniczenie ekspozycji na czynniki chemiczne, takie jak nikiel, azbest, kwas siarkowy, unikanie zachowań zwiększających ryzyko zakażenia jamy ustnej HPV (seks oralny).
Rak krtaniowej części gardła (gardła dolnego) - objawy Zmiany nowotworowe pojawiają się między częścią ustną gardła a górną częścią przełyku. rak głośni obejmuje struny głosowe, co objawia się głównie chrypką, która, mimo leczenia, utrzymuje się ponad 2 tygodnie.
Rak gardła to choroba, której leczenie wymaga współpracy laryngologa i onkologa. Dopiero po badaniu przedmiotowym i zinterpretowaniu wyników badań histopatologicznych, lekarz może podjąć decyzję o dalszym postępowaniu. Sprawdź, jakie badania przeprowadza się w celu zdiagnozowania raka gardła, jak wygląda leczenie tego typu nowotworu i którzy pacjenci rokują najlepiej. Rak gardła to choroba, której leczenie wymaga współpracy laryngologa i onkologa Leczenie raka gardła obejmuje farmakoterapię, radioterapię, chemioterapię, a także zabiegi operacyjne, które polegają na wycięciu części, a nawet całości gardła wraz z guzem nowotworowym. W skrajnych przypadkach możliwe jest jedynie leczenie paliatywne. Decyzję, która metoda leczenia jest najlepsza dla pacjenta, podejmuje lekarz po analizie wyników badań. Rak gardła - diagnostyka W przypadku podejrzenia raka gardła lekarz w pierwszej kolejności wykonuje badanie endoskopowe. Inną metodą badania może być laryngoskopia, czyli dokładne badanie całego aparatu głosowego. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, lekarz pobiera wycinki tkanki nowotworowej do biopsji. Ostateczne rozpoznanie stawia się bowiem w oparciu o badanie histopatologiczne. Pomocne są także badania obrazowe, takie jak RTG, tomografia komputerowa (CT), rezonans magnetyczny (MRI) oraz pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa (PET). Rak gardła - rokowania Najlepsze rokowania mają pacjenci, u których rozpoznano chorobę we wczesnym stadium rozwoju. Wczesne postaci choroby dają 90% przeżycie 5 lat od momentu rozpoznania. Jednak chorych bardzo rzadko niepokoją pierwsze objawy raka gardła, ponieważ są podobne do zwykłej infekcji układu oddechowego. Dlatego najczęściej chorobę diagnozuje się w zaawansowanym stadium. Wówczas najlepiej rokują pacjenci z rakiem części ustnej gardła. W ciągu 5 lat od rozpoznania choroby przeżywa ok. 70 proc. chorych. W przypadku nowotworu jamy nosowo-gardłowej rokowania nie są korzystne. Jak pokazuje doświadczenie lekarzy, większość osób, u których zdiagnozowano ten typ raka gardła, umiera w ciągu 5 lat od rozpoznania choroby. Jednak do najgorzej rokujących nowotworów nie tylko gardła, lecz także głowy i szyi, należy rak krtaniowej części gardła. Jak wynika z badań, w ciągu 5 lat od momentu rozpoznania, przeżywa jedynie co piąty pacjent. Rak gardła - leczenie Możliwości leczenia zależą od wielu czynników, takich jak stadium zaawansowania choroby, położenie guza, wieku chorego i innych chorób, z którymi się zmaga. Farmakoterapia W przypadku zdiagnozowania raka gardła najczęściej stosuje się Cetuksymab (Erbitux), który hamuje rozrost komórek nowotworowych. Zwykle jest on kojarzony z radioterapią (w zaawansowanym stadium choroby) i chemioterapią (w chorobie nawracającej i/lub z przerzutami). Radioterapia We wczesnym stadium choroby pomocna może być radioterapia. W zaawansowanym stadium choroby radioterapia może być połączona z chemioterapią i leczeniem chirurgicznym. Mikrolaryngoskopia Zmiany nowotworowe, które są ograniczone do powierzchni gardła lub strun głosowych, mogą być usunięte podczas operacji endoskopowej, przy pomocy konwencjonalnych narzędzi mikrochirurgicznych (kleszczyki) lub przy pomocy promienia lasera CO2. Laryngektomia W przypadku mniejszych guzów umiejscowionych w dolnej części gardła, lekarz może zastosować laryngektomię - zabieg polegający na częściowym lub całkowitym wycięciu krtani. Po zabiegu większość pacjentów zachowuje zdolność mówienia i oddychania. W skrajnych przypadkach konieczne jest usunięcie całej krtani. Wtedy tchawica zostaje połączona z otworem w gardle, aby umożliwić pacjentowi oddychanie. Tylko u nielicznych pacjentów konieczne jest usunięcie części lub całości gardła (pharyngectomy). Chirurgiczne usunięcie całego gardła zazwyczaj obejmuje usunięcie strun głosowych. Podczas operacji lekarz przebudowuje lub odtwarza gardło w celu ułatwienia przełykania.
W zaawansowanym stadium choroby rak żołądka jest nieuleczalny, dlatego wczesne objawy, takie jak uczucie pełności i bóle w nadbrzuszu, brak apetytu, szybkie chudnięcie, trudności z przełykaniem czy smoliste stolce, powinny skłonić do wizyty u lekarza i diagnostyki w kierunku raka żołądka.
Ekspert medyczny artykułu Nowe publikacje Rak gardła: kto jest zagrożony, typowe objawy, metody leczenia хCała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną. Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć. Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter. Epidemiologia Przyczyny Objawy Formularze Komplikacje i konsekwencje Diagnostyka Leczenie Z kim się skontaktować? Zapobieganie Prognoza Chociaż nazwa „gardło” w anatomii nie pojawia się, a termin „gardło gardłowe” jest stosowany w medycynie, rak gardła lub krtani jest rozpoznawany, gdy złośliwe nowotwory tworzą się w gardle i krtani. Epidemiologia Dane wykorzystywane przez statystyki dotyczące raka mogą mieć pewne różnice. Zgodnie z jedną informacją, guzy krtaniowo-gardłowe stanowią około 4% przypadków, według innych danych, do 12-15%. Według American Cancer Society, rak więzadła gardła rozpoznaje się w 25-28% przypadków klinicznych, a 90-95% nowotworów to rak płaskonabłonkowy. W Europie co roku zgłaszanych jest prawie 50 tysięcy nowych przypadków tej choroby. Główna kategoria wiekowa wynosi od 45 do 65 lat, chociaż według Międzynarodowej Klasyfikacji Raka Dzieci (ICCC) można wykryć raka gardła dziecka, a najczęściej jest to mięśniakomięsak prążkowany. U mężczyzn rak gardła występuje pięć do siedmiu razy częściej niż u kobiet. National Cancer Registry of Ukraine stwierdza, że rak krtaniowo-gardłowy stanowi nieco ponad 5% onkodiagnostyki na 100 tysięcy mieszkańców (dla porównania: w krajach skandynawskich odsetek ten wynosi 1,4%). U 43% pacjentów z onkologią krtani i gardła oczekiwana długość życia nie przekracza 12-15 miesięcy. Dlatego nie ma sensu zadawać pytania - czy umierają na raka gardła? [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9] Przyczyny rak gardła Specyficzne przyczyny raka krtani i gardła są nieznane, więcej szczegółów - Przyczyny raka A patogeneza nowotworu złośliwego polega na mutacjach DNA (błędna replikacja) w komórkach wyściełających krtaniowo-gardło tkanek, ze wzrostem tworzenia się enzymu polimerazy PARP-1 (poli-ADP-ryboza typu 1). W rezultacie rozpoczyna się zwiększona niekontrolowana proliferacja i wzrost tkanek, które tworzą nietypowe ognisko, czyli strukturalnie nieprawidłowe komórki (które tworzą sam nowotwór). Jednocześnie translokacja czynnika indukującego apoptozę (AIF) z mitochondriów do jądra zachodzi w komórkach, a także zubożenie koenzymu reakcji redoks (NAD), co prowadzi do śmierci komórki. Lekarze określają czynniki ryzyka dla onkologii krtani i gardła, takie jak palenie; nadużywanie alkoholu; narażenie na zanieczyszczenia powietrza (azbest, ołów, nikiel, kwas siarkowy, formaldehyd itp.); GERD (choroba refluksowa przełyku); wirus opryszczki typu IV (wirus Epsteina-Barra). Zwiększa ryzyko raka krtani i gardła - wirusa ludzkiego brodawczaka przenoszonego przez człowieka, który może być zainfekowany przez seks oralny - z rozwojem brodawczaków krtani lub fałdów głosowych. Onkogenne typy HPV są niebezpieczne (31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66, 68, 73). Według ekspertów American Cancer Society, w 60% przypadków rak gardła u osób niepalących jest związany z zakażeniem tym wirusem. Rak gardła występuje również częściej w przypadku dziedzicznego zespołu Plummer-Vinsona lub genetycznie wywołanej niedokrwistości Fanconiego. Czy ciąża może wywołać raka gardła? Wzrost złośliwych nowotworów tej lokalizacji nie dotyczy procesów indukowanych hormonalnie, a jego etiologiczny związek z ciążą nie został zidentyfikowany (chociaż istnieją receptory hormonów płciowych w tkankach strun głosowych). Postawiono hipotezę, że na tle osłabienia ciążowego układu odpornościowego można aktywować utajony wirus brodawczaka (w tym typy onkogenne). Czy rak gardła jest przenoszony z chorego na zdrowego? Obecnie badania naukowe wykazały, że rak jest chorobą niezakaźną: komórki nowotworowe nie mogą być przenoszone. Oznacza to, że rak nie rozprzestrzenia się jako choroba zakaźna. Tylko opryszczka i wirusy HPV wymienione powyżej są zaraźliwe. [10], [11], [12], [13] Początkowy etap rozwoju złośliwych guzów krtaniowo-gardłowych może przebiegać bezobjawowo. A ogólnie uznane pierwsze objawy raka gardła objawiają się uczuciem dyskomfortu w krtani i gardle oraz zmianą tonu głosu (chrypka lub chrypka). Należy pamiętać, że w przypadku podglottycznej lokalizacji nowotworu ten symptom jest nieobecny, a jeśli guz rozrasta się nad fałdami głosowymi, podczas przełykania występuje ból gardła i ból, a także uczucie ciała obcego w gardle. Dalszy rozwój procesu patologicznego wraz z pojawieniem się nowych oznak pojawia się wraz ze wzrostem stadium choroby, co określa się zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Raka (TNM). Zatem typowe objawy raka gardła we wczesnych stadiach (stadium I) obejmują nieproduktywny (suchy) napadowy kaszel. Kiedy pojawiają się II i III etap, pacjenci są notowani: ciągłe uczucie śpiączki w gardle i nagły ból, ból głowy i ból ucha; przedłużający się kaszel i trudności w połykaniu; nieznaczna podwyższona temperatura ciała; obrzęk gardła lub szyi; utrata masy ciała i ogólne osłabienie. Jednocześnie stadium III charakteryzuje się dysfonią i afonią z powodu ograniczonej ruchomości krtani, a wizualizacja ujawnia przerzuty. Guz nadal rośnie, a stadium IV - z intensywnym bólem, krwawą plwociną podczas kaszlu, zadyszką, ciężką dysfagią, cuchnącym oddechem i wzrostem regionalnych węzłów chłonnych, z przerzutami (w tym odległymi) - uważa się za napędzaną formę choroby. Przydatne informacje również w materiale - Objawy raka gardła Formularze W onkologii rozróżnia się następujące typy nowotworów złośliwych dolnej części gardła: obszar zavistnevidnoy, fałd kulawy, rak gardła tylnego (gardło) i pierścień gardłowy limfadenoidalny. Czytaj więcej - Nowotwory złośliwe gardła A rak krtani - części gardła od nasady języka do tchawicy - wyróżnia się lokalizacją fałdów głosowych na guzie lub raku więzadeł gardła (w tym fałszywie lub przedsionkowo), guzach pod- lub ponadkręgowych (w 70% przypadków), jak również w epiglotis ( chrząstka nagłośniowa). Czytaj także - Rak krtani - Klasyfikacja Ponadto nowotwory migdałków gardłowych lub podniebiennych - rak migdałków - są wymienione jako rak gardła. Jeśli guz rozwinie się do wewnątrz, z naciekiem do struktur krtaniowo-gardłowej, rozpoznaje się endofityczny rak krtaniowo-gardłowy, jeśli następuje proliferacja tkanki w kierunku światła dróg oddechowych - egzofityczna (52%). Często jest ich kombinacja. W zależności od histologii różnią się: - rak płaskonabłonkowy gardła - rogowaciejący, nie zrogowaciały i wysoce zróżnicowany rak płaskonabłonkowy - główny typ nowotworu u dorosłych pacjentów; - gruczolakorak lub rak gruczołowy; - nabłoniak limfatyczny (guz Schminke), powstały w tkankach migdałków gardłowych. Najczęstszym typem nowotworów gardła u dzieci jest nowotwór złośliwy w tkance mięśniowej ścian gardła i krtani - mięśniakomięsak prążkowany. [14], [15] Komplikacje i konsekwencje Wśród powikłań i konsekwencji nowotworów krtaniowo-gardłowych eksperci zauważają: poważne problemy z oddychaniem aż do uporczywego zwężenia światła krtani; naruszenie unerwienia krtani wraz z rozwojem jej paraliżu; przerzuty do węzłów chłonnych tchawicy, bramek płucnych, szyjnego układu limfatycznego - z cofaniem się do bardziej odległych struktur. Posiadanie wspólnego czynnika ryzyka w postaci palenia zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju raka płuc i gardła jednocześnie lub kolejno. Dlatego pacjenci z rakiem krtani i gardła powinni być poddawani regularnym prześwietleniom klatki piersiowej lub CT w celu wczesnego wykrywania raka płuc. Według europejskich onkologów nawrót raka gardła w stadium I w ciągu pierwszych trzech lat po rozpoczęciu leczenia wynosi 5–13%, etap II 25–27%, etap III prawie 36%, etap IV 21%. U pacjentów z zaawansowanym rakiem krtani odsetek nawrotów wynosi około 30-50%. Guz migdałków w gardle może zniszczyć ściany naczyń krwionośnych, co objawia się ciężkim krwawieniem; może rosnąć w przylegające narządy, wpływając na anatomiczne struktury czaszki twarzy (zatoki przynosowe) i jej podstawy. [16], [17], [18], [19], [20], [21] Diagnostyka rak gardła W laryngologii diagnostyka onkologiczna złośliwych guzów krtani i krtani przeprowadzana jest w kompleksie. Przede wszystkim potrzebujesz pełnej historii i badań krwi w celu wykrycia markerów nowotworowych dla raka gardła: antygen SCC, CYFRA 21-1, przeciwciała E6 i E7. Zobacz więcej - Badanie krwi na obecność komórek nowotworowych w organizmie Podczas laryngoskopii wykonuje się biopsję (pobiera się próbkę tkanki) - w celu przeprowadzenia badania histologicznego nowotworu. Diagnostyka instrumentalna wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie, USG, CT, MRI, a także elektrogottografię i stroboskopię fałdów głosowych. Dokładność diagnozy, a tym samym prawidłowa strategia leczenia powinna, zgodnie z oczekiwaniami, zostać potwierdzona przez diagnozę różnicową, w której laryngologiczne odróżnia się od raka gardła: gruźlicy i kiły krtaniowej; brodawczaki, ziarniniaki lub naczyniaki krtani; dyskeratoza i białaczka skórna błony śluzowej krtani, jak również łagodne pogrubienie (rozrost) w przewlekłej postaci zapalenia (zapalenie krtani); zanikowe lub flegmoniczne zapalenie krtani; mięśniaki i fałdy głosowe; twardzina podgłośniowa itp. Czytaj także - Rak krtani. Diagnostyka Ponadto należy wykluczyć zapalną etiologię obrzęku błony śluzowej gardła i ból krtani. Na przykład, jak odróżnić zapalenie gardła od raka gardła, a także raka gardła od bólu gardła - z oczywistym podobieństwem wielu objawów? W ostrym zapaleniu błony śluzowej gardła - zapaleniu gardła - występuje uczucie pieczenia wewnątrz nosogardzieli, przekrwienie błony śluzowej nosa i uszu (to ostatnie usuwa się kilkoma ruchami połykania); ze swoją przewlekłą postacią śluz spływa z tyłu gardła. W przypadku bólu gardła (zapalenie migdałków) spowodowanego infekcją bakteryjną, gardło (migdałki i łuki podniebienne) to przekrwienie, ropna blaszka często powstaje na błonie śluzowej gardła i gruczołach, aw lacunar quinsy - ropne przekrwienia migdałków. Ponadto lekarze zwracają uwagę na taki niespecyficzny objaw, jak uczucie śpiączki w gardle. I wskazują na przykład na różnicę między śpiączką nerwicową w gardle a rakiem. Częste lub prawie stałe odczuwanie czegoś obcego w gardle (gdy nic tam nie ma) jest znane jako globus pharyngis - objaw występujący w obecności uporczywej nerwicy, zaburzeń emocjonalnych (zwiększony niepokój, fobie) i stanów napięcia nerwowego. Znaczenie diagnostyczne polega na tym, że to uczucie znika po połknięciu pokarmu stałego lub płynu. [22], [23] Z kim się skontaktować? Leczenie rak gardła Głównym pytaniem, które martwi pacjentów, jest to, czy rak gardła można wyleczyć. Zależy to od wielu czynników, w tym lokalizacji i etapu procesu nowotworowego, rodzaju zaangażowanych komórek i ogólnego stanu zdrowia. Onkolodzy wiedzą, co robić w przypadku raka gardła i biorąc pod uwagę te czynniki i możliwe zagrożenia, zalecą leczenie, w tym przede wszystkim radioterapię, która jest szczególnie skuteczna na wczesnym etapie choroby. Wszystkie szczegóły w publikacji - Radioterapia dla raka. W późniejszych etapach napromienianie można łączyć z chemioterapią lub chirurgią. Chemioterapia na raka gardła wykorzystuje leki do eliminacji komórek nowotworowych - cytostatyki: karboplatyna, cisplatyna, paklitaksel, 5-fluorouracyl (fluorouracyl), docetaksel, epirubicyna itp. Więcej informacji - chemioterapia na raka ; więcej na temat stosowania i skutków ubocznych tych środków farmakologicznych - preparaty do chemioterapii Operacja raka gardła, która ogranicza się do powierzchni krtaniowo-gardłowej lub połączeń głosowych, może być endoskopowa - za pomocą lasera. Operacja raka w stadium 0 gardła może obejmować usunięcie fałdów głosowych (usunięcie górnych warstw tkanki na strunach głosowych) lub usunięcie dotkniętych strun głosowych (chordektomia). W przypadku bardziej rozległych guzów stosuje się częściową lub całkowitą laryngektomię - usunięcie części krtani powyżej fałdów głosowych. Po tej operacji konieczne jest wykonanie tracheostomii, w której zainstalowany jest przewód oddechowy. Ale jeśli guz blokuje połykanie, a następnie po usunięciu części zajętego gardła (faryngektomia), instaluje się rurkę gastrostomijną - do przenoszenia pokarmu do żołądka. Ponadto usunięcie węzłów chłonnych, które rozprzestrzeniły się przerzuty; operacja ta jest zwykle wykonywana jednocześnie z resekcją samego guza. W późniejszych etapach operacja jest niemożliwa, dlatego stosuje się radioterapię i chemioterapię. Na etapie choroby, której nie można leczyć, pacjentom zapewnia się paliatywną opiekę medyczną, gdy środki przeciwbólowe i leki są potrzebne do zmniejszenia intensywności innych objawów. Jak leczy się raka gardła w Izraelu, czytaj - Leczenie raka w Izraelu Alternatywne leczenie Brak alternatywnego leczenia, przede wszystkim popularnego leczenia, nie eliminuje raka gardła. Jednak niektóre dodatkowe, to znaczy pomoce, mogą zapewnić pacjentom pewną pomoc. Wodorowęglan sodu lub soda oczyszczona do raka gardła według Neumyvakin alkalizuje nowotwory o niższym pH w porównaniu ze zdrowymi tkankami. I rzeczywiście, spowodowane przyjmowaniem sody (dwa razy dziennie na szklankę roztworu - pół łyżeczki na 200 ml wody, pół godziny przed lub godzinę po jedzeniu), pH poprawia terapeutyczną skuteczność cytostatyków i chroni organizm pacjentów z rakiem przed ich toksycznymi działaniami niepożądanymi. Ponadto, in vitro stwierdzono, że poprzez zwiększenie pH guza wodorowęglan sodu utrudnia mu wzrost i rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych. Oczywiste jest, że witamina C, która należy do przeciwutleniaczy, a cytryny są tak bogate, pomaga wzmocnić odporność pacjentów, osłabioną przez chemioterapię. Ponadto skórka cytryny zawiera cały zestaw związków fenolowych. A te fitofenole, jak pokazują badania z ostatnich lat, mają wielki potencjał terapeutyczny w przypadku chorób związanych z działaniem wolnych rodników i mutacji DNA komórkowego. Jak wziąć cytrynę na raka gardła? Skórka jest usuwana z dokładnie umytych owoców drobną tarką, sok wyciska się z miazgi; skórka, sok i miód są mieszane w równych proporcjach lub 2: 1. Możesz wziąć tę mieszankę w łyżeczce dziennie (nie pijąc) lub włożyć szklankę wody (i za pomocą drinka). Jeden „ale”: po tym trzeba wypłukać usta, ponieważ sok z cytryny psuje szkliwo zębów. Leki homeopatyczne nie są przeznaczone do leczenia raka i homeopatii, ale zalecają dodatkowe środki: Hepar Sulphur (200), Nitric Acid (30), Hydrastis Canadensis (200), Thuja, Kali Muriaticum, Mercurius Cyanatus. Nalewka z cuchnącej wydzieliny gruczołów tizonia bobrów, którymi wyznaczają swoje terytorium, zawiera kwas salicylowy, alkaloid nufaraminę i steroidy. Wcześniej nalewka z bobra jet była stosowana w leczeniu napadów padaczkowych i padaczkowych, w przypadku zaburzeń miesiączkowania, bezsenności, bólów głowy i jako środek uspokajający. W XIX wieku ta nalewka była sprzedawana w aptekach i zalecana do uszu i zębów, kolki i dny. Dzisiaj ten lek jest stosowany tylko przez homeopatów. Onkolodzy nie wyznaczają antybiotykowego stymulatora Dorogowa ani frakcji ASD w raku gardła, ponieważ nie jest to środek przeciwnowotworowy, ale podzielony na frakcje i skondensowany sublimat mączki mięsno-kostnej, który był stosowany w hodowli zwierząt. W przypadku tego nowotworu można stosować leczenie ziołami (po konsultacji z lekarzem), w szczególności immunoterapię nowotworową z wykorzystaniem roślin adaptogennych. Zbiór ziół z raka gardła obejmuje również rośliny o właściwościach immunostymulujących i zdolność do hamowania patologicznej proliferacji zmutowanych komórek dzięki aktywacji rozszczepiających proteiny enzymów cysteinowych. Jest to ziele figury burdoble (Pulicaria crispa), różnych rodzajów piołunu (gatunek Artemisia), wysokiej kalotropii (Calotropis procera), kolokiny (Citrullus colocynthis), czarnuszki (Nigella sativa), słynnej ajurwedyjskiej rośliny ashwagandha (Withania somnifera). Możliwe jest stosowanie przeciwutleniających flawonoidów, kwasów fenolowych i garbników chwastów (Chamerion angustifolium) lub raka tarczycy z gardła: wywar z kwiatów tej rośliny pomaga usuwać wolne rodniki, zmniejsza stan zapalny i zmniejsza ból. Lekarze zalecają picie co najmniej trzech filiżanek zielonej herbaty dziennie. Badania naukowe nad wpływem zielonej herbaty na raka gardła nie są dostępne, ale wyniki laboratoryjne, których wyniki opublikowano w 2003 r. W Folia Histochemica et Cytobiologica, pokazują, że 3-galusan epigallokatechiny zielonej herbaty hamuje wzrost komórek nowotworowych. Kolejne badania (ich wyniki opublikowano w 2009 r. W Archives of Pharmaceutical Research) potwierdzają ten efekt. [24], [25], [26] Odżywianie i dieta na raka gardła Leczenie raka gardła ma skutki uboczne, w tym utratę masy ciała, niedokrwistość, zmęczenie, nudności, biegunkę lub zaparcia, dlatego należy przestrzegać ogólnych zasad diety raka : odżywianie powinno być wysokokaloryczne, bogate w białko i pierwiastki śladowe. Być może będziesz musiał użyć rurki gastrostomijnej do jedzenia przez jakiś czas. W takich przypadkach pacjent i jego krewni powinni wiedzieć, że podczas raka gardła nie można jeść pikantnych, tłustych, twardych i smażonych potraw; warzywa i owoce w ich surowej postaci; ostre sery i kiełbaski; chleb pełnoziarnisty; dania bardzo gorące lub bardzo schłodzone; alkohol, kwaśne soki i woda sodowa. Taka dieta nazywana jest miękką i obejmuje puree zupy i buliony, gotowane płatki śniadaniowe, twaróg i śmietanę, jogurt i masło, olej roślinny, gotowane na parze lub gotowane (i puree) warzywa i owoce. Dozwolone są delikatne dania mięsne i rybne, gotowane i rozdrobnione kurczaki oraz inny niskotłuszczowy drób. Eksperci radzą usiąść prosto podczas jedzenia i nie przechylać głowy do przodu: ułatwia to proces połykania i może zmniejszyć obciążenie gardła. Płyn można wypić przez słomkę. [27], [28], [29], [30], [31], [32], [33], [34] Zapobieganie Lepiej zapobiegać niż leczyć każdą chorobę. Jednak nie ma sprawdzonego sposobu zapobiegania rakowi gardła. Aby jednak zmniejszyć ryzyko jego rozwoju, należy unikać wszystkich znanych czynników rakotwórczych (przede wszystkim palenia); dobrze się odżywiają, dając pierwszeństwo pożywieniu pochodzenia roślinnego; wzmocnić układ odpornościowy; chronić przed zakażeniem HPV. [35], [36], [37], [38], [39], [40], [41] Prognoza Przeżycie zależy od stadium raka i obszaru dotkniętego chorobą. Wczesna diagnoza - na etapie I - i leczenie umożliwiają przynajmniej pięć lat życia, 85% pacjentów. Rokowanie przeżycia w ciągu pięciu lat zmniejsza się w III etapie do 30–32% pacjentów, a na ostatnim etapie perspektywy są bardzo niekorzystne. [42], [43], [44], [45], [46], [47], [48], [49], [50], [51], [52], [53] Translation Disclaimer: The original language of this article is Russian. For the convenience of users of the iLive portal who do not speak Russian, this article has been translated into the current language, but has not yet been verified by a native speaker who has the necessary qualifications for this. In this regard, we warn you that the translation of this article may be incorrect, may contain lexical, syntactic and grammatical errors.
Objawy raka trzustki u pacjentów zależą od wielkości i umiejscowienia guza. Na symptomy raka trzustki wpływa również stopień zaawansowania choroby w chwili jej rozpoznania. Do najczęstszych objawów jakie zgłaszają pacjenci z nowotworem trzustki należą: ból brzucha, nudności, brak apetytu, utrata masy ciała i chudnięcie. Rak krtani czy jamy ustnej jest wyleczalny, o ile zostanie szybko wykryty. Nie lekceważ długo trwającej chrypki czy drobnych ranek na Czuba przyznaje, że był palaczem długie lata. Rzucał nałóg kilkakrotnie i wracał do niego. Dwa miesiące temu odstawił papierosy na dobre. Poszło mu łatwo, bo solidnie się przestraszył. Czym? – Splunąłem i zobaczyłem w ślinie krew. Nie czekałem. Od razu poszedłem do lekarza rodzinnego. Dostałem skierowanie do pulmonologa i laryngologa – opowiada pacjent Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego. – Płuca mam zadymione, ale to nie tam jest problem. Laryngolog skierował mnie na endoskopię i po niej trafiłem tutaj do Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego. U pana Jana wykryto drobne zmiany w krtani. – Bardzo dobrze, że pan nie czekał, tylko od razu zareagował i zgłosił się do lekarza – mówi prof. Tomasz Kręcicki, kierownik Kliniki Otolaryngologii, Chirurgii Głowy i Szyi USK i dodaje: – Nowotwory głowy i szyi są chorobami, które się leczy, a rak krtani wcześnie wykryty jest wyleczalny w 96 procentach, a w wyniku leczenia komfort życia pacjenta się nie pogarsza. Niestety, wciąż wielu pacjentów, około 60 procent zgłasza się z mocno zaawansowaną do zachęcania ludzi do badań pod kątem nowotworów jest trwający właśnie Czwarty Europejski Tydzień Profilaktyki Nowotworów Głowy i Szyi. Zbyt późne zgłaszanie się do lekarza z już zaawansowanym rakiem krtani czy jamy ustnej to nie jest tylko problem polski. Dlaczego? Prof. Hanna Gerber, która kieruje Kliniką Chirurgii Szczękowo-twarzowej w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu przy ul. Borowskiej tłumaczy, że zarówno w Polsce, jak i w Europie pacjenci nie rozpoznają przednowotworowych objawów. Na co zatem powinniśmy zwracać uwagę? – Na zmiany koloru błony śluzowej, białe lub czerwone nieścieralne plamy w obrębie jamy ustnej, bolące i niegojące się owrzodzenia i guzki, trudności z żuciem i połykaniem pokarmów lub mówieniem powinny być sygnałem alarmowym – mówi prof. Kręcicki, olotaryngolog dodaje, że objawami raka krtani mogą być także zatkanie jednego ucha czy trudności w oddychaniu przez nos. Lekarze dodają też, że nie wolno lekceważyć chrypki, zwłaszcza gdy jest się palaczem i gry chrypka utrzymuje się dłużej niż trzy tygodnie. Rak krtani to choroba, na którą znacznie częściej chorują mężczyźni. Najbardziej narażeni są nałogowi palacze i osoby nadużywające alkoholu. Ryzyko zachorowania na raka rośnie z wiekiem, jednak w ostatnich latach pojawiła się nowa grupa chorych, głównie ludzi młodych. – Nowym czynnikiem raka głowy i szyi jest wirus HPV (brodawczaka ludzkiego), który przenosi się na drodze seksualnej – tłumaczy otolaryngolog dr hab. Tomasz Zatoński. – Rak spowodowany wirusem HPV atakuje krtań, gardło, nos i dotyka ludzi młodych, aktywnych, żyjących szybko i mających wielu partnerów seksualnych. Dr Zatoński przyznaje, że o tym aspekcie zaczęło być głośno, gdy o swojej chorobie opowiedzieli aktor Michael Douglas i Bruce Dickinson, wokalista Iron Maiden, którzy otwarcie mówili, że zarazili się wirusem HPV przez seks oralny.
Czy refluks u dzieci jest wyleczalny? Leczenie GERD u dzieci nie jest prostym zadaniem. Często bagatelizują one zalecane niefarmakologiczne metody leczenia i nie przestrzegają zaleceń dietetycznych. Sama farmakoterapia nie jest w stanie złagodzić wszystkich objawów refluksu — konieczne jest również zmodyfikowanie dotychczasowego
Rak języka rokowania Rak języka jak wygląda Rak języka w jakim wieku Początkowe stadium raka leczy się operacyjnie. Wcześnie wykryty rak języka w znacznej większości jest uleczalny. W przypadku znacznego zaawansowania choroby często wykonuje się kilka operacji chirurgicznych, w których zdarza się potrzeba usunięcia części lub całego języka. Wyświetl całą odpowiedź na pytanie „Czy rak języka jest wyleczalny”… Rak języka rokowania Rokowanie. W raku języka jest zwykle niepewne. Po leczeniu w ciągu pierwszych 8 miesięcy (najczęściej) mogą pojawić się przerzuty do węzłów chłonnych lub częściej wznowa miejscowa (na języku). Śmiertelność u chorych z rakiem języka wynosi zwykle 40-50%. Rak języka jak wygląda Nowotwór języka którym jest rak języka w zależności od umiejscowienia może wywoływać następujące objawy: czerwone lub białe plamy na języku, które nie znikają chroniczny ból gardła. krostkę na języku, która nie znika. Rak języka w jakim wieku Rak języka to nowotwór złośliwy. Najczęściej występuje u mężczyzn po 60. roku życia, którzy palą papierosy i nadużywają wysokoprocentowego alkoholu. Pierwsze objawy zwykle są niespecyficzne, co sprawia, że choroba rozpoznawana jest późno, a to przyczynia się do pogorszenia rokowania chorych.
Jednostronny ból gardła promieniujący do ucha, któremu towarzyszą także inne objawy ze strony górnych dróg oddechowych: chrypka, kaszel, trudność w połykaniu, powiększenie węzłów chłonnych, szczękościsk, duszność, a nawet tak sugestywne symptomy, jak wyczuwalny pod palcami guzek w obrębie szyi, mogą wskazywać na Rak prostaty to choroba, która przez długi czas może nie dawać objawów, lub są one na tyle niecharakterystyczne, że bywają bagatelizowane. Zaniepokoić powinny m.in. ból przy oddawaniu moczu, częste parcie na pęcherz, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza. Sprawdź, czy można zapobiegać rakowi prostaty i jak się go leczy.
Na wczesnym etapie raka trzustki pojawiają się: dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia, brak łaknienia, nagła utrata masy ciała, biegunka, nudności, zmiana zapachu stolca, Dopiero w późniejszym etapie pojawiają się bardziej charakterystyczne objawy i najczęściej dopiero po nich chorzy zgłaszają się do lekarza.
.